Νά μᾶς ἔχει ὁ Θεός γερούς…

Γιατί μᾶς ἀρέσει, ἀκόμη καί σήμερα, ὕστερα ἀπό ἑξῆντα χρόνια, ὁ Διονύσης Σαββόπουλος; Πῶς γέμισε δύο βραδυές τό Ἡρώδειο; Γιατί τά τραγούδια του -ὁ στίχος του κυρίως, πού εἶναι ποιητικός καί κοφτερός σάν φαλτσέτα- μᾶς συγκινοῦν μέχρι σήμερα;

Ἐπιτρέψτε μου νά μιλήσω «ἐπί προσωπικοῦ». Ὁ Σαββόπουλος εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού μᾶς «διάβασε» καλύτερα ἀπό ὁποιονδήποτε ἄλλον. Εἶναι ἐκεῖνος πού ἀνακάλυψε ὅτι «φταῖνε τά τραγούδια μας, φταίει κι ὁ λυράρης, μά φταίει κι ὁ ἴδιος ὁ λαός, πού εἶναι μαραζιάρης!».

Ναί, αὐτοί εἴμαστε! Εἴμαστε ἐκεῖνοι πού μποροῦμε νά κάνουμε, τήν ἴδια στιγμή, τό καλύτερο καί τό χειρότερο. Εἴμαστε ἐκεῖνοι πού ἔχουμε τήν καλύτερη καί τήν πιό ὄμορφη χώρα καί τήν τσαλακώνουμε σάν στρατσόχαρτο σέ κάθε εὐκαιρία. Εἴμαστε ἐκεῖνοι πού ἐνῶ θά ἔπρεπε νά ἔχουμε κάνει σύνθημα τό «αὐξάνεστε καί πληθύνεστε», ἔχουμε βαλθεῖ νά ἐξαφανιστοῦμε ἀπό προσώπου γῆς. Εἴμαστε ἐκεῖνοι πού «ὅλα μᾶς φταῖνε» καί πού ἔχουμε γραμμένο στό κούτελό μας τό «ξέρεις ποιός εἶμαι ἐγώ;» καί στό στῆθος μας τό «Κάντε με γιά μιά μέρα πρωθυπουργό»…

Αὐτόν τόν Ἕλληνα τραγούδησε καί τραγουδᾶ τό μυαλό τοῦ Διονύση. Καθ’ ὅτι ὁ Σαββόπουλος δέν ἔχει φωνή ἀλλά ἔχει μυαλό. Καθ’ ὅτι ὁ Διονύσης μᾶς τραγούδησε τούς «Πλανόδιους» ἀπό τήν καρότσα τοῦ «Φορτηγοῦ», στήν ἐποχή πού πλανόδια ἦταν ἡ ἴδια ἡ Ἑλλάς. Καθ’ ὅτι ὁ φυγάς ἐκ Θεσσαλονίκης μᾶς εἶπε ὅτι ὑπάρχει τό «Βιετνάμ γιέ-γιέ», πάνω σέ μιά «Ρεζέρβα», πού χορεύει «Μπάλλο» μέσα στό «Περιβόλι τοῦ Τρελοῦ», ὅπου ἔχουν βγεῖ τά «Τραπεζάκια ἔξω» γιά νά μπορέσει νά κάνει ἕνα καλό «Κούρεμα» καί νά παίξει «Δέκα χρόνια κομμάτια» μέσα σέ ἕνα «Ξενοδοχεῖο», προκειμένου νά μᾶς ταΐσει μέ «Βρώμικο ψωμί», μέχρι νά ἀναφωνήσουμε ὅλοι, μέ ἕνα «οὐνίσονο», τό «Ζήτω (ζητῶ) τό Ἑλληνικό Τραγούδι»!

Ἐπιτρέψτε μου νά αἰσθάνομαι καλότυχος πού μεγάλωσα μέ Σαββόπουλο, πού στό «ρόκ» γκρούπ πού ἔφτιαξα μέ τούς φίλους μου στά 15 μας παίζαμε καί δικά του κομμάτια, πού ἔκανα τόν γιό μου νά μεγαλώσει μαζί του καί τήν ἐγγονή μου νά τόν λατρεύει ἀπό μωρό.

Καί ἄς καταλάβουν οἱ (ἀρκετοί εἶναι) φίλοι πού ξέκοψαν στόν δρόμο καί ἀποκάλεσαν τόν Σαββόπουλο «δεξιό» καί «ξεπουλημένο» ὅτι ὁ μεγάλος καλλιτέχνης δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό «ταμπέλα».

Ὁ Σαββόπουλος εἶναι φτιαγμένος γιά «Ὀδηγητής» κι ἄς διαμαρτύρονται οἱ «προοδευτικοί» πού καπνίζουν «Κοχίμπες» καί «Παρτάγες».

Καί ἀκόμη ἐπιτρέψτε μου νά αἰσθάνομαι ὑπερήφανος πού, γιά ὅσο καιρό βρέθηκα στήν διοίκηση τοῦ «Ἑλληνικοῦ Φεστιβάλ», εἶχα πάντα ὁδηγό τίς δικές του ἀπόψεις καί ἐπεδίωκα νά αἰσθάνομαι τήν δική του αὔρα.

Ἀπό προχθές τό βράδυ, πού ὁ Διονύσης γέμισε ἀσφυκτικά τό Ἡρώδειο, ἄρχισαν τήν γνωστή «μίρλα», ἀριστεροί καί δεξιοί. Ἀφῆστε τους νά λένε!

Νά μᾶς ἔχει (καί νά σέ ἔχει) ὁ Θεός γερούς, Διονύση. Γιά νά σέ χαιρόμαστε ὅσο περισσότερο γίνεται!