Ἡ τυραννία τῆς οἰκειότητας

ΠΟΛΛΗ ἐπικοινωνία. Πολλή εἰκόνα. «Ἄφθονος» Πρωθυπουργός

Ἔχουν «γεμίσει» οἱ ὀθόνες. Αὐτό παρατηρῶ μετά τίς ἐκλογές: ὁ Κυριάκος στόν ἁγιασμό. Ὁ Κυριάκος στόν Μαχαιρίτσα. Ὁ Κυριάκος στόν Τσιτσιπᾶ. Ὁ Κυριάκος στό Paradise City. Ὁ Κυριάκος στό Μαράθι μέ κανό, λουόμενους καί πετσέτα. Ὁ Κυριάκος ἀγκαλιές καί δημόσια φιλιά μέ τήν σύζυγό του. Καί ταυτόχρονα: ὁ Κυριάκος στό Μαξίμου γιά τό Κυπριακό. Ὁ Κυριάκος στό Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν γιά τήν πώληση τοῦ «Ἐλευθέριος Βενιζέλος». Ὁ Κυριάκος στήν ΔΕΘ. Ὁ Κυριάκος στήν Βουλή. Ὁ Κυριάκος στό Ὑπουργικό. Ὁ Κυριάκος στά Ἠλύσια Πεδία.

Δέν εἶμαι εἰδικός γιά νά ἀξιολογήσω τήν ἐπίδραση τῆς καθολικῆς –στά ὅρια τοῦ βομβαρδισμοῦ– ἐπικοινωνίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ μέ τά εἰδικά κοινά οὔτε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὀφείλει νά πολιτεύεται ἕνας Πρωθυπουργός στήν ἐποχή τῶν social media καί τοῦ διαδικτύου. Ἴσως νά εἶμαι πίσω, ἴσως καί νά ἔχω χάσει ἐπεισόδια στόν μοντέρνο ἐπικοινωνιακό πόλεμο, τά ὁποῖα παρακολουθοῦν καλύτερα ἐμοῦ οἱ Ἀμερικανοί σύμβουλοί του. Ἴσως καί νά ὑποτιμῶ τήν ἀνάγκη τοῦ Πρωθυπουργοῦ γιά ἐπικοινωνία καί ἀποδοχή, τήν ὁποία δικαιολογημένα ἀπολαμβάνει μετά μακρά περίοδο ἀμφισβητήσεως τῶν ἱκανοτήτων του, εἰδικῶς στό ἐσωτερικό τοῦ κόμματός του.

Ἔχω ὅμως τρεῖς ἀρχές. Ἡ πρώτη εἶναι: ὁ ἡγέτης δίνει τόν ρυθμό, ὁ ἡγέτης δέν παρασύρεται ἀπό τόν ρυθμό. Ὁ Πρωθυπουργός δέν εἶναι βουλευτής γιά νά πηγαίνει παντοῦ. Ὁ Πρωθυπουργός δέν εἶναι γιά νά «ξοδεύεται». Δέν εἶναι προϊόν σέ ράφι σοῦπερ μάρκετ γιά νά ἐπιλέγεις αὐτό πού σοῦ ἀρέσει, τήν εἰκόνα ἀπό τό Τατόι μέ τά μαῦρα γυαλιά ἡλίου ἤ τήν εἰκόνα ἀπό τήν Βουλή.

Ἡ δεύτερη ἀρχή: ὁ ἡγέτης κερδίζει ἀπό τήν σπανιότητα. Πρέπει νά εἶναι κοντά στόν λαό, καμμία ἀντίρρηση, ἀλλά ἡ ὑπερβολική δόση λαϊκῆς ἐπικοινωνίας καί ἀμεσότητας ἔχει ρίσκο. Ἡοἰκειότητα θρέφει τήν περιφρόνηση. Στρατηγικά. Δέν πιστεύω στήν τυρρανία τῆς οἰκειότητας. Ἡ ἀπόσταση ὁρίζει τόν ἡγέτη.

Ἡ τρίτη ἀρχή: ἄν «καῖς» συνεχῶς τά χλωρά μέ τά ξερά, ἄν τήν ἴδια μέρα ἐντάσσεις στό πρόγραμμά σου μία λάιτ εἰκόνα καί μία βαρειά σύσκεψη, στό τέλος ὁ κόσμος θά ἀδυνατεῖ νά ξεχωρίσει τό σημαντικό ἀπό τό ἀσήμαντο. Καί ἡ πολιτική ὡς γνωστόν στρατηγικά κερδίζεται ἐπί τῆς οὐσίας καί ὄχι ἐπί τῆς ἐπιφανείας.

Χειμωνιάζει σιγά-σιγά. Ζορίζουν τά πράγματα. «Σώνονται» τά μέλια καί οἱ χάριτες. Γνωρίζω ἄριστα ὅτι ὁ Πρωθυπουργός ἐντυπωσιάζει τούς συνομιλητές του στίς κλειστές συσκέψεις μέ τήν βαθειά γνώση τῶν θεμάτων πού χειρίζεται· τελευταῖο «κροῦσμα» τό Κυπριακό. Γνώριζε ἀπίθανες λεπτομέρειες. Ἄν ὡστόσο συνεχίσει ἡ καμπάνια τοῦ φιλολαϊκοῦ-προσιτοῦ Μητσοτάκη προκειμένου νά ἁπλώσει ἔτι περαιτέρω τήν ἐκλογική του ἐπιρροή στό Κέντρο, καί ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι δέν ἔχει δεύτερες σκέψεις γιά νέα ἀναμέτρηση τό 2020 –ὁπότε… πάσο– θεωρῶ πώς ἀντιμετωπίζει τόν ἑξῆς κίνδυνο: οἰκοδομεῖ τήν εἰκόνα τοῦ ἡγέτη τῆς διπλανῆς πόρτας ἀλλά ὄχι ἑνός statesman. Ὁ ὁρίζων ἀπαιτεῖ τέτοιον ὅμως. Statesman. Ἔχουμε μπροστά μας νέα παγκόσμια ὕφεση πού θά μᾶς ἐπηρεάσει. Νέα διαίρεση τῆς Δύσης καί πιθανή διάσπαση τῆς Εὐρώπης πού θά μᾶς ἀπειλήσει. Ἔχουμε μπροστά μας τήν νέα φάση τοῦ προσφυγικοῦ πού θά μᾶς δοκιμάσει. Ἐθνικά καί ἰδεολογικά (πίεση στά δεξιά τῆς ΝΔ). Ἔχουμε μπροστά μας τόν νέο ἑλληνικό ἐπιχειρηματικό ἐμφύλιο γιά τίς ἐπενδύσεις πού μπορεῖ νά τινάξει στόν ἀέρα τό σχέδιο Κυριάκου γιά τήν ἀνάπτυξη. Ἔχουμε μπροστά μας τό Κυπριακό καί τά ἑλληνοτουρκικά πού ἴσως μᾶς ἀναγκάσουν σέ ἐπώδυνους συμβιβασμούς. Ἔχουμε μπροστά μας συνταγματική ἀναθεώρηση καί ἐκλογή Προέδρου μέ 151, ἡ ὁποία –ἐπιμένω– μπορεῖ νά ἐξελιχθεῖ ἀπό περίπατος σέ ἐσωκομματικό πρόβλημα, ἄν δέν γίνουν οἱ κατάλληλοι χειρισμοί. Ἔχουμε μπροστά μας «κόκκινα» δάνεια καί παγωμένη ἀγορά. «Ἑορτάστε τό 2021 μέ τά fund καί τίς τράπεζες» μοῦ λένε ἐπιχειρηματίες πού χρωστᾶνε καί ζητοῦν διαγραφές χρεῶν.

Μέ ἄλλα λόγια: Ἔχουμε μπροστά μας βουνό ὁλόκληρο. Ἡ λύση γιά αὐτό δέν εἶναι ἡ ὑπερ-επικοινωνία καί ἡ ὑπερ-κινητικότης. Ἡ λύση εἶναι σοβαρότης, λιτότης στόν δημόσιο λόγο καί ἀποτελέσματα. Παρατηρῶ πῶς πολιτεύεται καιρό τώρα ὁ Ρουμελιώτης ὑπουργός Οἰκονομικῶν Χρῆστος Σταϊκούρας. Πολιτεύεται μέ μετρημένα λόγια. Τά ἀπαραίτητα. Αὐτό νομίζω πρέπει νά εἶναι τό μοντέλο. Πλεονάζουν οἱ λέξεις σέ αὐτόν τόν τόπο, ἐλλείπει τό μέτρο καί ἡ σοβαρότης. Δέν εἰσηγοῦμαι βεβαίως τό ἄλλο ἄκρο, προφανῶς καί θά πάει ὁ Πρωθυπουργός σέ ἐκδηλώσεις πού συνιστοῦν στήν διαφημιστική γλῶσσα «προωθητικές πολιτικές ἐνέργειες». Οὔτε νά κλειστεῖ στό σπίτι του καί νά γίνει μοναχός! Ἡ εἰκόνα πρέπει νά «βαρύνει» ὅμως. Ὁ Πρωθυπουργός πρέπει νά ἀποκτήσει ἐπικοινωνιακό βάρος, γιατί αὐτό θά τόν σώσει στά δύσκολα. Ὄχι τό Τατόι, ἐν ὥρα ἐργασίας μάλιστα. Ταῦτα, καί χωρίς παρεξήγηση. Ἐλπίζω.

Απόψεις

Τά ἐπίχειρα τῶν ὑπογραφῶν: Εἰδικό καθεστώς στό Αἰγαῖο

Μανώλης Κοττάκης
Η Ελληνική κοινή γνώμη «πέφτει» καί πάλι «ἀπό τό σύννεφα»: Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἔχουμε ὑπογράψει μέ τήν Τουρκία Διακήρυξη Εἰρήνης καί Φιλίας καί οἱ γείτονες νά μᾶς εἰδοποιοῦν διά τῆς ἐφημερίδας «Μιλλιέτ» ὅτι πρόκειται νά νομοθετήσουν μέσῳ τῆς Ἐθνοσυνέλευσής τους γιά λογαριασμό μας τά 6 μίλια χωρικά ὕδατα στό Αἰγαῖο καί ὁ Πρόεδρός τους νά ἑτοιμάζει διάταγμα βάσει ἐξουσιοδότησης τῆς Ἐθνοσυνέλευσης γιά νά κηρύξει «εἰδικό καθεστώς στό Αἰγαῖο» σέ ὅσες περιοχές θεωρεῖ ἀμφισβητούμενες;

Κοινή ἐμφάνισις Καραμανλῆ – Κινέζου πρέσβεως στήν Ξάνθη

Εφημερίς Εστία
Τήν Ωρα πού οἱ προβολεῖς τῆς κυβερνώσας παρατάξεως θά στρέφονται στό Ζάππειο γιά τήν ἔναρξη τοῦ γαλάζιου συνεδρίου τήν ἐρχομένη Παρασκευή, ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς ἐπιλέγει ἕναν διαφορετικό δρόμο: μιά διήμερη «ἀπόδραση» στήν Θράκη, τήν προσεχῆ Πέμπτη καί Παρασκευή, συνοδείᾳ τοῦ Κινέζου πρέσβεως στήν Ἀθήνα, κ. Fang Qiu.

Ὁ ὅρκος (πρέπει νά) εἶναι θρησκευτικός

Δημήτρης Καπράνος
Πολλή φασαρία γίνεται γιά τόν «ὅρκο» πού ἔδωσε δημοτικός σύμβουλος τῆς ἐξωκοινοβουλευτικῆς Ἀριστερᾶς στόν Δῆμο Ἀθηναίων.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
O ΚΟΣΜΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ

Εορτασμός 25ετίας του CSR HELLAS

Εφημερίς Εστία
Με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι πέντε ετών από τη σύστασή του, το CSR HELLAS τίμησε την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα, τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο στον οποίο απονεμήθηκε ειδική διάκριση για τη μακρά και αδιάλειπτη παγκόσμια προσφορά του, κατά τα 65 έτη εκκλησιαστικής του διακονίας και 35 έτη Πατριαρχίας του, στην κοινωνική δικαιοσύνη, τον διαθρησκειακό διάλογο, την ενότητα μεταξύ των λαών και την προστασία του περιβάλλοντος.