50 παιδιά σέ μία 20ετία;

Σάββατον, 20 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΝΟΙΚΟΝΟΜΗΤΟΣ ΓΟΝΙΜΟΤΗΣ

«Μία κάτοικος τοῦ Ντουζί, πλησίον τῆς Γαλλικῆς πόλεως Λίλλ, ἡ Ἀλγερινῆς καταγωγῆς κ. Χουσέν Μπέν Ἀχμέτ, σύζυγος ἑνός Μαροκινοῦ κεραμουργοῦ, ἐγέννησε τρίδυμα εἰς τό μαιευτήριον τοῦ Μωμπαίζ. Πρό ἕνδεκα μηνῶν ἡ νεαρά Ἀφρικανίς εἶχε ἀποκτήσει δίδυμα». Ἀλλ’ ἄν ἐξακολουθήσῃ ἡ γονιμωτάτη αὐτή Μαροκινή, νά δίδῃ ἀπό πέντε παιδιά κατά διετίαν εἰς τόν ἄνδρα της, θά τοῦ χαρίσῃ ἐντός μίας εἰκοσαετίας πενῆντα παιδιά. Καί ὁ πτωχός κεραμουργός δέν θά προλάβῃ ποτέ νά κατασκευάσῃ ὅσα κεραμίδια θά τοῦ χρειασθοῦν, διά νά τά στεγάσῃ.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΙΔΡΥΜΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Ὑπό τοῦ κ. Ὑπ. Παιδείας ὑπεγράφη Διάταγμα, διά τοῦ ὁποίου ἐγκρίνεται τό νέον κατασταστικόν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἱδρύματος Ἐξυπηρετήσεως Πανεπιστημίων. Τό Ἵδρυμα ἀποτελεῖ παράρτημα τοῦ Παγκοσμίου Ἱδρύματος Ἐξυπηρετήσεως Πανεπιστημίων, τοῦ ὁποίου σκοπός εἶναι, κυρίως, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ἀναγκῶν τῶν Πανεπιστημίων καί τῶν κέντρων ἀνωτέρας μορφώσεως. Συμφώνως πρός τό ἐγκριθέν καταστατικόν, ὡς ἕδρα τοῦ Ἱδρύματος ὁρίζεται ἡ Θεσσαλονίκη, προβλέπεται δέ καί ἡ σύστασις, εἰς διαφόρους πόλεις τῆς Ἑλλάδος, τοπικῶν ἐπιτροπῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ