Μιά ἀναδρομή μέ ἰδιαίτερη σημασία

Τώρα πού οἱ βουλευτές τοῦ ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκαν τήν ἀκτοπλοΐα, καλό θά εἶναι νά θυμίσουμε μερικές ἀλήθειες, τίς ὁποῖες ἐπιμελῶς ἀποκρύπτουν ἀπό τούς πολῖτες τά ΜΜΕ.

Ἀργά, πολύ ἀργά, ἀνακάλυψαν τά κανάλια καί ὁ μέχρι πρότινος «προοδευτικός» Τύπος τή ζημιά πού ἔκανε -καί κάνει- στή χώρα ὁ ἐπαγγελματικός συνδικαλισμός. Ἄν πᾶμε πίσω, στή δεκαετία τοῦ ’80, θά συναντήσουμε πράγματα πού θά μᾶς βγάλουν ἀπό τά ροῦχα μας!

Τότε, στά χρόνια τῆς ἐπίπλαστης ἀφθονίας τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὑπό τά χειροκροτήματα καί τῶν κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς, πού ἀπολάμβαναν τά «δῶρα» πού πετοῦσε ὁ σουλτᾶνος ἀπό τή χρυσοποίκιλτη ἅμαξα. Ὁ Ἀνδρέας «ἔδινε» καί οἱ συνδικαλιστές «ἔπαιρναν». Οἱ μισθοί μας αὐξάνονταν μέ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς, ὁ πληθωρισμός κάλπαζε, ἀλλά ὁ Ἀνδρέας καθησύχαζε: «Δέν εἶναι κακό νά δανείζεται καί νά χρωστάει ἕνα κράτος»! Σωστό, ἀλλά δέν μᾶς ἔλεγε -καί δέν ρωτούσαμε- τό «πόσα» καί τό «μέχρι πότε» μπορεῖς νά δανείζεσαι. Γνώστης τοῦ δυτικοῦ τρόπου διακυβερνήσεως, ὁ πρώην τροτσκιστής καθηγητής, στηριζόταν στό δόγμα «οἱ συντηρητικοί τά μαζεύουν καί οἱ σοσιαλδημοκράτες τά τρῶνε»!

Ὅσο βρισκόταν, λοιπόν, στήν ἐξουσία, ὁ σουλτᾶνος ἔκανε τοῦ κεφαλιοῦ του, ἀπολύοντας πότε τόν Δρεττάκη, πότε τόν Ἀρσένη, πότε τόν Σημίτη, ὅποιον, δηλαδή, ὑπουργό «τοῦ τήν ἔσπαγε» κατά τό κοινῶς λεγόμενο. Κορυφαῖοι σ’ αὐτό τό «χορό τῆς φωτιᾶς», οἱ συνδικαλιστές. Κανελλόπουλος, Μπάκουλης, Πρωτόπαπας, Πιπεργιάς, Κουτσοῦκος καί ἄλλοι, ἄνθρωποι πού ἀργότερα ἔγιναν βουλευτές καί ὑπουργοί, καθοδηγοῦσαν τό «κίνημα», τό ὁποῖο καλοτάιζε ἡ κυβέρνηση, ὥστε νά εἶναι ἕτοιμο καί πότε νά ξηλώνει τά πεζοδρόμια καί πότε νά ξεβρακώνει τούς λεωφορειούχους, ὅπως ἔγινε ἐπί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, γιά τήν ὁποία κάποτε πρέπει νά μάθουμε ἄν καί πῶς «ὑποχρεώθηκε» νά κυβερνήσει μέ τήν ἰσχνή πλειοψηφία τῶν «151».

Ἐκεῖ, λοιπόν, στή δεκαετία τοῦ ’80, καθιερώθηκε ὁ ὅρος «ναυτεργάτες» γιά τούς ναυτικούς. «Ναυτεργάτης» ὁ πλοίαρχος καί ὁ α’ μηχανικός πού παίρνουν ἡγεμονικούς μισθούς, «ναυτεργάτης» καί ὁ λοστρόμος, ἀλλά καί ὁ «δόκιμος» καί ὁ ναύτης! Ἄσε πού δέν ὑπῆρχαν, τότε, Ἕλληνες ναῦτες, ἀφοῦ κανένας νέος -οὔτε ἀπό τή Θράκη πλέον- δέν μπαρκάριζε ὡς «τσοῦρμο» παρά μόνο ὡς ἀξιωματικός. «Ναυτεργάτες», λοιπόν, οἱ πλοίαρχοι τῶν πολλῶν χιλιάδων εὐρώ, οἱ μηχανικοί τῶν ἐπίσης πολλῶν χιλιάδων εὐρώ. Βολεύτηκε μέ τήν προσωνυμία μέχρι καί ἡ Ἕνωση Πλοιάρχων ,πού ἀπέκτησε ξαφνικά «ναυτεργατικό» χαρακτῆρα!

Θά πρέπει νά σημειώσουμε ὅτι ἡ ναυτιλία εἶναι περίεργη ὑπόθεση, καθώς εἶναι ἀδύνατον νά κηρυχθεῖ ἀπεργία στά ποντοπόρα πλοῖα. Ἔτσι, «πλήρωναν τή νύφη» ἡ ἀκτοπλοΐα καί ἡ κρουαζιέρα, ἀφοῦ μόνο στά πλοῖα πού «δένουν» στόν Πειραιᾶ μποροῦσαν νά σαλτάρουν οἱ «καμικάζι» τῶν σωματείων γιά «νά τραβήξουν οἱ κάμερες». Βεβαίως, ἡ ἑλληνική κρουαζιέρα ἀνήκει στό παρελθόν, καθώς ἡ ἐμμονή τῶν συνδικαλιστῶν στό «καμποτάζ» ἀπορφάνισε τό ἑλληνικό νηολόγιο. Δέν ὑπάρχουν σήμερα ἡ «Ἠπειρωτική», ἡ «Royal Cruise Line», ἡ «Sun Line», ἡ «Agean Cruises» καί οἱ ἀδελφοί Κυρτάτα. Ὅσο γιά τήν ἀκτοπλοΐα, πολύ δύσκολα τά πράγματα. Πάρα πολύ…