Ἡ θεωρία τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ

Εδῶ καί Εξι χρόνια οἱ βουλευτές τῆς ΝΔ στήν Θεσσαλονίκη ἔχουν γίνει ἐπανειλημμένως στόχος ἐπιθέσεων μέ γκαζάκια, «τρικάκια» καί μπογιές.

Ἀκριβέστερα, τά πολιτικά γραφεῖα τους.

Ὁ Στράτος Σιμόπουλος (πλειστάκις), ὁ Κώστας Γκιουλέκας, ἡ Ἄννα Εὐθυμίου, ἡ Ζωή Ράπτη περιλαμβάνονται στήν κορυφή τῆς λίστας τῶν ἐπιθέσεων. Χθές σέ αὐτήν τήν λίστα προστέθηκαν ὁ ἐξαιρετικῶς δραστήριος σέ θέμα Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ πρώην βουλευτής Σάββας Ἀναστασιάδης, ὁ μετριοπαθής καί ἑνωτικός πρόεδρος τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ΝΔ Θεσσαλονίκης Ζήσης Ἰωακείμοβιτς, ἀπό τά καλύτερα παιδιά τῆς πόλεως, καί ἡ πολιτευτής τοῦ κόμματος Ἀφροδίτη Νέστορα. Οἱ ἐπιθέσεις ἔγιναν αὐτή τήν φορά σέ κατοικημένες περιοχές, ὅπως ἡ Τούμπα, ἡ Πυλαία καί ἡ Χαριλάου. Σέ ἀντίθεση μέ τό παρελθόν, πού πραγματοποιοῦνταν κατά τεκμήριο στό κέντρο τῆς πόλεως. Καί αὐτή τήν φορά εἶχαμε νεκρό. Ἡ μητέρα τῆς κυρίας Νέστορα ἔχασε τή μάχη γιά τήν ζωή της στήν ἐντατική. Τό γεγονός αὐτό δέν πέφτει ἀπό τόν οὐρανό.

Ὁ Βορρᾶς καιρό τώρα «μυρίζει» μπαρούτι. Εἰδικῶς μετά τό πέρας τῶν καταλήψεων, τῶν συναυλιῶν ἐντός ἀσύλου καί τόν περιορισμό τῆς ὀπαδικῆς βίας. Ἔξαρση φαινομένων ὑπάρχει περιστασιακά καί μέσα στό Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Ἀπό θαῦμα δέν θρηνήσαμε θύματα στήν τελευταία ἐπιδρομή κρανοφόρων μέ λοστούς καί σιδεριές κατά ἀριστερῆς φοιτητικῆς ὀργανώσεως. Καί βεβαίως ὑπάρχει μέσα καί ἔξω ἀπό τά γήπεδα. Πολύ λιγώτερο ἀπό πρίν, ἀλλά ὑπάρχει. Εἶναι περίεργο ὅτι ἡ Κυβέρνηση, πού σέ ἄλλες περιπτώσεις στό Λεκανοπέδιο κατάφερε καί ἐντόπισε ὑπόπτους τοὐλάχιστον (ὅπως οἱ ἐπιθέσεις στόν τέως πρύτανη τῆς ΑΣΟΕΕ καί στοῦ Ζωγράφου), στήν προκειμένη περίπτωση δέν ἔχει ἀκόμη καταφέρει, ὅλα αὐτά τά χρόνια, νά ἐντοπίσει ποιοί κάνουν περιστασιακά ἐπιθέσεις σέ πολιτικά γραφεῖα βουλευτῶν της. Τό γεγονός αὐτό προστίθεται ἐπίσης –γιά νά δοῦμε τήν μεγάλη εἰκόνα– στίς ἀκτιβιστικές ἐνέργειες ὁμάδας μέ συνθήματα κατά ἀλλοδαπῶν ὑπηκόων καί βεβαίως στήν ἐμπλοκή ὑποψηφίας βουλευτοῦ ἀριστεροῦ κοινοβουλευτικοῦ κόμματος σέ ἐμπρησμό στήν Κόρινθο.

Ὅλα τά παραπάνω ἀποτελοῦν τήν καύσιμο ὕλη γιά τήν ἀναβίωση ἑνός κλίματος ἐσωτερικοῦ διχασμοῦ μέ ἐμφυλιακές ἀναφορές. Γιά τήν ἀναβίωση ἑνός κλίματος φόβου καί ἐπανενάρξεως τῶν παλαιῶν διαχωριστικῶν γραμμῶν, κατά τά πρότυπα τῆς θεωρίας τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ. Ἐνῷ αὐτός εἶναι κατά βάσιν ἀνύπαρκτος. Ἡ Δημοκρατία μας εἶναι θωρακισμένη. Οἱ εὐθῦνες ὅλων εἶναι μεγάλες καί ἡ ἐπιλογή γιά τά κοινοβουλευτικά κόμματα πρέπει νά εἶναι σαφής καί συγκεκριμένη: Ἡ μόνη διαχωριστική γραμμή πού μπορεῖ νά ὑπάρξει στήν Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰῶνα εἶναι μέ τήν βία ἤ ἀπέναντι στήν βία. Περιθώριο γιά κάτι ἄλλο ἐνδιάμεσο δέν ὑπάρχει. Καί γιά νά ἀπομονωθεῖ αὐτή ἡ βία, ἡ περιστασιακή, τῆς οποίας ὅμως οἱ σπίθες ἀρκοῦν γιά νά μποῦν πειρασμοί καί νά βάλουν φωτιά στό πολιτικό σκηνικό, πρέπει

• ἡ Κυβέρνηση νά ἀποφύγει νά ἐπενδύσει πολιτικά σέ αὐτό τό γεγονός,

• ἡ ἀντιπολίτευση, μείζων καί ἐλάσσων, μέ τήν στάση της νά ἀκυρώσει ἀμέσως κάθε προσπάθεια ταυτίσεώς της μέ τήν βία. Τά ὑπόλοιπα περισσεύουν.

Ἀπό τίς μέχρι τώρα ἀντιδράσεις, καταγράφουμε μέ ἱκανοποίηση τήν ἄμεση καταδίκη τῆς βίας ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, τήν ΕΛΑΣ (πολύ «ξερή» ἡ δήλωση τοῦ ἁρμόδιου τομεάρχη) καί τόν ΣΥΡΙΖΑ. Καταγράφουμε ἐπίσης τίς δύο γραμμές πού ὑπάρχουν στό ἐσωτερικό τῆς Κυβερνήσεως γιά τά γεγονότα. Ἐνῷ ὁ ὑπουργός Προστασίας τοῦ Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ἔκανε λόγο γιά κάποιους «ἀνόητους καί ἀμετανόητους» πού «δέν καταλαβαίνουν τί σημαίνει τρομοκρατική ἐνέργεια» καί πώς μέ τά γκαζάκια τίθενται σέ κίνδυνο ἐκτός ἀπό περιουσίες καί ἀνθρώπινες ζωές (ἀναφέρεται προφανῶς σέ ἀναρχικούς καί ὄχι σέ κάποια ὑπαρκτή ὀργανωμένη τρομοκρατική ὁμάδα), ὁ Πρωθυπουργός μίλησε γιά «νέα τρομοκρατία», ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος καί ὁ γραμματέας τοῦ κόμματος ἐνέταξαν τό συμβάν σέ ὀργανωμένη τρομοκρατία, ὑποκινούμενη ἀπό ρητορική μίσους, τήν ὁποία συνέδεσαν μάλιστα καί μέ τά γεγονότα τῶν Προσφυγικῶν τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας. Ὅλα στό μίξερ δηλαδή. Κάτι πού ἀπέφυγε ὁ κύριος Χρυσοχοΐδης. Οὔτε μέ τά Προσφυγικά τό συνέδεσε, οὔτε μέ τήν «ρητορική μίσους». Τό συμβάν εἶναι τόσο συγκλονιστικό ἀπό μόνο του γιά νά ξυπνήσουν συνειδήσεις πού δέν χρειάζεται «προσθῆκες». Αὐτά.