Ἡ πλήρης ἀπαξίωση τοῦ ποδοσφαίρου μας

Νά μέ συμπαθᾶτε, ἀγαπητοί, ἀλλά αὐτά τά καραγκιοζιλίκια μέ τόν «Τελικό Κυπέλλου Ἑλλάδος χωρίς θεατές» μᾶς ἐκθέτουν ἀσυστόλως καί παγκοσμίως.

Δέν εἶναι δυνατόν, σέ μιά εὐρωπαϊκή χώρα, μέλος τοῦ «σκληροῦ πυρῆνος» τοῦ εὐρώ (πρός τί οἱ γέλωτες, παρακαλῶ;) νά ἀπαξιώνεται μέ τόσο παταγώδη τρόπο ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος, σέ κάθε ἄλλη χώρα, ἀποτελεῖ λαμπρή ἀθλητική ἑορτή.

Τί μᾶς λέει ὁ ὑπουργός Ἀθλητισμοῦ; Πολύ ἁπλά, μᾶς λέει ὅτι δέν ὑπάρχει κράτος, δέν ὑπάρχουν ἁρμόδιες ἀρχές, δέν ὑπάρχει δημοσία τάξις, δέν ὑπάρχει τρόπος νά περιφρουρηθεῖ ἡ ἀσφάλεια μερικῶν χιλιάδων θεατῶν στό Ὀλυμπιακό Στάδιο (!) τῆς πρωτευούσης! Μεταξύ μας, τό θέμα εἶναι «πολιτικό». Σοῦ λέει ἡ κυβέρνηση «Βρέ, κλεῖσε τίς πόρτες καί ἄσε τους νά βγάλουν τά μάτια τους στό γήπεδο. Διότι ἔτσι καί μᾶς πέσει καμμιά σύρραξη ὀπαδῶν καί ἔχουμε αἵματα, σπασμένα κεφάλια ἤ καί χειρότερα, τότε ποιός μᾶς γλυτώνει τώρα, πού ἔχουμε δημοτικές, περιφερειακές, εὐρωπαϊκές καί ποιό ξέρει τί ἄλλες, ἐκλογές!». Μεταξύ μας, ἀγαπητοί, ὑπάρχει κανείς ὁ ὁποῖος ἀμφιβάλλει γιά τό ὅτι ἐάν δέν εἴχαμε ἐμπρός μας τήν κρίσιμη ἐκλογική ἀναμέτρηση, ὁ ἀγώνας θά γινόταν μιά χαρά μέ χιλιάδες θεατῶν ἀπό τήν Ἀθήνα καί τήν Θεσσαλονίκη; Τώρα, ὅμως, σκέφτεται ἡ κυβέρνηση. «Δέν θές νά πλακώσουν τίποτα Μακεδόνες πού θά φωνάζουν “Ἡ Μακεδονία εἶναι ἑλληνική;”. Δέν θές νά ἀπαντοῦν ἀπό τήν ἄλλη οἱ Ἀθηναῖοι “Ναί, εἶναι ἑλληνική”»!

Σκέπτεται ἀκόμη: «Δέν θές νά πέσει κανένα βεγγαλικό καί νά τραυματιστεῖ κανένας φίλαθλος καί νά ἀκολουθήσει ξύλο καί τῶν γονέων;».

«Δέν θές νά χάσει ὁ ΠΑΟΚ καί ν’ ἀρχίσουν ἐπιθέσεις οἱ Σαλονικιοί φωνάζοντας συνθήματα κατά τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν;»

«Δέν θές νά κερδίσει ὁ ΠΑΟΚ καί νά ξεσπάσουν οἱ “ἀεκτζῆδες” μέ ἀντικυβερνητικά συνθήματα καί νά ἐπιτεθοῦν στούς “παοκτσῆδες”; Κι ἄν γίνει κάτι τέτοιο, ποιός ζεῖ καί ποιός πεθαίνει!»…

Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια καί ὅλα τά ἄλλα, περί «λόγων ἀσφαλείας» καί περί «ἀντιρρήσεων τῆς Ἀστυνομίας», εἶναι λόγια τοῦ ἀέρα… Κι ἔτσι, στόν βωμό τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἀπαραίτητης γιά τήν κυβέρνηση «ἠρεμίας», σέ μιά περίοδο πού τό κυβερνῶν κόμμα κινεῖται ἐκλογικῶς μεταξύ σφύρας καί ἄκμονος, θά δοῦμε ἀγῶνα χωρίς κόσμο, ἀλλά μέ ξένους διαιτητές καί Video Assistant Referee (VAR)!

Καί στό στάδιο θά βρεθοῦν ὁρισμένοι μόνον «ἐκλεκτοί» τῶν δύο ὁμάδων, μέ προσκλήσεις καί ὑπό αὐστηρή ἐπιτήρηση (μήν ξεχνᾶμε τό ξύλο πού ἔπεσε στό στάδιο «Καραϊσκάκη» παλαιότερα, ὅταν εἰσέβαλαν στόν ἀγωνιστικό χῶρο οἱ «ἐπιστήμονες» τῆς «Θύρας 4») καθώς καί οἱ «ἐπίσημοι» (οἱ κύριοι, δηλαδή ὑπαίτιοι γιά τήν τραγωδία τοῦ ἑλληνικοῦ ποδοσφαίρου), οἱ ὁποῖοι καί θά ἀπονείμουν τό ἔπαθλο στόν νικητή, σέ ἕνα ἔρημο (ὁποία ἀπαίσια εἰκόνα, ἀλήθεια) Ὀλυμπιακό Στάδιο! Ὑποβάλλει ἡ στήλη μία πρόταση: ἄς ζητήσουν οἱ ὁμάδες νά διεξαχθεῖ ὁ τελικός μετά τίς ἐκλογές τῆς 2ας Ἰουνίου! Νά δεῖτε, πού ὅλα θά εἶναι μιά χαρά! Καί τά περί «ἀσφαλείας» καί κουραφέξαλα θά πᾶνε περίπατο. Γιατί δέν δοκιμάζουν;

Απόψεις

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Ἡ μνήμη χρυσόψαρου καί ἡ κεκτημένη ταχύτης

Δημήτρης Καπράνος
Γιά κοίταξε, πού πέρασαν ἀπό τότε πενῆντα δυό χρόνια καί τό «στύλ» τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐξακολουθεῖ νά ἐμπνέει καί νά μαζεύει κόσμο στό Θησεῖο, μέ φόντο τόν Παρθενῶνα…