Ὅ,τι εἶχε νά δώσει, τό ἔδωσε

Γιατί πρώτη φορά ΔΕΘ τόν …Ἀπρίλιο

ΕΝ ΤΑΞΕΙ, καί ὁ πρωτοετής φοιτητής σέ σχολή δημοσιογραφίας θά προέβαινε σέ αὐτή τήν ἐκτίμηση: ὅτι τά μέτρα πού ἀνακοίνωσε αἰφνιδιαστικῶς ἡ Κυβέρνηση προχτές εἶναι ἴσως μέρος ἑνός εὐρύτερου ἐκλογικοῦ σχεδιασμοῦ. Πρίν ἀπό τίς παροχές στούς συνταξιούχους καί στούς ἐνοικιαστές εἶχαν προηγηθεῖ οἱ παροχές στό προσωπικό τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καί τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τά ὁποῖα ἀνήκουν κατά πλειοψηφία στήν παραδοσιακή ἐκλογική βάση τῆς Νέας Δημοκρατίας. Ἐάν δοῦμε παροχές καί πρός τό προσωπικό τοῦ ἐθνικοῦ συστήματος ὑγείας ἀλλά καί πρός τούς δασκάλους καί τούς καθηγητές, τότε ἡ πιθανότης θά γίνει βεβαιότης. Δοθέντος ὅτι ἡ Κυβέρνηση (ἔστω καί ἄν δέν τό ὁμολογεῖ) θεωρεῖ αὐτά τά ἀκροατήρια ἀριστερά καί μή φιλικά πρός αὐτήν. Καί γι’ αὐτό δυσκολεύεται νά τά ἐντάξει στίς προτεραιότητές της. Κακῶς βεβαίως, ἀλλά αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Τό ἐρώτημα εἶναι, ἐάν ἰσχύουν οἱ ἐκτιμήσεις γιά τήν πιθανότητα ἐκλογικοῦ αἰφνιδιασμοῦ τό ἀργότερο τόν προσεχῆ Ὀκτώβριο ‒γιατί ἐκλογές τώρα;

Μία πρώτη ἀπάντηση θά ἦταν ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης ἀναγνωρίζοντας καί ὁ ἴδιος μέ δηλώσεις του τήν φθορά πού ἔχει ὑποστεῖ ἡ ἐκλογική δύναμη τῆς Νέας Δημοκρατίας μετά ἀπό ἕξι χρόνια διακυβερνήσεως, σπεύδει νά προετοιμάσει μία ἀναμέτρηση στήν ὁποία θά συγκρατήσει τά τρία τέταρτα τοὐλάχιστον τῆς δυνάμεως πού κατέκτησε στίς ἐκλογές τοῦ 2023, μόλις δύο χρόνια πρίν. Νά στοχεύσει δηλαδή σέ ἕνα ποσοστό περίπου 30% σύν πλήν καί ὡς κορμός νά ἐπιδιώξει κυβερνητική συνεργασία μέ τό σπαρασσόμενο ΠΑΣΟΚ, τό ὁποῖο θά εἶναι ὁ βασικός του στόχος στήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Αὐτό θά «πυροβολήσει» μέ ἀποκαλύψεις ἐνδεχομένως, ὄχι τήν Ζωή. Δέν κερδίζει τίποτε ἐάν στοχεύει τήν Πλεύση Ἐλευθερίας. Ὁ κύριος Μητσοτάκης ἐπίσης βιάζεται νά αἰφνιδιάσει, ἰδού μία δεύτερη ἀπάντηση, πρίν ἀρχίσουν οἱ διαδικασίες ἀνασυγκροτήσεως τῆς Κεντροαριστερᾶς μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Ἀλέξη Τσίπρα. Μπορεῖ πρός τά ἔξω νά λέει ὅτι προσεύχεται νά εἶναι αὐτός ὁ βασικός ἀντίπαλός του, γιατί ἀπό τό 2019 καί μετά εἶναι «πελάτης» του σέ ἀλλεπάλληλες ἐκλογικές ἀναμετρήσεις πού τόν νίκησε, ὡστόσο ἡ ἱστορία ποτέ δέν ἐξελίσσεται γραμμικά. «Πελάτη» του θεωροῦσε καί ὁ Τσίπρας τόν κύριο Μητσοτάκη, ὅταν εὐνόησε τήν ἐκλογή του στήν προεδρία τῆς Νέας Δημοκρατίας, τό 2016.

Ὑπάρχει ὅμως καί μία τρίτη ἐκτίμηση γιατί ἐπισπεύδεται ὁ ἐκλογικός σχεδιασμός. Τά διεθνῆ δεδομένα. Κατ’ ἀρχάς μπορεῖ νά ὑπάρξει παγκόσμια ἐπιβράδυνση τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως μετά τήν νέα πολιτική δασμῶν τῆς Ἀμερικῆς, καί αὐτό μπορεῖ νά ἔχει ἄμεση ἐπίπτωση καί σέ χῶρες μέ οἰκονομία χωρίς παραγωγικό βάθος ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάδα.

Δίνουμε λοιπόν παροχές ἀπό τώρα μέ ὁρίζοντα τόν Νοέμβριο, γιατί ἐνδεχομένως τόν Σεπτέμβριο νά εἶναι τό κλῖμα τέτοιο, πού νά μήν μποροῦμε κἄν νά ἐξαγγείλουμε ὁτιδήποτε ἄλλο. Ὅ,τι εἴχαμε νά δώσουμε, τό δώσαμε. Ὅ,τι δώσαμε, δώσαμε. Δέν ὑπάρχει ἱστορικό προηγούμενο στήν πατρίδα μας οἱ παροχές τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης τοῦ Σεπτεμβρίου νά ἀνακοινώνονται Ἀπρίλιο! Κάτι σημαίνει αὐτό καί δέν εἶναι ἀπαραιτήτως εὐχάριστο γιά τίς ἐπερχόμενες οἰκονομικές ἐξελίξεις.

Πέραν αὐτοῦ ὅμως, ἡ σύγκρουση Εὐρώπης καί Ἀμερικῆς μπορεῖ νά ἔχει καί ἐπιπτώσεις στίς θρυλούμενες φιλοδοξίες τοῦ κυρίου Μητσοτάκη γιά εὐρωπαϊκό ἀξίωμα. Ὄχι μόνο γιατί τυχόν ὑποψηφιότητά του γιά τήν προεδρία τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τό 2026 θά συναντοῦσε ἀντιρρήσεις ἀπό κράτη καί ἡγέτες πού εἶναι οἱ τοποτηρητές τοῦ Τράμπ στήν ἤπειρό μας ἀλλά καί γιά ἕναν ἄλλο ἁπλούστατο λόγο: γιατί ὁ νῦν Πρόεδρος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου Ἀντόνιο Κόστα εἶναι ἐξαιρετικά δημοφιλής ἀκόμα καί στούς κόλπους τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καί τυχόν μή ἀνανέωση τῆς θητείας του θά ἐκλαμβανόταν ὡς ἀποτυχία.

Ἀποτυχημένη ἐπιλογή τῆς εὐρωπαϊκῆς ἡγεσίας. Ἐάν βεβαίως δέν ἔχει συμφωνηθεῖ κάτι ἄλλο στό παρασκήνιο μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τῆς Προέδρου τῆς Κομμισσιόν τό ὁποῖο ἀγνοοῦμε, ἡ ἐκτίμηση εἶναι ὅτι μέ τά δεδομένα πού ἔχουμε στήν διάθεσή μας τό εὐρωπαϊκό ὄνειρο ξεθωριάζει. Ἴσως ἐκεῖ βρίσκεται καί ὁ πυρῆνας τῆς ἐπισπεύσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ.

Ἄν δέν ἔχει νά περιμένει ὄντως κάτι ἀπό τήν Εὐρώπη, τότε πρέπει νά κάνει ὅσο πιό γρήγορα μπορεῖ μέ τίς ἐκλογές στήν Ἑλλάδα, καθώς ὁ χρόνος λειτουργεῖ ἐναντίον του παρά τήν ἔλλειψη ἀντιπάλου καί ἴσως ὁδηγήσει στήν ταχεῖα ἀποδυνάμωση τῆς Νέας Δημοκρατίας. Αὐτά γιά τήν ὥρα.