Δευτέρα, 11 Μαΐου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ!

«Ὡς καταγγέλλει ὁ βουλευτής Θεσσαλονίκης κ. Τσιάρας, δασική ἔκτασις 12.000 περίπου στρεμμάτων εἰς τήν χερσόνησον Σιδωνίαν τῆς Χαλκιδικῆς, πού ἀνήκει εἰς τήν ἰδιοκτησίαν τῆς Μονῆς Ἁγίου Παύλου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πρόκειται νά πωληθῇ εἰς ξένην ἑταιρείαν, ἐνῷ ἐπωλήθη ἤδη ἔκτασις 17.000 στρεμμάτων τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένων». Ἀλλά τό εἴπομεν καί ἄλλοτε: Ἡ Ἑλλάς ἐβγῆκεν εἰς τό ξεπούλημα∙ καί τά 17.000 στρέμματα τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένων, δέν εἶναι τίποτε. Διότι, μετ’ ὀλίγον, ὅπως πᾶμε, θά εἶναι Ἐσφιγμένον ὁλόκληρον τό Ἅγιον Ὄρος ἀπό βεβήλους καί μᾶλλον ὑπόπτους ἀγοραστάς!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΔΙΕΣΩΘΗ ΟΛΟΝ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ
ΤΟΥ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟΥ «ΑΛΚΥΟΝΗ»

Κατά πληροφορίας ἐκ Ντακάρ καί οἱ 22 ἄνδρες τοῦ πληρώματος τοῦ καταστραφέντος ἐκ πυρκαϊᾶς Ἑλληνικοῦ ἁλιευτικοῦ «Ἁλκυόνη» ἀνοικτά τῶν ἀκτῶν τῆς Σενεγάλης, διεσώθησαν ὅλοι, παραληφθέντες ὑπό τοῦ ἁλιευτικοῦ «Ἄννα-Μαρία» τῆς ἰδίας Ἑταιρείας καί διεπεραιώθησαν εἰς Ντακάρ, προκειμένου νά ἐπαναπατρισθοῦν. Ὁ τραυματισθείς, κατά τήν προσπάθειάν του ν’ ἀπαγκιστρωθῇ τοῦ μηχανοστασίου β΄ μηχανικός τοῦ πλοίου Σ. Σιάρας διεπεραιώθη ἐπί παραπλεύρως ἐκεῖ Ρωσσικοῦ σκάφους, καί ἀφοῦ τοῦ παρεσχέθησαν αἱ πρῶται βοήθειαι, διεπεραιώθη καί αὐτός εἰς Ντακάρ, προκειμένου νά ἐπιστρέψῃ εἰς Πειραιᾶ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ