Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΣ!

«Ὁ ἀρχιερεύς τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας Ἀλφόνσος Καριτσίνι, ἑώρτασε χθές τήν 100ήν ἐπέτειον τῶν γενεθλίων του, ἱερουργήσας διά 27.800ήν φοράν εἰς τήν σταδιοδρομίαν του.

Ὁ Καριτσίνι δέν μετέβη εἰς τήν συνεδρίασιν τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, λόγῳ τῆς ἑορτῆς του καί ἐδέχθη ἐπισκέψεις». Δέν ἐβαρύνθη ὁ ἐκπληκτικός αὐτός γέρος, νά ἑορτάζῃ, ἐπί ἕνα αἰῶνα, τά γενέθλιά του.

Καί, σάν μικρό παιδί, πού ἐπωφελεῖται τῆς ἑορτῆς διά νά γλυτώσῃ τό σχολεῖον, τό ἔσκασεν ἀπό τόν Ἅγιον Πέτρον διά νά δεχθῇ τάς φοβεράς αὐτάς ἐπισκέψεις, πού ὁμοιάζουν, ἄλλως τε μέ… Οἰκουμενικήν Σύνοδον, καθώς κάθονται, φίλοι καί συγγενεῖς, γύρω ἀπό τόν ἑορτάζοντα.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΑΙ ΤΗΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

Οἱ φοιτηταί τῆς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς τοῦ πανεπιστημίου, κατῆλθον, σήμερον, εἰς 48ωρον προειδοποιητικήν ἀπεργίαν, εἰς ἔνδειξιν ἀλληλεγγύης πρός τούς τελειοφοίτους συναδέλφους των, οἱ ὁποῖοι ἀπεργοῦν διότι ἡ γραμματεία τῆς σχολῆς των ἀποκλείει τῶν πτυχιακῶν ἐξετάσεων τό σύνολον τῶν κανονικῶς τελειοφοίτων φοιτητῶν, καί ὑπόχρεοι τούτους εἰς ἐπανεγγραφήν διότι δέν κατέβαλλον μέχρι τοῦ Μαΐου τήν Β)αν δόσιν ἐγγραφῆς τοῦ τελευταίου ἔτους σπουδῶν 1961-1962.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ