Φίνες καί ὡραῖες

Λίγο πρίν ἀρχίσει ἡ χθεσινή συνεδρίαση τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μέ…

… ἀντικείμενο τήν ψήφιση τοῦ νομοσχεδίου γιά τήν Ἀνώτατη Παιδεία, μία παλιά γνώριμη φιγούρα δρασκέλιζε τά σκαλιά τῆς εἰσόδου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν στήν ἀπέναντι πλευρά τοῦ δρόμου. Στήν ὁδό Βασιλίσσης Σοφίας. Ὁ νῦν ἀντιπρόεδρος τῆς κυβέρνησης τῶν Σκοπίων καί τέως ὑπουργός Ἐξωτερικῶν, κύριος Ντιμιτρόφ. Ὁ ὑψηλόβαθμος ξένος ἀξιωματοῦχος ἐθεάθη νά περνᾶ τό κατώφλι τοῦ γραφείου τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Νίκου Δένδια. Τό τί ἀκριβῶς ἐλέχθη μεταξύ τους δέν ἔγινε γνωστό, ὡστόσο ἡ κατάσταση στήν γειτονική χώρα, μετά τήν ἀπόφαση τῆς τελευταίας Συνόδου Κορυφῆς, τό περίφημο γαλλικό πακέτο, εἶναι ἔκρυθμη. Τό Σύνταγμα τῆς γειτονικῆς χώρας ἀναθεωρήθηκε ἤδη μία φορά, προκειμένου νά ἐνσωματώσει τίς βασικές πρόνοιες τῆς Συνθήκης τῶν Πρεσπῶν (ἦταν ἀπαίτηση τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου), καί τώρα, μετά τήν ἄρση τοῦ βέτο τῆς Βουλγαρίας γιά τήν ἔναρξη τῶν ἐνταξιακῶν διαπραγματεύσεων τῆς γείτονος μέ τήν ΕΕ, πρέπει νά ἀναθεωρηθεῖ καί δεύτερη. Προκειμένου νά ἀναγνωριστεῖ ἡ ὕπαρξη βουλγαρικῆς ἐθνικῆς μειονότητας στό ἔδαφος τῶν Σκοπίων. Ἡ Βουλγαρία ἐπέδειξε τήν στρατηγική ὑπομονή πού δέν εἶχε ἡ Ἑλλάδα στίς ἀντίστοιχες διαπραγματεύσεις, καί ἡ Εὐρώπη τῆς ἔκανε τελικῶς τό χατήρι. Τό ὅραμά της νά ἐμφανίσει τό γειτονικό της κράτος ὡς μία «μικρή Βουλγαρία» καί κάποτε νά τήν ἀπορροφήσει ἐδαφικά, ἔλαβε σάρκα καί ὀστᾶ, μέ τήν τελευταία ἀπόφαση τῆς Συνόδου Κορυφῆς. Ἔγινε χειροπιαστό. Ὡστόσο, ὅπως λένε καί οἱ Κατσιμιχαῖοι στήν περίφημη «Συνέλευση τῶν Ποντικῶν» τους, «Ὅλες οἱ λύσεις εἶναι φίνες καί ὡραῖες, τότε καί μόνον ὅταν εἶναι ἐφικτές, ἀλλά ἄν δέν ἔχεις κότσια νά τίς ἐφαρμόσεις, ἄστες καλύτερα, καθόλου μήν τίς λές!». Στό σημεῖο αὐτό βρισκόμαστε ἀκριβῶς. Στό «ἄστο καλύτερα, καθόλου μήν τίς λές». Ἀκόμη καί στίς ἀποικίες καί τά προτεκτορᾶτα τῆς Δύσεως ὑπάρχει ὀλίγη ἀξιοπρέπεια. Δέν καταπίνονται ὅλα «ἀμάσητα» ! Ὁ Ντιμιτρόφ φέρεται νά ἐνημέρωσε τήν ἑλληνική Κυβέρνηση, ὅτι ἡ ἀναθεώρηση καί ἡ ἀναγνώριση βουλγαρικῆς μειονότητας δέν περνᾶ αὐτή τήν φορά ἀπό τήν (ἁγιογραφημένη μέ Ὀρθοδόξους Πατέρες στό περιστύλιό της, ὅπως εἶχα τήν εὐκαιρία νά διαπιστώσω ἰδίοις ὄμμασι τό 2018) Βουλή τῶν Σκοπίων. Ἀδύνατον. Θά προκαλέσει νέα ἀστάθεια σέ ἕνα κράτος, πού ὑπέγραψε τίς Πρέσπες μέ δόλωμα ἐκτός ἀπό τό ΝΑΤΟ καί τήν ἔνταξη στήν Εὐρώπη. Μόνο πού τώρα ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ξένος παράγων, ὅπως εὐρύτατα συνηθίζεται στήν περιοχή μας, δέν τήρησε τίς ὑποσχέσεις του, μέ συνέπεια ἡ λαϊκή ὑποστήριξη σέ νόθες λύσεις νά περιορίζεται δραματικά.

Ἡ Ἑλλάς, δυστυχῶς, ἔχασε τήν μάχη τοῦ ὀνόματος τίς προηγούμενες δεκαετίες, εἰδικῶς ὅταν τό ΑΕΠ της καί ἡ ἐπιρροή της στήν περιοχή τῆς ἐπέτρεπαν νά νικήσει μέ περίπατο. Ἄφησε ἀναξιοποίητο τό βέτο. Ἀπό τήν στιγμή πού τό ἔχασε καί μετά, τίθεται, λοιπόν, τό θεμελιῶδες ἐρώτημα: Μᾶς συμφέρει ἡ ἀναστάτωση πού ἐπικρατεῖ στήν γειτονική χώρα; Μᾶς συμφέρει ἡ ἀποσταθεροποίησή της; Μᾶς συμφέρει ἡ διάλυσή της, τήν ὁποία εἶχε προβλέψει τό 2008 ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς; Τήν Ρωσσία σίγουρα τήν συμφέρει. Παρακολουθεῖ μέ ἱκανοποίηση τά ἀδιέξοδα τῆς δυτικῆς πολιτικῆς καί κερδίζει ἀθόρυβα ζωτικό χῶρο στά Βαλκάνια. Τήν Σερβία, ἴσως. Τήν Ἀμερική, πού διατηρεῖ τήν μεγάλη βάση, γι’ αὐτό καί τά ἔδωσε ὅλα νά τήν ἐντάξει στό ΝΑΤΟ, ὄχι. Ἐμᾶς; Μᾶς συμφέρει ἡ διάλυση καί ἡ ἀποσταθεροποίηση; Τό βασικό ἐρώτημα πού πρέπει νά ἀπαντήσουμε στούς ἑαυτούς μας, εἶναι μέ ποιούς θέλουμε νά ἔχουμε σύνορα ἀπό βορρᾶ. Οἱ Ἀλβανοί δέν εἶναι καλοί γείτονες. Αὐτή τήν στιγμή ἐπιχειρεῖται ὁριοθέτηση τῶν χερσαίων συνόρων μαζί τους καί μᾶς κάνουν θέμα γιά πέντε καί γιά δέκα μέτρα, μέχρι νά συμφωνήσουν ποῦ θά μποῦν οἱ πυραμίδες τῆς ὁριοθέτησης. Σκεφτεῖτε νά μᾶς προέκυπτε κάποτε στό μέλλον ἡ Μεγάλη Ἀλβανία, μέ τήν προσθήκη τοῦ Κοσσυφοπεδίου καί τῆς Ἀλβανικῆς Κοινότητας, πού ζεῖ στήν περιοχή τῆς Ἀχρίδας. Οἱ Βούλγαροι πάλι ἔχουν αὐτή τήν στιγμή ζόρια καί τούς βοηθᾶμε μέ ἀμερικανική ἐπίνευση νά ξεπεράσουν τό ἐνεργειακό τους πρόβλημα, μέ τόν νέο κάθετο ἀγωγό φυσικοῦ ἀερίου IGTB, ἀλλά τά ὄνειρά τους γιά τήν ἔξοδο στό Αἰγαῖο δέν τά ξέχασαν ποτέ οὔτε πρόκειται καί νά τά ξεχάσουν. Στήν Καβάλα καί στήν Δρᾶμα, οἱ κάτοικοι διατηροῦν τίς χείριστες μνῆμες ἀπό τήν κατοχή τους τό 1945.

Θέλουμε λοιπόν, ἐμπιστευόμαστε, νά ἔχουμε, στήν θέση τῶν Σκοπίων, σύνορα μέ τήν Βουλγαρία καί μέ τήν Ἀλβανία; Ἄν ναί, πρέπει νά τό «συζητήσουμε» καί νά τό συμφωνήσουμε. Ἐάν ὄχι, πρέπει νά δοῦμε τί θά κάνουμε μέ τό κράτος μαξιλάρι, τοῦ ὁποίου ἡ ἰντελιγκέντσια ξεχειμώνιασε στήν Θεσσαλονίκη καί ξεκαλοκαιριάζει στήν Πιερία καί στήν Χαλκιδική. Ὅσο καί ἄν ἀκούγεται μακρινό ἤ ὑπερβολικό, πρόκειται γιά ζήτημα ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ὁ πόλεμος τά ἀλλάζει ὅλα.

Ἄς τά σκεφθοῦν, ὅμως, σοβαρά καί οἱ Σκοπιανοί ὅλα αὐτά. Δέν γίνεται νά προσφεύγουν σέ ἐμᾶς καί στίς καλές μας ὑπηρεσίες, ἀπελπισμένοι καί φοβούμενοι τήν ἀστάθεια ἀπό τήν μία καί ἀπό τήν ἄλλη νά ἔχουν βάλει τήν Συνθήκη τῶν Πρεσπῶν στό ράφι καί νά μήν ἐφαρμόζουν τίς μίνιμουμ ὑποχρεώσεις τους. Ἄς ἐφαρμόσουν πρῶτα ὅσα λέει ἡ Συνθήκη γιά τήν ἀπαλοιφή τοῦ ἀλυτρωτισμοῦ ἀπό τά βιβλία τους, ἄς ἀλλάξουν πινακίδες στά αὐτοκίνητα καί ὁρολογία στά διαβατήρια καί μετά ἐδῶ εἴμαστε ἐμεῖς, ἐδῶ γιά νά τούς σταθεροποιήσουμε! Γιά νά συνεννοούμεθα.