Κλειδαμπαρώματος τρίτου, ἡμέρα πρώτη

Κι ἐκεῖ πού κάθεσαι τό πρωί καί ἀπολαμβάνεις τόν τελευταῖο καφέ πρό τοῦ νέου κλειδαμπαρώματος, τσούπ ἡ κυρία Παγώνη (ει) καί ὁ κύριος Καπραβέλος στίς ὀθόνες μας

Γιατί τούς βγάζετε, βρέ παιδιά; Μᾶς τά εἶπε ὁ πρωθυπουργός καί τά ἐμπεδώσαμε. «Μέσα γιά μέσα» μπάς καί δέν φρακάρει τό Σύστημα Ὑγείας, πού ἦταν καί παραμένει (λίγο καλύτερο, γιά νά εἴμεθα εἰλικρινεῖς) γιά κλάματα! Καί ἀρχίζει τό ψιλό γαζί ἀπό τούς τυποποιημένους καί οὐδόλως πλέον εὑρηματικούς παρουσιαστές.

«Θά κάνουμε παρέλαση ἐλεύθεροι κυρία μου;» ἐξανίσταται ἡ κυρία Παγώνη καί παγώνει! «Τί εἶναι αὐτά πού λέτε;» ἐπιμένει, ἐν γνώσει του γιά τό ἀρνητικόν τῆς ἀπαντήσεως ὁ συνάδελφος. «Καλά, 200 χρόνια ἐλευθερίας θά ἑορτάσουμε!» ψελλίζει ἀλλά ἡ κυρία εἶναι ἀνένδοτη! Σάν νά βλέπεις τόν λοχία σου στόν Στρατό, πού ὅταν τοῦ ζητοῦσες ἄδεια σοῦ ἀπαντοῦσε μονολεκτικά, δείχνοντάς σου τό προαύλιο τοῦ στρατοπέδου: «Ἀποψίλωση!»…

«Ἔπρεπε νά ἔχει κλείσει καί ἡ Θεσσαλονίκη;» ρωτᾶται ὁ ἕτερος δόκτωρ τῆς εἰκόνας. «Ναί, καί νομίζω ὅτι αὐτό θά ἀποφασίσουμε». «Τήν Δευτέρα, ἔ;» ψελλίζει ὁ παρουσιαστής. «Δευτέρα; Μά, τί λέτε; Μεθαύριο, Παρασκευή!» ἀπαντᾶ, λές καί τοῦ πάτησες τόν καλό στό μικρό δάκτυλο τοῦ δεξιοῦ ποδός!
Καί ἀκολουθεῖ ἡ «ἐνημέρωσή» μας ἀπό τήν παρουσιάστρια. «Ἡ Ἐπιτροπή τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ὑγείας,  πού πραγματοποίησε ἔρευνες δύο μηνῶν στήν πόλη Γιουάν, ἀπεφάνθη ὅτι δέν ξέφυγε ἀπό ἐργαστήριο ὁ ἰός. Ἄρα, δέν φταίει ὁ παγκολίνος!»

Σοῦ πέφτει μιά τούφα ἀπό τά –λίγα πλέον– μαλλιά, καθ’ ὅτι οὐδεμίαν σχέση ἔχει ὁ ἐξωτικός καί φολιδωτός παγκολίνος, ὁ ὁποῖος φαγώθηκε πλακί, μέ τά ἐργαστήρια! Καί σέ δύο λεπτά, ἡ παντογνώστρια ἐπαναλαμβάνει: «Ἄρα δέν φταίει ὁ παγκολίνος!». Κι ἐσύ μαζεύεις τά μαλλιά σου ἀπό τό τραπέζι!
Παρακαλοῦμε, ἀγαπητοί συνάδελφοι. Φτάνει πιά μέ τήν κατατρομοκράτησή μας! Ἐντάξει, τό ξέρουμε τό μάθημά μας. Ὅσοι ὑπακούουμε στίς ἐντολές τῶν εἰδικῶν, πληρώνουμε τήν κτηνώδη βλακεία ἐκείνων πού δέν ὑπακούουν! Θά μοῦ πεῖς, ἀπό τήν ὥρα πού δέχεται τό ρίσκο «νά νοσήσουν κάποιοι ἀπό τίς διαδηλώσεις» ὁ μέχρι πρό τινος πρωθυπουργός καί φιλοδοξῶν νά ξαναγίνει, τί σκᾶς;…

Σκάω, ἀγαπητοί, διότι ἐκεῖνος μπορεῖ νά δέχεται τό ρίσκο, ἀλλά ἔχει κάνει καί τίς δύο δόσεις τοῦ ἐμβολίου (ἄν καί εἶναι μόλις σαραντάρης) ἐνῶ ἐμεῖς ἔχουμε μείνει μέ τό φιαλίδιο στό χέρι! Κι ἔρχεται ἀργότερα ὁ ἐν Ἀγγλίᾳ παρεπιδημῶν καθηγητής Μόσιαλος καί λέει ὅτι «δέν εἶναι ἀκόμη βέβαιο ὅτι ὁ ἐμβολιασμός ἐμποδίζει τήν μετάδοση τοῦ ἰοῦ!». Μά, τί μᾶς λέτε τώρα, ἀγαπητέ κύριε καθηγητά; Δηλαδή τζάμπα ἐπενδύσαμε στήν «Μοντέρνα», στήν «Φάιζερ», στήν «Σανόφι» καί στό «Σπούντικ»; Δηλαδή κι ἐκεῖνος ὁ κύριος Μπουρλά πού τόν ὑποδεχθήκαμε μέ ταμποῦρλα καί τρομπέτες δέν εἶναι ὁ μάγος μέ τά δῶρα; Καί ἀργότερα νά καί ὁ Ἐρντογάν, νά προειδοποιεῖ ὅτι «δέν δέχεται νά μιλήσει μέ τόν Μητσοτάκη καί θά μάθουμε οἱ Ἕλληνες τήν τρέλα τῶν Τούρκων!». Ἄχ, ἀγαπητέ Ταγίπ. Στό χωριό μας, στήν Ἀρκαδία, γενέτειρα τοῦ Κολοκοτρώνη, λέμε: «Ὁ τρελός θέλει ξύλο!». Καί τό ἐννοοῦμε!

Απόψεις

Ἐκβιάζει γιά τήν ἀποφυλάκισή του ὄχι γιά τήν μεταγωγή του!

Εφημερίς Εστία
Τί ὑποκρύπτεται πίσω ἀπό τήν ἀπεργία πείνης τοῦ καταδικασμένου γιά τρομοκρατία Δημήτρη Κουφοντίνα

Χαστουκίζοντας τό πληκτρολόγιο

Μανώλης Κοττάκης
ΤΟ ΠΡΩΤΟ πρᾶγμα πού θυμᾶμαι ὅτι εὐχήθηκα τό 2001 ὅταν σοκαρισμένος…

«Ὄχι» δικηγόρων σέ τηλεδίκες

Εφημερίς Εστία
ΕΝΤΟΝΩΣ ἠνωχλημένοι εἶναι οἱ δικηγορικοί σύλλογοι τῆς χώρας ἀπό τήν «παρέλαση»…

Ποῦ ἦταν τόσα χρόνια οἱ εὐαίσθητοι «δικαιωματιστές;»

Δημήτρης Καπράνος
Δέν μέ ἐνδιαφέρει τί λέει ὁ Νόμος οὔτε τί ζητάει ὁ Κουφοντίνας. Ἄς τά βροῦν οἱ ἁρμόδιοι αὐτά

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 1957

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ