Ὅταν δέν ὑπάρχει τσίπα καί φιλότιμο

Εἶναι βέβαιο ὅτι οὔτε ὁ Ρίκ Πιτίνο οὔτε ὁ Νταίηβιντ Μπλάτ (οἱ Ἀμερικανοί προπονητές τοῦ Παναθηναϊκοῦ καί τοῦ Ὀλυμπιακοῦ στό μπάσκετ) γνωρίζουν ἑλληνικά.

Καί εἶναι ἄλλο τόσο βέβαιο ὅτι, ἄν γνώριζαν, δέν θά μιλοῦσαν γιά τήν «ὑπέροχη ἀτμόσφαιρα» πού ἐπεκράτησε προχθές στόν ἀγῶνα γιά τό εὐρωπαϊκό Πρωτάθλημα στό κλειστό γήπεδο τοῦ Πειραιῶς, ὅμοια μέ ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ στά «ντέρμπυ» μεταξύ τῶν δύο «αἰωνίων» καί στό κλειστό γήπεδο τοῦ Ὀλυμπιακοῦ σταδίου.

Καί, ἐντάξει, ἄς ποῦμε ὅτι οἱ προπονητές καί οἱ διαιτητές, πού εἶναι ἀλλοδαποί, δέν γνωρίζουν τήν ἑλληνική γλῶσσα. Οἱ δημοσιογράφοι-σχολιαστές δέν τήν γνωρίζουν; Οἱ «παράγοντες» δέν τήν γνωρίζουν; Οἱ διαγωνιζόμενοι Ἕλληνες ἀθλητές δέν τήν γνωρίζουν;

Παρακολούθησα (ἀπό τήν τηλεόραση, ἀσφαλῶς) καί τόν τελευταῖο ἀγῶνα μεταξύ τῶν δύο μεγάλων ἑλληνικῶν ὁμάδων. Καί γιά μία φορά ἀκόμη αἰσθάνθηκα ντροπή, ἀηδία, ὀργή καί ἀποτροπιασμό γιά τίς ὀρδές τῶν «ἐρυθρῶν» ἀλητῶν, τῶν καθαρμάτων ἐκείνων, τά ὁποῖα καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ ἀγῶνα χυδαιολογοῦσαν, καθύβριζαν, ἀσχημονοῦσαν, ὑπό τήν ἀνοχή τῶν κάθε λογῆς «ἁρμοδίων».

Τό ἴδιο ἀκριβῶς πού συμβαίνει καί μέ τούς «πράσινους» ἀλητήριους, οἱ ὁποῖοι, ἐπίσης, καθυβρίζουν καί χυδαιολογοῦν στήν δική τους «ἕδρα». Καί γιά νά εἴμεθα ἀκριβεῖς, τό ἴδιο συμβαίνει καί στά παιγνίδια τοῦ ἑλληνικοῦ πρωταθλήματος, ὅπου οἱ διαιτητές εἶναι Ἕλληνες!

Γιά ποιά «ὑπέροχη ἀτμόσφαιρα» μιλᾶμε, ἀλήθεια; Προχθές, οἱ ἀλῆτες εἶχαν περιλάβει τόν ἀθλητή τοῦ Παναθηναϊκοῦ (πρώην τοῦ Ὀλυμπιακοῦ) Παπαπέτρου, τόν ὁποῖο, ὅπως καί τήν μητέρα του, καθύβριζαν μέ τόν πιό χυδαῖο τρόπο! Καί ἡ «κάμερα» μᾶς ἔδειχνε παιδάκια, τά ὁποῖα (ὅπως καί οἱ μεγαλύτεροι, προφανῶς γονεῖς τους)… σιγοντάριζαν χειροκροτώντας ρυθμικά τά ἐν λόγω κτηνώδη συνθήματα! Ἡ ἀλητεία καί ἡ ἀποκτήνωση στό ζενίθ! Καί οἱ σχολιαστές τῆς τηλεοράσεως νά μήν κάνουν ἀναφορά στήν ἀλητεία, προφανῶς ἐπειδή ἔτσι ἀντιλαμβάνονται τήν «ὑπέροχη ἀτμόσφαιρα», ὅπως καί ἐκείνη μέ τίς χυδαιότητες, τίς φωτοβολίδες καί τά καπνογόνα στά γήπεδα τοῦ ποδοσφαίρου.

Φυσικά, τήν ἴδια βρωμερή «ὑποδοχή» ἐπιφυλάσσουν καί οἱ «πράσινοι» ἀλῆτες στόν πρώην ἀθλητή τοῦ Παναθηναϊκοῦ καί νῦν ἀρχηγό τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Βασίλη Σπανούλη!

Καί διερωτῶμαι: Τόσα χρόνια, πού αὐτή ἡ «ὑπέροχη ἀτμόσφαιρα» ἐπικρατεῖ στά γήπεδα, κυρίως δέ στίς συγκρούσεις Παναθηναϊκοῦ-Ὀλυμπιακοῦ, ΠΑΟΚ-Ἄρεως, Ὀλυμπιακοῦ-ΑΕΚ, ΑΕΚ-Παναθηναϊκοῦ καί ΠΑΟΚ-Ὀλυμπιακοῦ, κανείς δέν ἔχει τό φιλότιμο νά πεῖ «δέν παίζω ἄλλο» καί νά σηκωθεῖ νά φύγει τήν ὥρα πού ἐκτοξεύονται τά ἐμετικά συνθήματα;

Δέν ἔχει τσίπα κάποιος ἀπό τούς ἁδρά ἀμειβομένους διαιτητές νά πεῖ «ὥς ἐδῶ»; Πῶς ἀνέχονται νά τούς καθυβρίζουν τήν μάνα, τήν σύζυγο, τό σόι ὁλόκληρο, νά τούς ἐξευτελίζουν μέ δεκάδες ὑβριστικές φράσεις καί δέν σηκώνονται νά φύγουν, διακόπτοντας τόν ἀγῶνα;

Ὅλα πιά θυσία στό χρῆμα; Ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ εὐπρέπεια, τό ἀθλητικό πνεῦμα, ἡ προστασία τῶν οἰκείων, ὁ αὐτοσεβασμός, ποῦ εἶναι, ἀλήθεια; Πότε θά βρεθεῖ κάποιος, ἀθλητής, παράγων, διαιτητής, προπονητής, πού θά πετάξει τήν φανέλα καί θά τά παρατήσει; Ὅμως, κανέναν δέν «συμφέρει» νά τά βάλει μέ τούς «στρατούς» τῆς ἀλητείας! Ἡ «ἐξέδρα» εἶναι εἰκόνα τῆς κοινωνίας, δυστυχῶς. Καί ἡ κοινωνία μας ὁδεύει πρός τόν Καιάδα…

Απόψεις

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων

Εφημερίς Εστία
Τό Oνομα τοῦ ἀντισμηνάρχου Γιώργου Χατζόπουλου ἴσως καί νά μήν τό ἀκούγαμε ποτέ. Καί ὅμως εἶχε διαγράψει μιά πορεία στήν Πολεμική Ἀεροπορία ὡς χειριστής καί ὡς διοικητής πρίν γίνει γνωστός στό πανελλήνιο ἀπό ἕνα περιστατικό πού ἐκ πρώτης ὄψεως ἦταν ἀτυχές.

«Ποῦ πᾶμε μέ αὐτή τή συσπείρωση;»

Μανώλης Κοττάκης
Τό πρῶτο γεγονός ἦταν ἡ δημοσκόπηση τῆς ἑταιρείας Data research τοῦ Θόδωρου Λουλούδη, ὁ ὁποῖος σφυγμομέτρησε τήν ἐπιρροή τῆς Νέας Δημοκρατίας στήν Πελοπόννησο χωρίς κόμμα Σαμαρᾶ καί μέ κόμμα Σαμαρᾶ.

Σέ ἀνεξέλεγκτη κλιμάκωση ὁδηγεῖ ἡ συμφωνία συμπαραγωγῆς Οὐκρανίας-ΕΕ

Εφημερίς Εστία
Μόσχα.- Ἀνεξέλεγκτες διαστάσεις λαμβάνει σταδιακῶς ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία, ὄχι μόνο στό πεδίο τῶν μαχῶν, ὅπου πλέον βομβαρδίζονται οἱ πρωτεύουσες τῶν δύο ἀντιμαχομένων χωρῶν, ἀλλά καί στό διπλωματικό πεδίο.

Ἡ «ἀτυχήσασα» καί ἡ κυρία Κοκοβίκου

Δημήτρης Καπράνος
Μέ εἶχε ἐντυπωσιάσει, ἦταν «τύπος», μιλοῦσε σταθερά, εἶχε ἄποψη, τό μυαλό της ἔκοβε στροφές πολλές καί ὁ λόγος της ἦταν ἄψογος.

Ἑστία, Σάββατον 16 Ἰουλίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ