Ἄν ἔχουμε ἕναν τομέα τῆς οἰκονομίας μας ὁ ὁποῖος βρίσκεται στήν πρώτη γραμμή παγκοσμίως, αὐτός εἶναι ἡ Ναυτιλία.
Μιά Ναυτιλία, τήν ὁποία ἐμεῖς ἀποκαλοῦμε «ἑλληνόκτητη» ἀλλά γιά ὅλους τούς ἄλλους εἶναι ἑλληνική, οἱ δέ Ἕλληνες ἐφοπλιστές ἀποκαλοῦνται «The Greeks». Εἶναι, λοιπόν, φυσικό ἡ Ναυτιλία νά ἀποτελεῖ κομμάτι τῶν συζητήσεων στό «Οἰκονομικό Φόρουμ» τῶν Δελφῶν, πού σιγά-σιγά ἔγινε τῆς μόδας καί νά ἀκούγονται σέ αὐτό ἀπόψεις, τίς ὁποῖες ἐκφράζει ὁ κόσμος τῆς Ναυτιλίας, πού γνωρίζει καλύτερα ἀπό ὅλους κάθε τί πού συμβαίνει στόν κόσμο.
«Οἱ ἀναταράξεις ἀπό τούς δασμούς Τράμπ στόν χῶρο τῆς Ναυτιλίας δέν θά εἶναι γενικευμένες. Θά ὑπάρξουν μεμονωμένες ἀναταράξεις σέ συγκεκριμένους τύπους πλοίων. Θεωρῶ πολύ μεγαλύτερη ἀπειλή ἀπό τούς δασμούς τήν πρόθεση τῶν ΗΠΑ γιά τήν ἐπιβολή τελῶν στήν ναυτιλία. Τά τέλη ἀναμένεται νά ἀνακοινωθοῦν στό τέλος τοῦ μηνός καί θά ἐφαρμοσθοῦν (μετά ἀπό μία περίοδο 100 ἡμερῶν διαβουλεύσεων) τόν Νοέμβριο τοῦ 2025» ἀνέφερε χαρακτηριστικά ὁ Πάνος Λασκαρίδης. Ὡστόσο, διεχώρισε ἀπό τήν ἐν λόγῳ ἀπειλή τήν ἑλληνική ναυτιλία, καθώς πιστεύει ὅτι τά τέλη αὐτά εἶναι πιθανόν νά μεταφερθοῦν καί νά καταστοῦν ὑποχρέωση τῶν ναυλωτῶν τῶν ἑλληνόκτητων πλοίων.
Κατά τόν Πάνο Λασκαρίδη, ἡ Εὐρώπη εἶναι ἕνας γίγας μέ πήλινα πόδια, ὁ ὁποῖος πού δέν ἔχει γεωπολιτική, ἀμυντική καί ναυτιλιακή στρατηγική. «Ἡ Εὐρώπη δέν ἔχει βοηθήσει τήν ναυτιλία της συνολικά. Ἡ ἀνάπτυξη τῆς εὐρωπαϊκῆς ναυτιλίας παραμένει μία πρόκληση» ἀνέφερε.
Ἀναφερόμενος στόν περιλάλητο τομέα τῆς «πράσινης Ναυτιλίας», ὁ Π. Λασκαρίδης ἔθεσε βασικά ἐρωτήματα, τά ὁποῖα χρήζουν ἀπαντήσεως: Ποιό εἶναι τό καύσιμο τό ὁποῖο θά ἀντικαταστήσει τό πετρέλαιο; Πόσο εὔκολα θά εἶναι διαθέσιμο στά λιμάνια ὅλου τοῦ κόσμου;
«Αὐτά τά ἐρωτήματα θέλουν χρόνια γιά νά ἀπαντηθοῦν καί κακῶς κάποιοι λομπίστες ἔβαλαν στή συζήτηση τῆς ἀπο-ἀνθρακοποίησης τήν Ναυτιλία. Στήν Συμφωνία τῶν Παρισίων ὁ κλάδος τῆς Ναυτιλίας εἶχε ἐξαιρεθεῖ, καθώς θεωρήθηκε ὅτι ἡ ρύπανση πού προκαλεῖ διεθνῶς εἶναι ἀνάξια σημασίας» ἀνέφερε.
Ὁ ἐπιφανής πλοιοκτήτης δέν παρέλειψε νά ὑπενθυμίσει ὅτι ἡ Ἑλλάς, παρά τό γεγονός ὅτι εἶναι ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα πλοιοκτητικά κέντρα, παραμένει χαμηλά στήν κατάταξη (θέση 9 ἤ 10) ὡς ναυτιλιακό κέντρο, κυρίως λόγῳ τῆς ἐλλείψεως κουλτούρας καί σωστῆς στρατηγικῆς τοῦ κλάδου νά προβληθεῖ σωστά.
«Ἡ ἐπίδραση τοῦ κλάδου εἶναι μικρή σέ σχέση καί μέ τό μέγεθος καί τίς δυνατότητές του. Ἄλλες χῶρες, ὅπως ἡ Δανία, ἡ Ὁλλανδία καί ἡ Γερμανία, μέ πολύ μικρότερους στόλους ἔχουν καλύτερο lobbying καί μεγαλύτερη ἐπιδραστικότητα διεθνῶς» εἶπε μέ ἔμφαση, ἐνῷ ἐπανέλαβε τήν ἄποψή του γιά τήν παρατηρουμένη ἔλλειψη Ἑλλήνων ναυτικῶν.
«Οἱ νέοι δέν προτιμοῦν τήν θάλασσα, παρά τό ὅτι ἄν ἀσχοληθοῦν μέ τήν Ναυτιλία θά ἔχουν συγκριτικό πλεονέκτημα, καθώς εἶναι ἕνας πολύ σημαντικός καί ἀνταγωνιστικός κλάδος τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας.
Δυστυχῶς, τό ἐν λόγῳ φαινόμενο θά ἔχει καί ὡς συνέπεια σέ λίγα χρόνια τά ἑλληνικά πλοῖα νά μήν ἔχουν ἐγχώρια πληρώματα.»
Ἐδῶ νά σημειώσουμε ὅτι σήμερα ἀναμένεται νά ἀποφασίσει ὁ Διεθνής Ναυτιλιακός Ὀργανισμός (ΙΜΟ) γιά τό ἐάν ὁ φόρος τόν ὁποῖο ἔχει ἐπιβάλει στά πετρελαιοφόρα πλοῖα ἡ «Κομμισσιόν» καί ἰσχύει μόνο γιά τά εὐρωπαϊκά λιμάνια, θά ἐπεκταθεῖ σέ ὅλον τόν κόσμο. Ἡ ἑλληνική ναυτιλιακή κοινότης διαφωνεῖ μέ μία τέτοια προοπτική.
Μ.Η.Τ. 232122