Nέα Καλλίπολις στά Στενά;

Aπό τήν ἐποχή τοῦ Τρωικοῦ πολέμου μέχρις τῆς ἐκστρατείας τῆς Καλλιπόλεως (1915-16) στήν εἴσοδο τοῦ Ἑλλησπόντου, τά Στενά ἦταν δύσκολο νά καταληφθοῦν ἀπό ναυτικές μόνο δυνάμεις.

Οἱ χερσαῖες πατοῦν σέ στερεό ἔδαφος, ἐνῷ οἱ ἀποβατικοί στρατοί σέ… θάλασσα!

• Tοῦ Κώστα Κόλμερ

Ἡ Τροία ἔπεσε μέ τό τέχνασμα τοῦ Δουρείου Ἵππου, ἀλλ’ ἡ συμμαχική ἐκστρατεία τῆς Καλλιπόλεως κατέληξε σέ φιάσκο τοῦ Οὐΐνστον Τσώρτσιλ καί στόν θάνατο 250.000 Τούρκων, Ἄγγλων, Γάλλων καί 10.000 Αὐστραλῶν καί Νεοζηλανδῶν τοῦ ἐκστρατευτικοῦ σώματος τῆς «Ἀντάντ».

Ὁ ἑλληνικός στρατός δέν μετέσχε στήν ἀπόβαση, κατά συμβουλή τοῦ στρατηγοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, κι ἡ Ἑλλάς ἔμεινε οὐδετέρα ὥς τό ἑπόμενο ἔτος. Ἄν εἶχε μετάσχει κι οἱ σύμμαχοι νικοῦσαν τούς Γερμανοτούρκους, θά ἀπεφεύγετο ἡ συνθηκολόγηση τῆς Αὐτοκρατορικῆς Ρωσσίας, ἡ Μπολσεβικική  ἐπανάσταση κι ἴσως ἡ Μικρασιατική Καταστροφή.

Ἡ ἀπόβαση τῶν συμμάχων στήν Νορμανδία τό 1944 ἐπέτυχε λόγῳ τῆς συντριπτικῆς ὑπεροχῆς ἀεροναυτικῆς δυνάμεως καί τῆς ἀποβάσεως 200.000 στρατοῦ, ἀπέναντι στήν ναζιστική Γερμανία, τήν ὁποία εἶχαν γονατίσει οἱ συμμαχικοί βομβαρδισμοί κι ἡ ἧττα της στό Στάλινγκραντ.

Στά Στενά τοῦ Ὁρμούζ δέν ὑπάρχουν ἄλλες δυνάμεις ἐκτός ἀπό τούς 2.500 Ἀμερικανούς πού μεταφέρονται ἐσπευσμένως στήν Μέση Ἀνατολή καί βεβαίως τῆς ἀεροναυτικῆς ὑπεροχῆς τῶν ΗΠΑ καί Ἰσραήλ.

Δέν ἀρκοῦν ὅμως οἱ δυνάμεις αὐτές ἀπέναντι σ’ ἕναν λαό πού πλησιάζει τά 100 ἑκατομμύρια πληθυσμό καί σέ μία μεγάλη κι ὀρεινή χώρα ὡς τό Ἰράν. Τήν ἰδία τύχη μέ τήν Καλλίπολη μπορεῖ νά ἔχουν καί τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ, στήν εἴσοδο τοῦ Περσικοῦ κόλπου, ἐάν προηγουμένως δέν καταληφθοῦν ἀπό τούς Ἀμερικανούς πεζοναῦτες, πού ὅμως χρειάζονται μεγάλες δυνάμεις καί ἀντιμετωπίζουν σοβαρές ἀνθρώπινες ἀπώλειες, πέραν τοῦ δυσθεώρητου οἰκονομικοῦ κόστους.

Γι’ αὐτό ὁ Πρόεδρος Τράμπ καλεῖ τίς χῶρες πού μεταφέρουν πετρέλαιο (π.χ. τήν Κίνα) μέσα ἀπ’ τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ νά συνδράμουν στήν ἀσφαλῆ διέλευση τῶν πετρελαιοφόρων τους. Δύσκολα ὅμως… Πιό ἐφικτή φαίνεται ἡ ἀπό ἀέρος ἐξουδετέρωση τῶν Στενῶν, πού ἤδη ἄρχισε μέ τόν βομβαρδισμό τῆς νήσου Kharg,τοῦ ἐφοδιαστικοῦ κέντρου πετρελαίου τοῦ Ἰράν. Μέ τήν καταστροφή τῶν ἰρανικῶν ἐγκαταστάσεων φορτώσεως πλοίων, οἱ ἐξαγωγές τοῦ Ἰράν σχεδόν θά μηδενισθοῦν κι ἡ χώρα θά ξεμείνει ἀπό συνάλλαγμα. Ἐν τούτοις, θά πάρει χρόνο κι ὁ Τράμπ ἐπείγεται νά τελειώσει ὁ πόλεμος καί νά μήν ἐξελιχθῇ σέ μία χαίνουσα πληγή σάν τοῦ Βιετνάμ ἐπί Νίξον.

Ἡ ἀντοχή τοῦ ἰρανικοῦ καθεστῶτος διατηρεῖται πρός τό παρόν κι ἡ νέα πετρελαϊκή κρίση ἀνησυχεῖ μεγάλως τίς ἀγορές, μέ ἐξάπλωση στήν πτώση τῶν ἀξιῶν στήν Γουώλλ Στρήτ ἀπό τῆς ἀρξαμένης σήμερα ἑβδομάδος. Ἡ ἀποτυχία της Καλλιπόλεως διδάσκει ὅτι ἅπαξ κι ἀποφασισθοῦν οἱ ἐχθροπραξίες πρέπει νά καταλήξουν σέ ἀποτέλεσμα κι ὄχι ὡς τοῦ Βρεταννοῦ ναυάρχου σέρ Ρότζερ Κέυς, πού ἀπεσύρθη ἀπ’ τά Στενά τῶν Δαρδανελλίων τήν προτεραία τῆς ἐξαντλήσεως τῶν τουρκικῶν πυρομαχικῶν, ἤ, ὅπως εἶπε ὁ Τσώρτσιλ γιά τόν Ἄγγλο ἡττοπαθῆ στρατηγό σέρ Τσάρλς Μόνρο, «ἦλθε, εἶδε καί… παρητήθη» κι ὄχι σάν τόν Ἰούλιο Καίσαρα πού νίκησε τόν Πόντιο βασιλιᾶ Φαρνάκη, εἰπών «Veni, vidi, vici» τό 47 π.Χ.