Ὁδηγίες πρός λουομένους…

Πέμπτη, 2 Ἰουλίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΑ ΒΡΩΜΟΛΟΥΤΡΑ

Ἡ πρώτη ἐκ τῶν 10 ἐντολῶν τοῦ Ὑπ. Προνοίας πρός τούς λουομένους ἀναφέρει: «Μή κολυμβᾶτε σέ ἀκτές ἀκάθαρτες. Προσέχετε νά μή ὑπάρχῃ κοντά στό μέρος πού κολυμβᾶτε, ὑπόνομος». Τί νά πρωτοπροσέξῃς ὅμως. Ἀκόμη καί ὅπου δέν ὑπάρχουν ὑπόνομοι, τά νερά, ἀπό Ν. Φαλήρου μέχρι Βουλιαγμένης, βρωμοῦν καί ζαίνουν. Ἡ πίσα ἀπό τά προσορμιζόμενα εἰς τό Φάληρον ξένα πολεμικά, δέν λείπει. Ἀκόμη δέ καί εἰς τά «Ἀστέρια» οἱ λουόμενοι ἐναγκαλίζονται ὅλην τήν βρῶμαν καί τάς ἀκαθαρσίας, πού ἐξαπολύουν τά παρ’ αὐτήν ἀγκυροβολημένα κόττερα τῶν διαφόρων κοσμικῶν κυρίων.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΩΧΘΗ ΕΠΙ ΔΙΓΑΜΙΑ

Μετά τήν ἀπόφασιν, τήν ὁποίαν ἐξέδωκε τό Ἐφετεῖον τῆς Ρώμης, τό ὁποῖον ἐχαρακτήρισεν ὡς νόμιμον τόν γάμον τῆς Ἴνγκριδ Μπέργκμαν μέ τόν Ρομπέρτο Ροσελίνι, ἡ ἠθοποιός θά εἶναι δυνατόν νά διωχθῇ ἐπί «διγαμίᾳ».

Μετά τήν ἀπόφασιν ταύτην καί ἐπί τῇ βάσει τῶν Ἰταλικῶν νόμων, ὁ δημόσιος κατήγορος θά δύναται ἤδη νά διώξῃ τήν Μπέργκμαν ἐπί διγαμίᾳ διά τό γεγονός ὅτι αὕτη ὑπανδρεύθη τήν 20ήν Δεκεμβρίου 1958 τόν ἰμπρεσάριον Λάρς Σμίτ, ἐνῷ ἦτο ἀκόμη «σύζυγος τοῦ Ρομπέρτο Ροσελίνι».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ