Η Νέα Κοινωνία των Εθνών

ΕΚΛΟΓΕΣ χωρίς εχθρό δεν κερδίζονται

Υπό αυτήν την έννοια καταλαβαίνει κανείς τι κάνει αυτόν τον καιρό ο Τραμπ στην Αμερική. Υποδεικνύει αμέσως ή εμμέσως ως υπαίτιο για τα δεινά της χώρας του από τον κορωνοϊό το μεγαλύτερο δανειστή της, την Κίνα. Αμέσως το κάνει είτε ο ίδιος με υπαινιγμούς για τον «κινεζικό ιό» είτε με δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Πομπέο ο οποίος απειλεί τους Κινέζους ότι «θα λογαριαστούμε μετά» (κάτι μας θυμίζει αυτό!). Εμμέσως το κάνει με την χθεσινή πρωτοφανή του απόφαση να διακόψει την χρηματοδότηση των ΗΠΑ προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Του καταλογίζει μεροληψία υπέρ των Κινέζων, ολιγωρία στην ανακήρυξη της πανδημίας, πλάτες στο Πεκίνο ( από τον Αιθίοπα Πρόεδρο της) γενικότερα κινέζο φιλία .Έτσι σκεπάζει και τις όποιες ευθύνες του ιδίου και της κυβέρνησης του η οποία φέρεται να ενημερώθηκε μεν από τις μυστικές της υπηρεσίες για τον επερχόμενο κίνδυνο τον Νοέμβριο αλλά τις υποτίμησε. Αν και φαίνεται ότι η απόφαση Τραμπ για την διακοπή της χρηματοδότησης των ΗΠΑ ελήφθη με καιροσκοπικά εκλογικά κριτήρια εντούτοις για όποιον τον παρακολουθεί από τον καιρό που ήταν υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, δεν είναι έκπληξη, το ξέρει: Είναι παγία άποψη του Αμερικανού Προέδρου ότι οι διεθνείς οργανισμοί επί των οποίων βασίστηκε η μεταπολεμική αμερικανική ισχύς εξεμέτρησαν το ζήν. Το ΝΑΤΟ αμφισβητείται από τον Τραμπ. Βαρέθηκε να το πληρώνει και το είπε προσφάτως στο Λονδίνο στους G7. Βαρέθηκε να πληρώνει και τον ΟΗΕ. Γι αυτό και μείωσε την συνεισφορά του. Βαρέθηκε να πληρώνει τώρα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Γιατί στρέφεται εναντίον της χώρας του.

Το συμπέρασμα είναι προφανές: Ασφυκτιά πλέον η Αμερική στην διεθνή αρχιτεκτονική που οικοδόμησε μεταπολεμικά η ίδια. Έχει δίκιο βεβαίως να ασφυκτιά. Ασφυκτιά διότι στην πραγματικότητα στο εσωτερικό παιχνίδι ισχύος αυτών των οργανισμών μεταξύ κρατών καθρεφτίζεται η απώλεια ισχύος των ΗΠΑ στον 21ο αιώνα. Η παρακμή στην οποία την καταδίκασαν οι προηγούμενες αδύναμες ηγεσίες της με την διεθνή δειλία τους. Ασφυκτιά γιατί οι μέχρι και σήμερα σύμμαχοι της σε αυτούς τους οργανισμούς δεν την ακούνε πια, την αγνοούν, κάνουν του κεφαλιού τους. Ασφυκτιά γιατί οι εχθροί της με αχυράνθρωπους τρίτους ελέγχουν τους οργανισμούς. Ο Τραμπ έχει την ειλικρίνεια να το ομολογεί: Η Αμερική χρηματοδοτούσε αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς για όσο υπηρετούσαν τις πολιτικές της Τώρα αποχαιρετά. Και αποχαιρετά πλέον της οργής της, έκπληκτη. Η ανακάλυψη πως αυτοί οι οργανισμοί πλην των εχθρών της υπηρετούσαν τα κερδοσκοπικά σχέδια ολιγαρχών των ΗΠΑ εναντίον των συμφερόντων των ΗΠΑ (!) είναι οδυνηρά. Ωστόσο ας μην αυταπατώμεθα. Το διαζύγιο των ΗΠΑ με τη διεθνή κοινότητα όπως την ξέρουμε σήμερα δεν είναι μονομερής κίνηση. Όλο το οικοδόμημα τρίζει. Είμαστε στην αρχή της διάλυσης του κόσμου όπως τον ξέραμε. Στην αρχή της διάλυσης της Δύσης ως γεωπολιτικού στρατοπέδου όπως την γνωρίσαμε. Εκτός από το ΝΑΤΟ, τον ΠΟΥ, τον ΟΗΕ πιέζεται η ΕΕ. Η Ευρωζώνη. Ο ΟΠΕΚ. Ρωσσία και Κίνα πασχίζουν να ιδρύσουν νέα κοινή αγορά καιρό τώρα την Ευρώ- ασιατική Ένωση (ΑSEAN). Από το 2010 παλεύουν να ιδρύσουν νέα ενεργειακή κοινότητα με νόμισμα τιμολόγησης το ευρώ όχι το δολλάριο. Η δε Μεγάλη Βρεταννία θέλει να ανοιχτεί στις αγορές παλαιών αποικιών της στην Άπω Ανατολή, όπου ανθίζει ο νέος πλούτος και ο νέος καπιταλισμός χωρίς τα βαρίδια των εμπορικών κανονισμών των Βρυξελλών.

Στην πραγματικότητα βαδίζουμε προς τη Νέα Κοινωνία των Εθνών. Αυτό που δεν γνωρίζουμε σήμερα είναι ποια Κοινωνία Θα είναι και από ποια Έθνη θα αποτελείται!! Η Αμερική από το 2001 είχε δει τον κίνδυνο και ήθελε να κλειστεί στον εαυτό της για να ανακάμψει . Η 11η Σεπτεμβρίου την έβγαλε έξω από τα σύνορα της και την έβαλε εκ νέου στο παιχνίδι της φθοράς. Η υποχώρηση στο έδαφος της τώρα με 20 χρόνια καθυστέρηση αναδιατάσσει τον κόσμο. Έρχονται στη θέση της οι παρέες κρατών. Η διεθνής νομιμότης αντικαθίσταται από την διεθνή ισχύ μόνον. Οι ρόες της ιστορίας κυλούν πάλι .Ένα ερώτημα ζητά απάντηση: Θα μετακομίσει το τιμόνι του πλανήτη από την Δύση στην Ανατολή; Θα γίνει το Πεκίνο η πρωτεύουσα του νέου κόσμου; Με την Μόσχα συμπρωτεύουσα; Και πόσο καλό είναι αυτό για εμάς; Ίδωμεν.