ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026

Αυτή την φορά δεν θα υπάρχει δικαιολογία

Άξιοι της μοίρας μας!

Ένας λαός που ξεχνά γρήγορα, ένας λαός που παραδίδεται χωρίς αντίσταση σε όποιον του πει τα καλύτερα ψέματα, ένας λαός με τάσεις αυτοκτονίας, ένας λαός που δεν θέλει να ακούει την λέξη “αύριο”, τρέφεται με το “χθες” και διαλύει το “σήμερα”! Ένας λαός ανώριμος, που προτιμά τον “ακτιβισμό” από την λογική, ένας λαός που λιμπίζεται τα καλύτερα, αλλά δεν θέλει να κοπιάσει για να τα αποκτήσει, που καταδικάζει την βία ,εκτός αν προέρχεται από τον ίδιο και μαζεύεται και χορεύει στις πλατείες, την ίδια ώρα που γεμίζουν τα νοσοκομεία από μια θανατηφόρα νόσο, η οποία-αποδεδειγμένα- μεταδίδεται πολύ πιο εύκολα υπό συνθήκες συνωστισμού!

Για καθίστε καλά! Τί θέλουμε ; Δεν μας έγινε μάθημα εκείνη η φρικτή περίοδος των εμπρησμών και των δολοφονιών; Τί ζητάμε τώρα; Επανάληψη και κατεύθυνση προς την ίδια πορεία; Με ποιά λογική, με ποιό στόχο, αλήθεια, πολιτικοί αρχηγοί καλούν τους πολίτες σε συγκεντρώσεις και πορείες; Ποιός, γιατί και με ποιό σκοπό επενδύει στην καταστροφή;

Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα. Ουδείς επιδοκιμάζει την απαράδεκτη αστυνομική βία της περασμένης Κυριακής. Αλλά ήταν “απάντηση” τα στίφη των μανιασμένων “διαδηλωτών” που την επομένη έκαιγαν, χτυπούσαν, κατέστρεφαν και χόρευαν σαν αφιονισμένοι γύρω από τον βάναυσα χτυπημένο (με πρωτοφανή δειλία και αγριότητα) ειδικό φρουρό;

Ήταν αυτό συγκέντρωση “κατοίκων της Νέας Σμύρνης”; Ας μην κοροϊδευόμαστε. Κι ας το σκεφτούν καλά εκείνοι που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Κι αυτή τη φορά δεν υπάρχουν δικαιολογίες! Θα είμαστε άξιοι της τύχης μας, αν επιτρέψουμε να κερδίσουν πάλι οι “αγανακτισμένοι”.

Τους “φάγαμε στη μάπα”( κατά το κοινώς λεγόμενο) αρκετό καιρό και πληρώνουμε ακόμη το αντίτιμο εκείνης της τρέλας! Τί άλλο θέλουμε να δούμε για να καταλάβουμε πού οδηγούμεθα; Τότε είχαμε την οικονομική κρίση, τότε είχαμε την εισβολή των αιμοβόρων δανειστών, τώρα βρισκόμαστε στο μέσο μιας φονικής πανδημίας. Τότε, δεν είχαμε την εμπειρία και πιαστήκαμε κορόιδα. Τώρα, που την έχουμε, θα επιτρέψουμε τον “δεύτερο”(και για άλλους “τρίτο”) γύρο;

Ας δούμε τα πράγματα ψύχραιμα. Πού θα μπορούσε να μας βγάλει αυτή η τακτική; Ας βγουν επίσημα οι “διοργανωτές” των συγκεντρώσεων-τους γνωρίζουμε πλέον καλά- και ας πουν στον κόσμο τους ότι όσα ακούμε περί συνωστισμού και μεταδοτικότητας της πανδημίας είναι ψέματα!

Ας βγουν εκείνοι που είπαν στους οπαδούς τους “βγείτε στον δρόμο” και ας μας πουν ότι δεν υπάρχει ο κορωνοϊός, ότι κακώς κλεινόμαστε μέσα, ότι η κυβέρνηση (πιθανότατα με εντολές του Μπιλ Γκέιτς και της Λέσχης Μπίλντενμπεργκ) παίζει το παιγνίδι της διεθνούς Μασσονίας και θέλει να μας “τσιπάρει” και να μας κάνει υποχείρια των Νεφελίμ! Αλλά να μας το πουν, για να ξέρουμε προς τα πού βαδίζουμε!

Ας σοβαρευτούμε, τώρα και ας είμαστε προσεκτικοί. Όλα, μα όλα, δείχνουν ότι κάποιοι επιθύμησαν τα “Δεκεμβριανά” του 2008 ,κάποιοι δεν θεωρούν έγκλημα την “Μαρφίν”, για κάποιους ο Κουφοντίνας δεν είναι δολοφόνος. Αυτοί, λοιπόν, απεργάζονται νέες περιπέτειες για την χώρα. Ας είμαστε πρoσεκτικοί. Είναι δίπλα μας, ανάμεσά μας. Αλλά πλέον τους έχουμε μάθει. Με όνομα και επώνυμο!

Απόψεις

Εφημερίς Εστία
Η νέα έκδοση του εμβληματικού μυθιστορήματος «Το έγκλημα και η τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάζουν οι εκδόσεις Historia, δεν συνιστά απλώς μια ακόμη επανέκδοση κλασικού έργου, αλλά την αποκατάσταση ενός κεφαλαίου της νεοελληνικής φιλολογικής Ιστορίας.

1.500 ἀνέκδοτες ἐπιστολές τοῦ Κολοκοτρώνη στήν δημοσιότητα

Εφημερίς Εστία
Μουσεῖο στήν μνήμη τοῦ ἥρωος τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἱδρύει ἡ οἰκογένεια Στασινοπούλου – Ἀνακοινώσεις στίς 23 Μαρτίου – Ἡ ἀλληλογραφία του μέ τήν Ἐθνοσυνέλευση γιά τόν Καποδίστρια

Τό πολιτισμικό πρόβλημα: Δέν ἀντέχουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον!

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ λαϊκισμός καί ὁ ἐλιτισμός, τό ἐθνικό καί τό ὑπερεθνικό

Ζήτημα ἀξιοπιστίας τῶν θεσμῶν ἔθεσε ὁ κ. Δένδιας

Εφημερίς Εστία
«Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ὑπερασπίζει τήν λογική ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νά ἐπιλέγεται ἀπό τήν ἑκάστοτε Κυβέρνηση;»

Ἡ κατά Γεώργιον Ζαμπέτα «ψυχούλα» καί ἡ Ἀποκριά

Δημήτρης Καπράνος
Εἶναι ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά ἀποδημητικά πουλιά, πού ἔρχονται καί ξαποσταίνουν στά λιγοστά νερά τοῦ Κηφισοῦ, στήν παραλία τοῦ Μοσχάτου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔρχονται ἀπό ἔνστικτο κι ἄς ἔχει μπαζωθεῖ κατά τρόπο αἰσχρό τό ποτάμι.