Ἐθελοντισμός, λαϊκισμός καί Χρόνια Πολλά!

Συμπαθεῖς μοῦ εἶναι καί ἡ κ. Κεραμέως καί ἡ κ. Μιχαηλίδου

Ὅπως μοῦ εἶναι συμπαθεῖς καί ὅλοι οἱ νέοι πολιτικοί, τούς ὁποίους βλέπω κάθε τόσο νά ὁμιλοῦν ἐπί παντός στά κανάλια. Μόνο πού θά τούς θυμίσω μερικά πράγματα, ἀπαραίτητα γιά τήν σταδιοδρομία τήν ὁποία ἐπέλεξαν. Πρῶτον, θά πρέπει νά ἀντιληφθοῦν ὅτι τό μοναδικό «μάθημα» πού δέν διδάσκεται στά ὅποια Πανεπιστήμια, ἐδῶ καί ἔξω ἀπό ἐδῶ, καί τό ὁποῖο δέν μπορεῖ –ἐκ τῶν πραγμάτων– νά διδαχθεῖ, εἶναι ἡ ἐμπειρία! Καί, λυπᾶμαι πολύ, ἀλλά χωρίς αὐτήν δέν μπορεῖ κάποιος νά αἰσθανθεῖ «ὁλοκληρωμένος». Ὅταν, λοιπόν, σοῦ λείπει ἡ ἐμπειρία, καταφεύγεις σέ ἄλλες μεθόδους, προκειμένου νά ἀποφεύγεις τούς ὑφάλους, τούς σκοπέλους, τίς παγίδες, τίς γκάφες.

Κατ’ ἀρχάς παίρνεις ἕνα βιβλίο καί βρίσκεις τά σοφά λόγια ἐκείνων πού προηγήθηκαν τῆς δικῆς σου ἀλλά καί πολλῶν ἄλλων γενεῶν.

«Κρεῖττον τοῦ λαλεῖν τό σιγᾶν» καί «Μή προτρεχέτω ἡ γλῶττα τῆς διανοίας» ἔλεγαν οἱ πολύ παλαιότεροι. Βεβαίως, δέν εἶχαν τότε τόν «πειρασμό» τοῦ «μαρκουτσίου», τό ὁποῖο σοῦ ὁ ἄπονος ρεπόρτερ στό στόμα, καί τήν ἴδια στιγμή ἡ εἰκόνα σου κυκλοφορεῖ «ζωντανά» (ὁποῖος βιασμός τῆς γλώσσας! «Ζωντανά» ἀντί τοῦ ἑλληνικοῦ «ἀπ’ εὐθείας») σέ κάθε γωνιά τῆς χώρας.

Ὅταν, ὅμως, κατέχεις κάποια ὑπεύθυνη καί σημαντική θέση, ὀφείλεις νά προετοιμάζεσαι. Δέν μπορεῖς, δηλαδή, νά πᾶς στήν παρέλαση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου χωρίς νά ἔχεις προετοιμάσει μία σωστή, ὀλιγόλογη, μετρημένη καί ἐναρμονισμένη μέ τό πνεῦμα τῆς ἡμέρας δήλωση. Ἰδιαιτέρως δέ ὅταν εἶσαι μέλος μιᾶς κυβερνήσεως μέ τήν ὁποία –ὑποτίθεται– ἀποκατεστάθη ἡ κανονικότητα. Ἔ, δέν μπορεῖτε, ἀγαπητή μου, νά ὁμιλεῖτε περί «ἐθελοντισμοῦ», λές καί το ’40 πῆγαν στό Μέτωπο τίποτε ΜΚΟ ἤ κάποιο «Σύστημα Προσκόπων». Ἀλλά καί ὅταν σοῦ ἔχει ἀνατεθεῖ τό πολύτιμο καί πανάκριβο γιά τήν χώρα χαρτοφυλάκιο τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, δέν μπορεῖς νά ὑπογράφεις μίαν ἀνακοίνωση πού συνέταξαν κάποιοι συνεργάτες σου, δίχως νά τήν μελετήσεις, νά τήν ἔχεις διαβάσεις λέξη-λέξη καί νά μήν ἔχεις βασανίσει τό μυαλό σου, ὥστε νά προβλέψεις τίς ἀντιδράσεις πού θά προκαλέσει. Θέλω νά πιστεύω –καί τό πιστεύω– ὅτι ἡ ὑπουργός Παιδείας δέν πρόσεξε ὅσο θά ἔπρεπε τήν γραπτή δήλωση τήν ὁποία διένειμε τό γραφεῖο της. Καί πολύ «ἐπανόρθωσε» στήν «ἀπ’ εὐθείας» δήλωσή της ἀμέσως μετά τήν παρέλαση. Προσοχή στό μέλλον, λοιπόν…

Ἄς πᾶμε τώρα στίς «ἐξέδρες τῶν ἐπισήμων». Δέν εἶναι εἰκόνα αὐτή, μέ τήν προσήλωση στά «κινητά» τήν ὥρα τῆς παρελάσεως. Οὔτε μιά ἐκπρόσωπος τῆς Πολιτείας πρέπει νά ἐμφανίζεται μέ «παρδαλό» ἔνδυμα σέ μία ἐπίσημη ἐμφάνισή της.

Ἀλλά καί στήν γενέτειρά μου, τόν Πειραιᾶ, ἡ «ἐξέδρα» εἶχε τά χάλια της! Κατ’ ἀρχάς ἄς μιλήσει ἡ ΝΔ στούς δικούς της ἀνθρώπους γιά τήν γραβάτα! Τί «συριζαϊσμός» εἶναι ἐτοῦτος πού τούς ἔχει πιάσει; Λές καί εἶναι ἡ γραβάτα βρόχος!

Καί οἱ κυρίες, ὅμως, ἄς θυμηθοῦν τό φουστάνι, τό ταγιέρ, τό «ντέ πιές». Ἀμάν πιά, μέ τήν ἀτημελησία! Τέλος, στίς ἐθνικές ἑορτές δέν λέμε «Χρόνια Πολλά».

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.