Εἶναι καιρός νά ὑψώσουμε φωνή καί ἀνάστημα

Μά, Τῷ Θεῷ, εἶναι νά ἀρρωσταίνει κανείς ὅταν βλέπει τό θράσος τῶν βορείων γειτόνων μας, τῶν λαθρεπιβατῶν στό ὄχημα τῆς Εὐρώπης, τῶν σφετεριστῶν ἑνός ἐνδόξου ὀνόματος (ὅταν ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τά σλαυικά φῦλα βρέθηκαν στήν περιοχή ἑκατοντάδες χρόνια ἔπειτα ἀπό τόν θάνατο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου), τῶν κατασκευαστῶν ἑνός γλωσσικοῦ ἐκτρώματος-μείγματος γλωσσῶν καί λέξεων, πού τό ὀνομάζουν «μακεδονική γλῶσσα», νά ὑψώνουν φωνή καί «νά κινοῦν τήν πτέρναν κατά τοῦ εὐερεγέτου.

Οἱ Σκοπιανοί γνωρίζουν πολύ καλά ὅτι ἡ Ἑλλάς εἶναι ἐκείνη πού τούς κράτησε ἐν ζωῇ ὡς «κράτος», ἐνῷ ἀρκοῦσε μιά κίνηση τῆς τότε κυβερνήσεως (Κων. Μητσοτάκη). Εἶναι εὐρέως γνωστή ἡ μεγάλη ἐπιθυμία τοῦ τότε ἡγέτη τῆς Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς «νά γίνει τό φυσιολογικό.»

Καί, ὅπως γνωρίζουμε, «φυσιολογικό» ἐννοοῦσε μιά παρέλαση τῶν Σέρβων ἀπό τά βόρεια καί μία τῶν Ἑλλήνων ἀπό τά νότια γιά «νά τελειώσει τό πρόβλημα.» Μπορῶ νά βεβαιώσω ὅτι ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων τοῦ 1992, στήν ἐξέδρα ἀπ’ ὅπου θά γινόταν ἡ κατάδυση τοῦ Σταυροῦ, ὁ ἀείμνηστος –καί πάντα καλά πληροφορημένος– Ἀνδρέας Ποταμιᾶνος μοῦ εἶπε: «Χθές χάθηκε ἡ μεγάλη εὐκαιρία καί φοβᾶμαι ὅτι βγάλαμε τά μάτια μας.

Ὁ Μιλόσεβιτς εἶπε στόν Μητσοτάκη “νά μποῦν αὐτοί ἀπό ἐπάνω κι ἐμεῖς ἀπό τό νότιο μέρος καί νά πάρουμε ὁ καθένας τό κομμάτι πού δικαιοῦται ἀπό τό μόρφωμα τῶν Σκοπίων.”

Τόν ρώτησα “γιατί τελικά δέν ἔγινε ἡ κίνηση;” καί μοῦ ἀπάντησε: “Διότι ὁ Μητσοτάκης θέλησε πρῶτα νά ἐνημερώσει τόν Χέλμουτ Κόλ καί, φυσικά, ἡ ἀπάντηση ἦταν ἀποτρεπτική”…

Οὐδείς ἐπιθυμοῦσε –πλήν τῶν Ἀμερικανῶν καί τῶν Γερμανῶν, ἕνα κράτος τῶν Σκοπίων. Οἱ Σέρβοι ἔβγαζαν σπυριά, οἱ Βούλγαροι πάθαιναν ἀναφυλαξία, οἱ Ἀλβανοί ἦταν ἀκόμη ζαλισμένοι.

“Μᾶς ἀρκεῖ μιά 28η Ὀκτωβρίου ἤ μιά 25η Μαρτίου, νά συνεχιστεῖ ἡ παρέλαση ἀπό τά Γιάννινα καί νά σταματήσει στά Σκόπια” εἶχε πεῖ ὁ Γιῶργος Κατσιφάρας, σέ μιά σύναξη στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ καί πέσανε νά τόν φᾶνε οἱ “προοδευτικοί”».

Αὐτή ἦταν ἡ κατάσταση, ἐπιτρέψαμε στούς Σκοπιανούς νά ἐλπίζουν, κηρύξαμε ἕνα «ἐμπάργκο» πού ἔγινε «σουρωτήρι ἐκ τῶν ἔσω», βάλαμε στό κεφάλι μας διάφορους «εἰδικούς ἀπεσταλμένους» τοῦ ΟΗΕ καί βρέθηκαν τελικῶς οἱ «προοδευτικοί» τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, πού ὑπέγραψαν τήν θνησιγενῆ, διάτρητη, προβληματική καί μειωτική γιά τήν Ἑλλάδα «Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν», γιά νά μᾶς ὁδηγήσουν, ὅπως φαίνεται, σέ μία ἀκόμη περιπέτεια.

Παρ’ ὅλα, ὅμως, αὐτά, παρά τό ὅτι φθάσαμε νά ὑπογράψουμε αὐτήν τήν ἐπαίσχυντη συμφωνία τήν ὁποία οἱ Σκοπιανοί τήν ἔχουν ἤδη κάνει ταραντέλα, δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε ἡ ἰσχυρή χώρα, ἐμεῖς εἴμαστε ἐκεῖνοι πού ἀνά πᾶσα στιγμή μποροῦν νά ἀμφισβητήσουν ἀκόμη καί τήν ὕπαρξη τοῦ μορφώματος στά σύνορά μας.

Αὐτό θά πρέπει νά τούς δώσουμε νά τό ἀντιληφθοῦν μέ τήν στάση μας, πού ὀφείλει νά εἶναι σκληρή καί νά τούς καταστήσουμε γνωστό ὅτι «δέν παίρνουμε χαμπάρι» ἀπό ποντίκια πού νομίζουν ὅτι βρυχῶνται!

Καλά θά κάνει ὁ Πρωθυπουργός νά ἐνημερώσει τούς ἑταίρους μας στήν ΕΕ ὅτι «ἀρκετά ἀνεχθήκαμε μέχρι σήμερα» καί ὅτι «ἐάν δέν μαζευτοῦν» οἱ γείτονες, θά τούς «μαζέψουμε» ἐμεῖς!