Οἱ παραδόσεις, τό πρωτόκολλο καί ὁ σεβασμός

Ἐπιτρέψτε μας σήμερα νά γυρίσουμε λίγα χρόνια πίσω καί νά θυμίσουμε στούς νεότερους…

… οἱ ὁποῖοι προχθές ἔλεγαν μέ στόμφο ὅτι «γιά πρώτη φορά εἴδαμε ἔφιππους νά παρελαύνουν στήν Ἀθήνα», ὅτι μέχρι νά ἀρχίσουν νά ἀλλάζουν τά ἤθη στήν Ἑλλάδα, βλέπαμε κάθε φορά στήν μεγάλη παρέλαση τῶν Ἀθηνῶν τόν Βασιλέα νά παρακολουθεῖ ἔφιππος τήν παρέλαση στήν ὁποία μετεῖχε καί κάποιο μικρό τμῆμα ἱππικοῦ.

Ὅπως ἐξ ἄλλου δήλωσαν στόν τηλεοπτικό φακό τά μέλη τοῦ Ἱππικοῦ Ὁμίλου Καρύστου, τά ὁποῖα παρήλασαν προχθές στήν Ἀθήνα, παρελαύνουν ἔφιπποι μέ ἐθνικές ἐνδυμασίες (καί ὄχι «στολές») κάθε χρόνο στήν Κάρυστο.

Ὅσο καί ἄν ξενίζει, ἀγαπητοί, ὑπῆρχε λαμπρότητα καί πρωτόκολλο στίς παρελάσεις. Καί ὁ κόσμος δέν πήγαινε ἁπλῶς «γιά νά δεῖ», ἀλλά πήγαινε «γιά νά θαυμάσει». Οἱ πολιτικοί φοροῦσαν ὅλοι «φράκο» καί ἡμίψηλο, ἡ ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων φοροῦσε λαμπρές στολές καί οἱ ἐθνικές ἐνδυμασίες ἦταν στήν πρώτη γραμμή, ἐνῶ τίς φοροῦσαν καί πολλοί ἐκ τῶν πολιτῶν οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν τήν ἐκδήλωση.

Ἦταν ἔθιμο νά ντύνονται τά παιδιά «τσολιαδάκια» τήν 25η Μαρτίου. Καί οἱ πολῖτες, ἀπό τόν πλέον εὔπορο ἕως τόν τιμημένο ἐργάτη, φοροῦσαν «τά καλά τους». Ὁ οἰκοδόμος πήγαινε τά παιδιά του στήν παρέλαση φορώντας λευκό πουκάμισο, σκοῦρο κοστούμι, γυαλισμένα παπούτσια καί, ὁπωσδήποτε γραβάτα. Δέν ἦταν ψεύτικα ὅλα αὐτά. Εἶχαν τήν δική τους ξεχωριστή σημασία. Τιμοῦσε ὁ καθένας μέ τόν δικό του τρόπο τήν μεγάλη ἐπέτειο, τήν διπλή ἑορτή. Τό 1821 καί τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.

Πολλοί παραξενεύτηκαν πού ὁ πρίγηψ Κάρολος τῆς Οὐαλίας, διάδοχος τοῦ θρόνου τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ἔφερε μαζί τόν ὑπασπιστή του, ὁ ὁποῖος φοροῦσε τήν ἐθνική ἐνδυμασία τῆς Σκωτίας, μέ τό περίφημο «κίλτ». Δέν εἶναι χωρίς σημασία ὅλα ἐτοῦτα. Δέν εἶναι κουτοί οἱ Ἐγγλέζοι, πού τηροῦν τίς παραδόσεις, γι’ αὐτό καί ἐκεῖ τό κράτος λειτουργεῖ ἀψεγάδιαστα, χωρίς νά ὑπάρχει καταγεγραμμένο Σύνταγμα.

Ἐπιτρέψτε μιά προσωπική ἐμπειρία. Τό 1966, ὁ ἀδελφός μου, Ἀριστοτέλης, ἔδωσε ἐξετάσεις προκειμένου νά εἰσαχθεῖ σέ ἀγγλικό πανεπιστήμιο. Ἐκείνη τήν ἐποχή ἔδινε ἐξετάσεις καί ὁ πρίγκηψ Κάρολος. Τό Ἑλληνόπουλο πρώτευσε καί ἔλαβε ὑποτροφία. Ὁ διάδοχος τοῦ θρόνου δέν τά κατάφερε καί φοίτησε σέ ἰδιωτικό ἵδρυμα. Ἔτσι λειτουργοῦν οἱ δημοκρατίες, ἔτσι σώζονται οἱ παραδόσεις.

Ὁ Κάρολος λοιπόν, ὁ ὁποῖος εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά ἐπέστρεφε τά μάρμαρα τοῦ Παρθενῶνα ἄν ἦταν στό χέρι του, σεβάστηκε καί τίμησε τόν στενό δεσμό αἵματος πού διατηρεῖ μέ τήν χώρα μας. Καί ἄν παρατηρήσατε, ἦταν ὁ μόνος ἄνδρας στό τραπέζι τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου, ὁ ὁποῖος σηκώθηκε καί παρέμεινε ὄρθιος μέχρι νά καθίσει ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία μόλις εἶχε περατώσει τόν χαιρετισμό της. Ὁ μόνος! Αὐτή εἶναι ἡ παράδοση, αὐτός εἶναι ὁ σεβασμός στό πρωτόκολλο, ἔτσι κρατᾶμε ζωντανή τήν Ἱστορία.

Ἐπιτρέψτε μας ἐπίσης νά ἐπαινέσουμε τήν σύζυγο τοῦ ὑπουργοῦ μας τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία ἔκανε ἐλαφρά ὑπόκλιση ὅταν χαιρέτησε τόν διάδοχο τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου καί τήν σύζυγό του. Ἔτσι ἀπαιτεῖ τό πρωτόκολλο, ἔτσι πρέπει νά γίνεται. Ἔτσι!

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα