Ἐπί τέλους, ἀκοῦμε κάποιες ἀπόψεις

Διαμαρτύρεται ἐντόνως ἡ σύζυγος. «Μά, εἶσαι μέ τά καλά σου; Κάθεσαι καί ἀκοῦς τόν κάθε ἀπίθανο πού λέει “τό ποίημά” του στήν τηλεόραση;»!

Ναί, κυρία μου, κάθομαι! Καί ἀπολαμβάνω! Τούς ἀκούω καί τούς βλέπω ὅλους! Τόν «Σύριζα», τήν «Νού-Δού», τό «Κινάλ» (ἐξακολουθεῖ νά μοῦ θυμίζει ἀναλγητικό), τούς «Κουκουέδες», τούς «Λεβέντηδες», τούς «Ποταμίσιους», τούς «Ἀνελίτες», τούς «Τζήμερους», τούς «Ζωϊκούς», τούς «Παπαδόπουλους» (τοῦ τ. ὑπουργοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ, γιά νά μήν παρεξηγηθῶ.) Κι ἄν δείξει καί τούς «Σωρραίους» (ἐκ τοῦ Σώρρας καί οὐχί ἐκ τοῦ «σ’ ὡραῖος»), τούς «ΟΚΔΕ», τούς «Ἀνταρσίες», θά τούς δῶ κι αὐτούς.

«Καί τί καταλαβαίνεις; Μήπως γίνεται διάλογος; Ὁ καθένας λέει τό μακρύ καί τό κοντό του, ἑτοιματζίδικα βίντεο, γιά νά ποῦν τά κανάλια ὅτι “τήρησαν τόν Νόμο”» μοῦ λέει.

Περίμενε, θά ὑπάρξει καί διάλογος. Ἤδη, κάποιες μεταμεσονύκτιες ὧρες, βλέπουμε συζητήσεις στρογγυλῆς τραπέζης μέ ἐκπροσώπους (ὄχι ὅλων) τῶν παρατάξεων γιά τίς εὐρωπαϊκές ἐκλογές. Θά μοῦ πεῖτε: «Γιατί δέν καλοῦνται ὅλες οἱ παρατάξεις στά μεταμεσονύκτια στρογγυλά ἤ παραλληλόγραμμα τραπέζια;». Τί νά σᾶς πῶ, ἴσως νά μήν χωροῦν, μιᾶς καί εἶναι πολλά τά κόμματα καί οἱ παρατάξεις πού ψάχνουν μιά θέση στήν ἐλίτ τῶν Εὐρωπαίων. Ἴσως νά ὑπάρχουν καί ἄλλοι λόγοι. Ἐμένα ὅμως μέ ἐνδιαφέρει νά δῶ καί νά ἀκούσω τίς ἀπόψεις τους.

«Κι ἐκεῖνες τίς συζητήσεις μέ τούς ἴδιους καί τούς ἴδιους ὑποψηφίους δημάρχους, πού τίς λένε ὅλοι “πολιτισμένες” ἀλλά πού ἐλάχιστα ἀσχολοῦνται μέ τήν οὐσία τῶν προβλημάτων; Γιατί τίς βλέπεις;» μέ ἐρωτᾶ.

Ἄ, ἐδῶ διαφωνῶ. Οἱ συζητήσεις μεταξύ τῶν ὑποψηφίων δημάρχων Ἀθηναίων (κι ἐδῶ ὄχι ὅλων, γιά νά λέμε τήν ἀλήθεια) ἀποτελοῦν –κατά τήν ἄποψή μου πάντα– ὑπόδειγμα πολιτισμένης ἀντιπαραθέσεως. Εἴχαμε πολλά χρόνια νά δοῦμε τέτοια ἀνταλλαγή «πυρῶν» μεταξύ ὑποψηφίων γιά τόν μεγαλύτερο Δῆμο τῆς χώρας. Καί τό χαίρομαι.

Μεταξύ μας, δέν εἶδα στά «μεγάλα» κανάλια καί κάποια συνάντηση ὑποψηφίων δημάρχων ἄλλων μεγάλων πόλεων. Βεβαίως, βλέπω σχεδόν κάθε μέρα –σέ πολλά κανάλια– τόν δήμαρχο τῆς δικῆς μου πόλεως, νά ὁμιλεῖ (μονότερμα) γιά τό ἔργο του, γιά τά ὅσα ἔχει ἐπιτύχει τήν τελευταία πενταετία, γιά ὅσα ἔχουν γίνει στήν περιοχή μας, καί μοῦ ἔχει πλέον δημιουργηθεῖ ἡ πεποίθηση ὅτι ἐγώ –καί πολλοί ἄλλοι συμπολῖτες μου– ζῶ σέ κάποια ἄλλη πόλη!

Γιά νά ποῦμε, πάντως, τήν ἀλήθεια, ἡ τηλεόραση (ἡ ἰδιωτική δηλαδή γιατί ἡ ΕΡΤ, μέ ὅλα της τά στραβά καί τά ἀνάποδα ὅλο καί κάτι πολιτικό μᾶς δείχνει) τώρα μέ τήν ὑποχρεωτική παρουσίαση τῶν κομμάτων καί τῶν παρατάξεων δείχνει ὅτι σέβεται τόν πολίτη.

Ἔπειτα ἀπό τόν ὀρυμαγδό τουρκο-μπαρόκ ταινιῶν βίας καί δολοφονιῶν, χιλιοπαιγμένων σειρῶν καί ἐπεισοδίων, ἀκοῦμε ἀπόψεις πού ἔχουν κάτι νά ποῦν, ἀπόψεις πού ἐκφράζουν πολιτικό προβληματισμό.

Διαφωνῶ μέ τά περισσότερα –σχεδόν μέ ὅλα– ἀπό ἐκεῖνα πού βλέπω καί ἀκούω ἀπό τούς πολιτικούς καί τούς αὐτοδιοικητικούς. Ἀλλά, σᾶς λέω ἀλήθεια, τό εὐχαριστιέμαι.

Ἐπί τέλους, κάποια στιγμή, ἄς δώσουν τά κανάλια σημασία καί σέ ἐκείνους πού –ἔστω καί ἐμμέσως– τά συντηροῦν!

Απόψεις

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΡΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΛΛΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΚΛΗΡΟΔΟΤΕΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΕΙΣ ΙΔΡΥΜΑ ΧΑΡΤΦΟΡΔ»

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο Tilia Resort: Η μαγεία του Πηλίου συναντά την απόλυτη χαλάρωση

Εφημερίς Εστία
Ένα πολυτελές καταφύγιο πέντε κλειδιών στο Μούρεσι, με σουίτες που διαθέτουν τζάκι και θέα στο Αιγαίο, στιγμές ευεξίας και ξεχωριστές γαστρονομικές εμπειρίες

«Ρόδινο Φεγγάρι»: Μια ξεχωριστή μουσική και ποιητική βραδιά με τον Αντώνη Μιτζέλο και τον Νίκο Κλεισιώτη

Εφημερίς Εστία
Το Gazarte φιλοξένησε μια ξεχωριστή μουσική και ποιητική συνάντηση με αφορμή την παρουσίαση του νέου άλμπουμ «Ρόδινο Φεγγάρι», σε στίχους Νίκου Κλεισιώτη και μουσική Αντώνη Μιτζέλου, καθώς και της ποιητικής συλλογής «Ψιθυρίσματα Ψυχής»