Ὁ Τρύφων, τά ἑλληνικά, ὁ δήμαρχος καί ἡ γλῶσσα

Εἶδα χθές μιά ἀνακοίνωση τοῦ δημάρχου Πειραιῶς.

«Ὁ δήμαρχος συναντήθηκε μέ τόν ἀρχηγό τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος Τρύφωνα Κοντιζᾶ.» Ἐπί τέλους, εἶπα μέσα μου, νά κάποιος πού γράφει σωστά ἑλληνικά! «Τόν Τρύφωνα» κι ὄχι «τόν Τρύφων»! Θά μοῦ πεῖς, φιλόλογο πατέρα εἶχε ὁ δήμαρχος, σωστά ἑλληνικά ἔμαθε.

Διότι, ἀγαπητοί, ἔχει καταργηθεῖ ἡ αἰτιατική στά τριτόκλιτα, τά ὁποῖα ἔχουν περάσει πλέον ὡς …ἄκλιτα. Λένε οἱ ἀγράμματοι δημοσιογράφοι: «Ἡ ὁμάδα τοῦ Ἀπόλλων» ἤ «Ὁ πρόεδρος τῆς Ἑλλάς Σύρου»!

Ἀγραμματοσύνη καί ἀσυδοσία! Μά, τά τριτόκλιτα δέν εἶναι ξενικά ὀνόματα γιά τά εἶναι ἄκλιτα, βρέ ρεμπεσκέδες. Ἑλληνικά εἶναι, πολύ πιό ἑλληνικά ἀπό αὐτά πού μιλᾶμε σήμερα στήν δύστυχη αὐτή περιοχή τῶν Βαλκανίων!

Θυμᾶμαι τήν συνομιλία πού εἶχα μέ μιά ὁμάδα σπουδαστῶν. Εἴχαμε συζητήσει, εἴχαμε ἀναπτύξει θέσεις καί ἀπόψεις. Μέ εὐχαρίστησαν, τούς εὐχαρίστησα καί σηκώθηκα ἀπό τήν καρέκλα μου. Ἕνας ἀπό τούς ἀκροατές, σήκωσε τό χέρι. «Νομίζω ὅτι αὐτά πού εἴπαμε καί σημειώσαμε, ἔχουν ἐνδιαφέρον Μήπως θά πρέπει νά τά ἐπικοινωνήσουμε;» εἶπε. Φυσικά, δέν ἔχασα τήν εὐκαιρία.

«Μπορεῖτε νά μοῦ ἐξηγήσετε τί θέλετε νά πεῖτε;» τόν ρώτησα καί ξανακάθισα. «Θέλω νά πῶ ὅτι πρέπει νά τά ἐπικοινωνήσουμε, νά τά κάνουμε γνωστά» μοῦ λέει. «Δηλαδή, ἄν καταλαβαίνω καλά, θέλετε νά πεῖτε ὅτι θά ἦταν καλό ὅσα εἰπώθηκαν ἐδῶ, νά τά προβάλετε, μέ σκοπό νά γίνουν κτῆμα περισσοτέρων ἀνθρώπων» τοῦ λέω. «Μά, αὐτό ἀκριβῶς σᾶς εἶπα» μοῦ ἀπαντᾶ. «Ὄχι, δέν είπατε αὐτό. Χρησιμοποιήσατε ἕνα ρῆμα πού δέν ὑπάρχει! Δέν ὑπάρχει τo ρῆμα “Ἐπικοινωνίζω”. Τό ρῆμα εἶναι “Ἐπικοινωνῶ”. Καί ὅταν λέμε Ἐπικοινωνῶ, ἐννοοῦμε ὅτι Ἐπικοινωνῶ μέ κάποιον, μέ κάτι. Δέν μπορεῖς νά ἐπικοινωνήσεις τήν ὁμιλία σου.

Μπορεῖς νά ἐπικοινωνήσεις μέ ἕναν φίλο σου. Τό ρῆμα Ἐπικοινωνῶ δέν εἶναι μεταβατικό. Καταλάβατε;», ἀλλά ὁ νεαρός ἐπιμένει.

«Μά, γιατί νά μήν τό χρησιμοποιήσουμε ὅπως τό χρησιμοποίησα ἐγώ; Ἐξ ἄλλου, πολλοί ἀπό τούς νέους, μέ αὐτό τόν τρόπο ἐκφραζόμαστε καί καταλαβαινόμαστε.» Ἀπό μιά πλευρά, φυσικά, εἶχε δίκιο, ἀφοῦ πολλάκις ἀκούω τούς ἀγράμματους τηλε-αστέρες μέ τό τζέλ στά μαλλιά, νά λένε «ὁ πρωθυπουργός θά ἐπικοινωνήσει τό πρόγραμμα τοῦ κόμματός του» καί νά παραμένουν στή θέση τους, ἀφοῦ ‒προφανῶς‒ καί ὁ προϊστάμενός τους δέν γνωρίζει ἑλληνικά! Μήπως δέν ἀκοῦμε κάθε τόσο ὅτι πρέπει νά «παράξουμε πλοῦτο;». Τί νά «παράξεις», βρέ ἀγράμματε, ὅταν δέν μπορεῖς νά μιλήσεις τήν γλῶσσα σου; Πές «νά παραγάγουμε» πού εἶναι τό σωστό ἤ πές «νά δημιουργήσουμε πλοῦτο», πού εἶναι καί σωστότερο. Τί τά θέλετε, ὅμως; Θυμᾶμαι τόν Κων. Καραμανλῆ νά λέει τήν λέξη «Ἀποχουντοποίηση» καί ἀνατριχιάζω! Ἦταν ἡ πρώτη φορά πού ἡ ἀγγλική κατάληξη «ing», ἤτοι τό εὕρημα μιᾶς ἀπό τίς φτωχότερες γλῶσσες τῆς Εὐρώπης, μπῆκε στά ἑλληνικά! Ἀκολούθησε ὁ Ἀνδρέας πού μιλοῦσε… μεταφράζοντας τά ἀμερικάνικα καί μᾶς πῆρε καί μᾶς σήκωσε! Ἦλθε καί ὁ Μπαμπινιώτης καί μᾶς εἶπε ὅτι ἡ λέξη «Βούλγαρος» σημαίνει καί τον …ὀπαδό τοῦ ΠΑΟΚ καί χάσαμε τήν μπάλλα! Ὁ καθείς, πλέον, δολοφονεῖ τήν γλῶσσα καί λογαριασμό δέν δίνει!

Ὅταν οἱ ἐφημερίδες ἦταν ἐφημερίδες, εἶχε ἀπολυθεῖ συντάκτης διότι ἔγραψε: «Ὁδός Ἀνθίμου καί Γαζῆ» ἤ ἄλλος, πού ἔγραψε «Ἀνεβαίνει τήν ἐρχόμενη ἑβδομάδα τό ἔργο τῶν …Ρίμσκι καί Κόρζακοφ.» Τότε, ὅμως, ὑπῆρχε εὐθύνη. Σήμερα, ὁ …πᾶσα ἕνας ἀνασκολοπίζει τήν ἑλληνική καί οὐδείς ἀντιδρᾶ. Σιγά, μήν νοιαστοῦμε τώρα γιά τήν γλώσσα! Τό Α.Ι. νά εἶναι καλά!

Υ.Γ: Πολύ χαίρομαι πού βλέπω ὅλο καί περισσότερους νέους νά διαβάζουν τήν «Ἑστία». Μᾶλλον τούς ἀρέσουν τά σωστά ἑλληνικά!