Ὅταν ἡ Ἑλλάς εἶχε πολεμική βιομηχανία

Καθώς ἡ συζήτηση γύρω ἀπό την –κάποτε ἀκμάζουσα καί νῦν προβληματική– ἑλληνική πολεμική βιομηχανία ἀρχίζει νά ἀποκτᾶ ἐνδιαφέρον…

… ἄς θυμηθοῦμε τήν τεράστια συμβολή τῆς ΠΥΡΚΑΛ τοῦ δαιμόνιου Μποδοσάκη-Ἀθανασιάδη στό ἔπος τοῦ 1940. Ὁ Μποδοσάκης δημιούργηε σχολή στόν χῶρο τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας, καθώς ἐπεδίωκε –καί ἐπετύγχανε– νά ἔχει καλές σχέσεις μέ ὅλες τίς ἑλληνικές κυβερνήσεις… Ὅπως ἔχει διηγηθεῖ ὁ ἴδιος στόν σπουδαῖο δημοσιογράφο Γιάννη Μαρῖνο, καθώς τά σύννεφα τοῦ ἐπικείμενου Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πύκνωναν, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τοῦ ζήτησε νά ἀποθεματοποιήσει ἀπό πυρομαχικά ὥστε νά εἶναι ἡ χώρα προετοιμασμένη γιά ἐπιτυχῆ ἄμυνα στήν ἀπειλούμενη ἐπίθεση τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος. Γράφει ὁ Γιάννης Μαρῖνος: «Καθώς ἡ ἀποθεματοποίηση αὐτή συνεπάγονταν ἐπιβάρυνση τοῦ Δημοσίου, ὁ Μεταξᾶς συνέστησε στόν μεγαλοβιομήχανο νά ἀναζητήσει καί ἀγοραστές στή διεθνῆ ἀγορά. Ἐνδιαφέρον ἐπέδειξε μόνο ἡ ἀριστερή κυβέρνηση τῆς Ἱσπανίας (ἐμαίνετο τότε ὁ ἐμφύλιος πόλεμος μέ τίς δυνάμεις τοῦ Φράνκο), ὁπότε ὁ Μεταξᾶς, μολονότι δέ ἀπεῖχε τῶν φρανκικῶν ἀντιλήψεων, δέν δίστασε νά ἐπιτρέψει στόν Μποδοσάκη νά προμηθεύει μέ πυρομαχικά τήν μαρξιστική κυβέρνηση τῆς Μαδρίτης. Ἔτσι μπόρεσε νά ἐπεκτείνει ἀμέσως τίς ἐγκαταστάσεις τῆς ΠΥΡΚΑΛ, δρομολόγησε ἀθρόες πωλήσεις πυρομαχικῶν στούς ἀριστερούς Ἱσπανούς καί, χάρη στά τεράστια κέρδη πού ἀποκόμισε, ὁ Ἕλληνας βιομήχανος μπόρεσε νά ἀποθεματοποιήσει μέ δικό του κόστος τεράστιες ποσότητες πυρομαχικῶν, τά ὁποῖα ὑπῆρξαν ἀμέσως διαθέσιμα γιά τήν ἄμυνα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ στά ἑλληνοαλβανικά σύνορα καί τήν ἐν συνεχεία μεγαλειώδη κατατρόπωση τῶν ἐπιτεθέντων Ἰταλῶν. Κατά τήν κρίσιμη αὐτή περίοδο ὁ Μποδοσάκης δημιούργησε καί ὀβιδουργεῖο ἐμπλουτίζοντας ἀκόμα περισσότερο τήν πολεμική παραγωγή του καί τήν προετοιμασία τῆς χώρας γιά τόν πόλεμο. Ὅλα αὐτά, παρά τήν πεισματική ἀντίδραση τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, στρατηγοῦ Παπάγου, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐπεδίωξε τόν ἔλεγχο τῆς ΠΥΡΚΑΛ ἀπό τό κράτος, εὐτυχῶς χωρίς νά πείσει τόν Μεταξᾶ. Φρόντισε πάντως νά ἀφήσει ἀνεξόφλητες τίς σχετικές ὀφειλές τοῦ Δημοσίου, συμπαριστάμενος ἀπό τήν ἠλίθια γραφειοκρατία, ἡ ὁποία ἀκόμα καί ἐν καιρῶ πολέμου ἀπαιτοῦσε, ἀντί τῆς ἀπευθείας προμήθειας πυρομαχικῶν ἀπό τή μοναδική πολεμική μας βιομηχανία, τή διενέργεια διαγωνισμοῦ μέ βάση τή νομοθεσία περί κρατικῶν προμηθειῶν! Τελικά τό ὑπουργεῖο Ἄμυνας ἀποφάσισε νά μήν ἐξοφλοῦνται τά τιμολόγια καί μετά τόν πόλεμο βρέθηκε τό Δημόσιο νά ὀφείλει στήν ΠΥΡΚΑΛ τό τεράστιο ποσό τοῦ 1,7 δισ. δραχμῶν, τό ὁποῖο ὅμως οὐδέποτε εἰσπράχθηκε ἀπό τήν ἐπιχείρηση!»… Γιά νά θυμηθοῦμε ὅμως καί ἄλλες πτυχές ἀπό τήν δράση τοῦ Μποδοσάκη, ἀναφέρουμε τό ἀκόλουθο στιγμιότυπο.

«Ἡ 21η Ἀπριλίου βρῆκε τόν Ὠνάση στό ἐξωτερικό, ἄργησε μερικές ἑβδομάδες νά ἔρθει στήν Ἀθήνα, ἤθελε πρῶτα νά δεῖ “ποῦ τό πᾶνε” οἱ συνταγματάρχες.

Ὅταν ἔφτασε στήν Ἀθήνα, πῆρε τόν δικηγόρο του Τρύφωνα Κουταλίδη καί πῆγαν γιά φαγητό στόν « Ψαρόπουλο».

Μέ τό πού κάθισαν, μπῆκε ὁ Μποδοσάκης παρέα μέ τέσσερις ἀπαστράπτοντες στρατιωτικούς «Τί γίνεται, Ἀρίστο;» λέει στόν Ὠνάση.

“Ἐγώ καλά εἶμαι. Μέ ἐσένα τί θά γίνει; Ἤσουνα μέ τόν Βενιζέλο, μετά πῆγες στόν Παπάγο, πῆγες μέ τόν Καραμανλῆ, μετά μέ τόν Παπανδρέου καί τώρα μ’ αὐτούς. Ὅλο ἀλλάζεις» λέει ὁ Ὠνάσης.

«Μπρέ τζάνουμ, ἐγώ ἀλλάζω; Αὐτοί ἀλλάζουνε! Ἐγώ εἶμαι μέ τό γκουβέρνο!» Σχολή…