Μάσκα, παγουρίνο καί λοιπά ἀξεσουάρ…

Ποτέ δέν τά πήγαινα καλά μέ τό ὑπουργεῖο Παιδείας

Ἀκόμη καί ὅταν ἔγιναν ὑπουργοί φίλοι μου καλοί, συγκρούσθηκα μαζί τους (μέ ὅλους, πλήν τοῦ Ἀνδρέα Λοβέρδου καί ἄς εἶναι «Ὀλυμπιακός».) Ξέρετε, μοῦ εἶχε «καρφωθεῖ» στό μυαλό ἡ –ἀπολύτως δικαιολογημένη νομίζω– ἄποψη ὅτι ὅποιος πολιτικός ἐπιλέγει γιά τό ἐν λόγω ὑπουργεῖο, θέλει «νά κάνει κάτι γιά νά ἀφήσει ὄνομα» καί συνήθως «τά κάνει θάλασσα» καί ἀφήνει ὄνομα …ἀπό τήν ἀνάποδη!

Στήν περίπτωση τῆς Νίκης Κεραμέως δέν ἔχω ἀκόμη σχηματίσει ἄποψη, ἀλλά ἐπιτρέψτε μου νά πῶ ὅτι οἱ ἐπιθέσεις πού δέχεται εἶναι κακόβουλες καί τουλάχιστον ὄχι δίκαιες! Κατ’ ἀρχήν, ἀποκλείεται νά εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία λαμβάνει τήν ἀπόφαση γιά τό ἄν ἤ ὄχι πρέπει –καί πότε– νά ἀρχίσει ἡ λειτουργία τῶν σχολείων. Ἡ εἰσήγηση ἔρχεται ἀπό τούς ἁρμοδίους –ἐγνωσμένης ἀξίας καί ἐγκυρότητος– ἐπιστήμονες καί ἡ κυβέρνηση (καί τελικῶς ὁ Πρωθυπουργός) ἀποφασίζει. Δέν εἶναι –καί αὐτό εἶναι βέβαιο– ἡ Κεραμέως καί οἱ ὑφυπουργοί της πού ἀποφασίζουν γιά τήν ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν μαθημάτων. Μεγαλύτερη –ἄν μπορεῖ κανείς νά τό πεῖ αὐτό– βαρύτητα ἔχει ἡ ἄποψη τοῦ ὑπουργείου Ὑγείας, γιά νά ἐξηγούμεθα. Ἄς τά ἀφήσουμε, ὅμως, αὐτά καί ἄς πᾶμε σέ δύο ἀπό τά θέματα πού συζητοῦνται περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλο. Τήν μάσκα καί τό παγουρίνο! Ἀπορῶ μέ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μάχονται κατά τῆς χρήσεως τῆς μάσκας. Ἀπό τήν στιγμή πού εἶναι ἀποδεδειγμένο ὅτι τά «σταγονίδια» ἀποτελοῦν τόν κυριότερο «δρόμο» γιά τήν μεταφορά τοῦ ἰοῦ ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο, ἡ χρήση τῆς «προσωπίδας» ἀποτελεῖ τήν εὐκολότερη, προσφορότερη καί ἐνδεδειγμένη λύση.

Πολύ σωστή ἡ ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως νά χορηγήσει δωρεάν ὑφασμάτινες μάσκες στά παιδιά τῶν σχολείων. Εὐχῆς ἔργο θά ἦταν νά σπεύσει καί ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν, ἡ ὁποία ἤδη συμβάλλει ἀποφασιστικά στήν ἀναβάθμιση τῶν συνθηκῶν τῆς παροχῆς ὑπηρεσιῶν Ὑγείας, νά ἀναλάβει τά ἔξοδα γιά μερικά ἑκατομμύρια μάσκες, οἱ ὁποῖες θά μοιρασθοῦν στά σχολεῖα (διότι μιά μόνο μάσκα ἀνά μαθητή δέν ἐπαρκεῖ καί τό κόστος εἶναι ἐλάχιστο) στήν μνήμη τῶν δύο Ἑλλήνων Μηχανικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τήν ζωή τους μέσα σέ μία ἑβδομάδα σέ ἕνα ἐμπορικό καί ἕνα ἐπιβατηγό-ὀχηματαγωγό πλοῖο! Καί ἄς ἀφήσουμε τίς κουταμάρες, πού θέλουν τά παιδιά τοῦ δημοτικοῦ νά ἔχουν προβλήματα μέ τήν χρήση τῆς μάσκας. Τά παιδιά –ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε– θά τήν δεχθοῦν ὡς παιγνίδι. Ἀλλά καί ἄν τούς τονισθεῖ ὅτι ἡ μάσκα εἶναι τό μέσον μέ τό ὁποῖο δέν θά κινδυνεύσουν ὁ παπποῦς, ἡ γιαγιά καί οἱ γονεῖς, τό παιγνίδι θά γίνει ἀκόμη πιό εὐχάριστο! Τί στήν εὐχή; Γιατί νά ἔχουν περισσότερο μυαλό ἀπό τά δικά μας παιδιά οἱ μαθητές τῶν δημοτικῶν σχολείων στήν Ἰαπωνία, τήν Κορέα καί ἄλλες χῶρες, ὅπου ἡ μάσκα στά σχολεῖα –ἀλλά καί ἄλλα μέτρα προληπτικά– ἔχουν γίνει καθημερινά «ἀξεσουάρ»;

Ὅσο γιά τό «παγουρίνο», τό ὁποῖο –ὅπως ἀνήγγειλε ἡ ὑπουργός– θά δοθεῖ ἀπό τό κράτος ὡς «δῶρο» στά παιδιά τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, κακῶς τό «περιέλαβαν» οἱ ἐξυπνάκηδες στά ἀστεῖα τους. Σκεφτεῖτε –ἁπλῶς σκεφτεῖτε– ἔπειτα ἀπό κάμποσα χρόνια, πόσο θά πωλοῦνται τά «παγουρίνια τοῦ κορωνοϊοῦ» στίς δημοπρασίες!