Μήν τούς ἀφήσουμε πλέον σέ χλωρό κλαρί

Ὅποιος ἀμφέβαλλε μέχρι σήμερα γιά τίς πραγματικές προθέσεις τῶν Τούρκων, πρέπει νά ἔχει πεισθεῖ

Οἱ Τοῦρκοι ἔχουν στό αἷμα τους τήν ἁρπαγή, τό «γιουροῦσι». Ἡ πολιτική τῶν γειτόνων μας, τήν ὁποία ἔχει πλέον ἀπροκαλύπτως ἐπαναφέρει ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν, εἶναι «Τά δικά μου δικά μου καί τά δικά σου ἐπίσης».

Ἡ ἐπέλαση τῶν χιλιάδων «προσφύγων», οἱ ὁποῖοι κάθε τόσο προσπαθοῦν νά εἰσέλθουν βιαίως σέ μιά χώρα ἀπό τήν ὁποία ἀπαιτοῦν νά τούς «κανακέψει», εἶναι ἡ αἰχμή τοῦ σχεδίου, τό ὁποῖο ἀπό χρόνια ἔχουν ἐκπονήσει οἱ κουτοπόνηροι γείτονες. Τό εἶχαν, βεβαίως, φυλαγμένο στά ἑρμάρια τοῦ σαραγιοῦ, «διά πᾶν ἐνδεχόμενον», καί ἀνέμεναν τήν κατάλληλη στιγμή γιά νά τό ἐφαρμόσουν.

Ἡ τραγική γι’ αὐτούς τροπή πού ἔλαβε ὁ «περίπατος» τόν ὁποῖον ἐπιχειροῦν στήν Συρία («περίπατο» ἀποκαλοῦσε καί ὁ Μουσολίνι τήν ἐπίθεση κατά τῆς χώρας μας), τούς ἔδωσε τήν εὐκαιρία γιά τό «διπλό χτύπημα».Καθοδηγῶντας τίς χιλιάδες τῶν μεταναστῶν, τούς ὁποίους (μέ τό ἀζημίωτο) χρόνια τώρα φιλοξενοῦν στήν χώρα τους «ἀρμέγοντας» τά ταμεῖα τῆς ΕΕ, πρός τά ἑλληνικά σύνορα, ἀφ’ ἑνός ἐπιχειροῦν (καί πιθανόν νά κερδίσουν στό τέλος) νά ἐκβιάσουν τήν ΕΕ νά τούς «συνδράμει» (καθ’ οἱονδήποτε τρόπο) στίς «ἐπιχειρήσεις» στό συριακό ἔδαφος καί ἀφ’ ἑτέρου καταλαμβάνουν τήν μέχρι σήμερα «νεκρή ζώνη» μεταξύ τῶν συνόρων Ἑλλάδος – Τουρκίας, δημιουργῶντας ἕναν –ἐκτός πάσης νομιμότητος– νέο προσφυγικό καταυλισμό! Μήν ἀμφιβάλλετε ὅτι οἱ «πρόσφυγες» ἐστάλησαν στά σύνορά μας γιά νά μείνουν καί ὄχι γιά κάποιες σποραδικές ἐπιθέσεις καί «ντού» στά καλῶς φυλασσόμενα ἑλληνικά ἐδάφη. Θά μείνουν καί κάθε τόσο κάποιοι θά «μπουκάρουν» καί θά αὐξάνει ὁ ἀριθμός τῶν ἀπροσκλήτων «μουσαφιραίων», τούς ὁποίους θά φορτώνεται ἡ δοκιμαζομένη ἑλληνική κοινωνία. Πολύ σωστά ἔπραξε ἡ κυβέρνηση καί ἔφερε τούς ἀξιωματούχους τῆς ΕΕ ὥστε νά διαπιστώσουν ἰδίοις ὄμμασι τά συμβαίνοντα στήν μεθόριο. Ἦταν ἐνέργεια ἐπιβεβλημένη καί ἀποτελεσματική. Πρέπει, ὅμως, νά ἔχει συνέχεια.

Ἐμεῖς εἴμαστε τώρα ἐκεῖνοι πού πρέπει νά μιμηθοῦμε τόν Ἐρντογάν! Ἐμεῖς πρέπει τώρα νά γίνουμε ὁ «στενός κορσές» (οἱ Ἄγγλοι θά ἔλεγαν «a pain in the ass» καί δέν τό μεταφράζω), ἐμεῖς ὀφείλουμε νά μήν ἀφήσουμε τούς ἑταίρους μας «σέ χλωρό κλαρί», μέχρι νά ληφθοῦν μέτρα ἀποτελεσματικά εἰς βάρος τῆς Τουρκίας καί νά μήν ἐπωμισθεῖ ἡ χώρα βάρη τά ὁποῖα –εἶναι βέβαιο πλέον ὅτι– δέν μπορεῖ νά ἀντέξει! Ἐλπίζουμε ὅσοι πίστευαν –καί κάποιοι τό διατυμπάνιζαν στά κανάλια– ὅτι «ὁ Ἐρντογάν δέν πρόκειται νά κάνει καμμία κίνηση», νά ἔχουν πλέον ἀντιληφθεῖ ὅτι ὁ μοχθηρός γείτονας μᾶς ἔχει τραυματίσει ἤδη σοβαρά. Μπορεῖ οἱ εἰκόνες μέ τούς ὑψηλόβαθμους τῆς ΕΕ στά σύνορά μας, οἱ ὁποῖες ἔκαναν τόν γῦρο τοῦ κόσμου, νά κατέδειξαν τήν πραγματικότητα, ἀλλά ποιός ἀμφιβάλλει ὅτι μία τέτοια πραγματικότητα τρομάζει κάποιον ὁ ὁποῖος προγραμματίζει διακοπές; Εἶναι πολλαπλά καί καίρια τά σημεῖα στά ὁποῖα στοχεύει ὁ Ἐρντογάν. Γι’ αὐτό καί οἱ δικές μας ἀπαντήσεις –κυρίως πρός τήν ΕΕ– πρέπει νά εἶναι στοχευμένες καί ἀποτελεσματικές.

Νά ζητήσουμε ὅτι δικαιούμεθα καί, κυρίως, τήν ἐπιβολή ἐξοντωτικῶν κυρώσεων στόν, ἐπώνυμο πλέον, διακινητή ψυχῶν καί τρομοκράτη τῆς Νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης.

Απόψεις

Ἀπόρρητη σύσκεψις στήν Κατεχάκη: 230.000 μετανάστες μᾶς «ἐπιστρέφει» ἡ Γερμανία

Εφημερίς Εστία
Ὡς πρώτη δόσις ζητεῖται ἡ «ἐπαναπροώθησις» 8.000 «προσφύγων» πού θεωροῦνται δευτερογενεῖς ροές ἀπό τήν ἐποχή πού «λιάζονταν», ἀλλά καί τήν περίοδο τῆς ΝΔ – Δέν τούς ἀντέχει ὁ γερμανικός προϋπολογισμός «Δέλεαρ» ἡ ἐπιδότησις τῆς παραμονῆς

«Μέ ὁρίζει ἡ δικαιοσύνη!»

Μανώλης Κοττάκης
Αὐτό πού ἔπραξε χθές ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, νά ἀπονείμει τό ἀριστεῖο της στόν συνθέτη Σταῦρο Ξαρχάκο (τρεῖς μέρες μετά τά 87α γενέθλιά του, πού ἑόρτασε στήν οἰκία τοῦ πρέσβεως Κριεκούκη), ἔπρεπε νά εἶχε γίνει πολύ καιρό τώρα.

Δεύτερo πλῆγμα στόν σκληρό πυρῆνα τοῦ Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Οὐάσιγκτων.- Ἀπανωτά εἶναι τά πλήγματα πού δέχεται τά τελευταῖα 24ωρα ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος, καθώς πρόσωπα ἀπό τόν στενό κύκλο συνεργατῶν του, πού ἡγοῦνται σημαντικῶν θέσεων, ἀποδομοῦν τά ἐπιχειρήματα πού παρουσίασε προκειμένου νά ἐξαπολύσει τήν ἐπίθεση κατά τοῦ Ἰράν.

Ἀπό τήν «σινιέ» στήν «θεοσεβούμενη» τυραννία

Δημήτρης Καπράνος
Φυσικά καί εἶναι δύσκολο νά συμφωνεῖ κανείς –πόσῳ μᾶλλον νά ἐπιχαίρει– μέ ἕναν πόλεμο, μέ βομβαρδισμούς ἐναντίον ἀμάχων καί τουριστῶν, μέ δολοφονίες πολιτικῶν, μέ ὅλα, τέλος πάντων, πού συμβαίνουν αὐτό τόν καιρό στήν περιοχή τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Σάββατον, 19 Μαρτίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΖΗ!