ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 3 Μαρτίου 1925

-Λοιπόν, κύριοι –ἀπεφάνθη ὁ τρομερός μισέλλην– ἡ Καθαρά λεγομένη Δευτέρα εἶνε τό σύμβολον τῆς ἀντιλήψεως, τήν ὁποίαν ἔχει ὁ νεώτερος Ἕλλην περί καθαριότητος. Ὠνόμασε «καθαράν» τήν βρωμωτέραν ἡμέραν τοῦ ἔτους!

-Μή βλασφημεῖτε, κύριε, κατά τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων! Τοῦ εἶπαν.

-Δέν βλασφημῶ, κύριοι, κατά τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων! διεμαρτυρήθη. Βλασφημῶ κατά τοῦ σκόρδου, τοῦ κρεμμυδιοῦ, τοῦ ταραμᾶ καί ὅλων τῶν τελετουργικῶν ἁγιασμάτων τοῦ παντοπωλείου, μέ τά ὁποῖα καταγίνεται νά ἐξαγνίσῃ τήν ψυχήν του, ὁ λαμπρός Ἕλλην. Βλασφημῶ κατά τῶν πολυχρώμων βδελυρῶν κουρελιῶν, τά ὁποῖα καλύπτουν τήν ἄσφαλτον καί τά πεζοδρόμια τῆς πρωτευούσης, λείψανα τῆς ἀποκρηάτικης βακχείας, κατά τήν «καθαράν» αὐτήν ἡμέραν. Βλασφημῶ κατά τῶν φρικτῶν ποτηριῶν, πιάτων καί πετσετῶν, τῶν ἐξοχικῶν κέντρων. Βλασφημῶ κατά τῆς φρικτῆς ἀνθήσεως, ἡ ὁποία ἐκάλυψεν, ἀπό χθές τό πρωί τούς κάμπους καί τά βουνά τῆς Ἀττικῆς.

-Ποίαν ἄνθησιν ἐννοεῖτε, κύριε;

-Ἐννοῶ τίς σπασμένες μποτίλιες, τούς ξεκοιλιασμένους τενεκέδες τῶν κονσερβῶν, τά σκορδόφυλλα καί τά μαρουλόφυλλα, τά ἐλαιοκούκουτσα καί τά πορτοκαλόφλουδα, τά λαδωμένα στρατσόχαρτα καί τίς λιγδιασμένες ἐφημερίδες, ὅλα τά ἀνέλπιστα αὐτά ἄνθη, τά ὁποῖα εἶνε ὑποχρεωμένος νά δρέψῃ κανείς εἰς ἕνα ἐξοχικόν περίπατον, ἐκεῖ ποῦ ἐφύετο ἄλλοτε τό θυμάρι, καί ἡ κυκλαμιά. Αὐτά βλασφημῶ, κύριε. Καί βλασφημῶ ἀκόμη τόν πατέρα μου, ὁ ὁποῖος μέ ἐγέννησε μέ μύτην διά νά τήν περιφέρω, κατά τήν Καθαράν Δευτέραν, ἐν μέσῳ τῆς οἰκουμενικῆς αὐτῆς καθαριότητος.

-Ἐτελειώσατε τό βλασφημολόγιόν σας, κύριε;

-Δέν τό ἐτελείωσα ἀκόμη. Βλασφημῶ ἀκόμη ὅλα τά μουντζουρωμένα μοῦτρα, ὅλα τά ἄπλυτα πρόσωπα – ποῦ καιρός νά πλυθῇ κανείς μεταξύ Ἀποκρηᾶς καί Σαρακοστῆς, κατά τό εὐλαβές αὐτό εἰκοσιτετράωρον;–ὅλα τά φρικτά χνῶτα, μέ τά ὁποῖα ὁ χριστιανός ὀρθόδοξος καί ζηλωτής τῶν πατριῶν Ἕλλην εἰσέρχεται εἰς τήν περίοδον τοῦ ψυχικοῦ ἁγνισμοῦ, χειραγωγούμενος ἀπό τόν μπακαλόγαττον. Αὐτά βλασφημῶ, κύριοι, καί τήν ἀντίληψιν τοῦ νεωτέρου Ἕλληνος περί καθαριότητος.

Καί ὁ τρομερός μισέλλην ἐπρόσθεσεν.

-Ἐάν θέλετε νά λάβετε, κύριοι, μίαν ἰδέαν τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς δέν ἔχετε παρά νά σταματήσετε εἰς τήν Καθαράν Δευτέραν. Ἡ βρωμερωτέρα ἡμέρα τοῦ χρόνου ὠνομάσθη ἀπό τήν νεοελληνικήν συνείδησιν καθαρά. Φαντάζεσθε πλέον τί εἶνε ὅλες ᾑ ἄλλες, ποῦ δέν εἶνε καθαρές.

Κανείς ὅμως ἀπό τούς ἀκροατάς του δέν ἐπείσθη, ὅτι ἡ Καθαρά Δευτέρα δέν δικαιολογεῖ τόν τίτλον της καί τό ὄνομά της. Καί τοῦ ἐφύσηξαν ὅλοι κατά πρόσωπον τήν περιφρόνησίν των καί τήν ἀρωματισμένην ἀπό τριπλοῦν ἐλιξίριον σκόρδου ἀναπνοήν των.

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ