Χρυσή λίρα καί… πόλεμος

Παρασκευή, 18 Ἰουλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΠΟΛΥ ΟΡΘΩΣ!

Ἐγίνετο συζήτησις ἐάν ὀρθῶς ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πωλῇ τό ἀπόθεμά της, διά νά συγκρατήσῃ τήν τιμήν τῆς χρυσῆς λίρας: « – Πολύ καλά κάνει ἡ Τράπεζα καί πουλάει τής λίρες της, σ’ αὐτήν τήν ηὐξημένην τιμήν!…», ἀπήντησεν ὁ φιλόσοφος τῆς παρέας. «Ἐάν δέν γίνῃ πόλεμος, ἡ λίρα θά πέσῃ καί ἡ Τράπεζα θά ἔχῃ κερδίσει οὐκ ὀλίγα!». « – Καί, ἄν ἀποχαλάσουν τά πράγματα καί γίνῃ ἀτομικός πόλεμος Ρωσσίας καί Συμμάχων;» « – Ἔ, τότε δέν θά σωθῇ κανείς μας καί οὔτε ἡ Τράπεζα θά ὑπάρχῃ οὔτε τό χρυσάφι της θά χρειάζεται…»

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΑΙ

Ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἐκοινοποιήθη πρός τάς διοικήσεις τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ἐγκύκλιος, διά τῆς ὁποίας συνιστᾷ ὅπως εἰς τάς θέσεις τηλεφωνητῶν τῶν ἱδρυμάτων τούτων προσλαμβάνωνται διπλωματοῦχοι της Σχολῆς Τυφλῶν Τηλεφωνητῶν.

Η ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΑΣ Β. ΣΠΟΡΑΔΑΣ

Ἀπό αὔριον ἀποκαθίσταται τρίς τῆς ἑβδομάδος συγκοινωνία μεταξύ Κύμης καί Βορείων Σποράδων (Σκύρου, Σκιάθου καί Σκοπέλου) μέσῳ Βόλου, μέ τό μότορσιπ «Ἀλκυών».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ