Φονικοί ἦχοι!

Τετάρτη, 6 Μαΐου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΕΦΕΥΡΕΣΙΣ

«Ἀμερικανική ἑταιρία διεξάγουσα δοκιμάς παλμικῶν δονήσεων ἐπέτυχε νά παράγῃ ἕνα ἦχον ἰσχυροτάτης ἐντάσεως ἱκανόν νά φονεύσῃ ἄνθρωπον». Κἄτι μᾶς εἶπε, δηλαδή, ἡ ἑταιρεία αὐτή!… Αὐτόν τόν φοβερόν ἦχον, τόν παράγουν καθημερινῶς εἰς τάς Ἀθήνας αἱ μοτοσυκλέτται καί τά σκοῦτερς, ὅταν μεταμεσονυκτίως περνοῦν ὑπό τά παράθυρα ταλαιπώρων Ἀθηναίων. Καί κατά πόσον, μέν, ὁ σκουτεροπάταγος αὐτός σκοτώνει ἀνθρώπους, δέν γνωρίζομεν· ἀσφαλῶς, ὅμως, ἠμπορεῖ νά τούς τρελλάνῃ κατά δεκάδας!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΝΕΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ὑπό τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ὑπεγράφη διάταγμα διορισμοῦ τοῦ κ. Ν. Κλεισιούνη ὡς καθηγητού τῆς ἕδρας φαρμακολογίας τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἐξελθόντος πέρυσι, λόγω ὁρίου ἡλικίας, κ. Ἰωακείμογλου.

Δι’ ἑτέρου διατάγματος διορίζεται ὁ κ. Κ. Ἀδάμ ὡς καθηγητής τῆς Ἀνωτέρας Προσθετικῆς τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.