Ἡ μεγαλύτερη ΜΚΟ στόν κόσμο εἶναι κράτος…

Μᾶς τηλεφωνοῦν φίλοι καλοί, μᾶς γράφουν στό ἠλεκτρονικό μας ταχυδρομεῖο καί στό μέσεντζερ, γιά τό πολύνεκρο ναυάγιο. Καί μᾶς ρωτοῦν διάφορα.

Κι ὅταν τούς ἀπαντᾶμε, πετοῦν τό –γνωστό πιά– ναί, ἀλλά ἄκουσες τί εἶπε τό τάδε δυτικό μέσο; Εἶδες τί εἶπε τό δεῖνα δυτικό κανάλι;… Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή, ἀγαπητοί, πολύ ἁπλή.

Τό Ἑλληνικό Λιμενικό Σῶμα ὄχι μόνο δέν βύθισε τό παραφορτωμένο μέ ψυχές ψαράδικο, ἀλλά ἔσωσε ὅσους ναυαγούς μποροῦσε. Ὅταν βουλιάξεις ἕνα πλεούμενο, δέν κάθεσαι μετά νά διασώσεις τούς ἐπιζήσαντες! Ἀκόμη, σήμερα, στήν ἐποχή πού οἱ δυστυχεῖς μετανάστες καί πρόσφυγες χάνουν τά χαρτιά τους ἀλλά ποτέ τά κινητά τους, θά εἴχαμε ἤδη δεῖ στά διεθνῆ ΜΜΕ τήν σκηνή μέ τούς ἄκαρδους καί ἀδίστακτους Ἕλληνες ἔνστολους νά τραβοῦν μέ ἕνα σχοινί (!) ἕνα ψαράδικο, γιά νά τό βουλιάξουν κι ὕστερα –ἐπειδή ἔνιωσαν τύψεις– νά διασώζουν τούς ἐπιζῶντες, προφανῶς ἐπειδή ἐκεῖνοι θά μποροῦσαν νά καταθέσουν πέντε ἡμέρες μετά τό ναυάγιο ὅτι τούς ἔπνιξαν οἱ Ἕλληνες! Τρελλά πράγματα, δέν νομίζετε; Τό Προσφυγικό, ἀγαπητοί, εἶναι πλέον ἕνα μεγάλο οἰκονομικό παιγνίδι.

Ἄν θυμᾶστε τήν Μονόπολη, κάντε τήν σύγκριση. Παίζουν Μονόπολη ὅλες οἱ ΜΚΟ. Ρίχνουν τίς ζαριές τους καί χτίζονται καί ἀγοράζονται καταυλισμοί, τσαντήρια, σπίτια, λυόμενα, κοντέηνερ, ξενοδοχεῖα, μέχρι καί πολυτελῆ καταλύματα γιά τούς μεγάλους. Ὀργιάζουν οἱ παῖκτες καί ἐπί κεφαλῆς τους εἶναι ἡ μεγαλύτερη ΜΚΟ τοῦ κόσμου, ἐκείνη πού ἔχει ἀποθησαυρίσει πλοῦτο τεράστιο ἀπό τό Προσφυγικό καί βρίσκεται πολύ κοντά μας.

Ἡ πρώτη ΜΚΟ τοῦ κόσμου πληρώνεται ἀπό τήν Δύση μέ χιλιάδες εὐρώ τό κεφάλι καί μέ τήν ἄνεσή της στέλνει κάθε τόσο χιλιάδες κεφάλια στήν Ἑλλάδα, ἀπό τά ὁποῖα μάλιστα εἰσπράττει (μέσῳ τῶν διακινητῶν της) πολλές χιλιάδες δολλάρια ἀπό κάθε κεφάλι. Καρφάκι δέν τῆς καίγεται τῆς ΜΚΟ-γίγας γιά τό ἄν οἱ δικοί της ἄνθρωποι, οἱ διακινητές, στοιβάζουν τούς ἐπίδοξους μετανάστες σέ ἐπικίνδυνα πλεούμενα, πού συνήθως τούς ὁδηγοῦν στόν βυθό τῆς θάλασσας.

Καί ἐκεῖ πού ὅλα εἶχαν πάει μιά χαρά καί εἴχαμε, ὡς ὅμοροι, ἀποδεχθεῖ ὅτι ἡ θάλασσα δέν ἔχει σύνορα καί ἡ φίλη μας ἡ Μέρκελ εἶχε δώσει ἐντολή νά κλείσουν τά βόρεια σύνορά μας, ἔρχεται μία ἄλλη ἐξουσία καί, ξαφνικά, τό Λιμενικό Σῶμα της ἀποφασίζει νά φυλάξει τά σύνορα, τά ὁποῖα ὑπάρχουν καί εἶναι σαφῆ…

Καί κόβει τό αὐγολέμονο στήν σούπα, καί ξεφουσκώνει τό καρβέλι καί χάνεται χρῆμα πολύ.

Κι ἐπειδή τό καλό τό παλληκάρι ξέρει πολλά μονοπάτια, ἡ μεγάλη πλαϊνή μας ΜΚΟ ἀποφασίζει νά ἐπενδύσει μεγάλο μέρος ἀπό τό ἀνά κεφαλήν μεταναστῶν εἰσόδημά της σέ στοχευμένες ἐπενδύσεις στήν Δύση! Καί, δυστυχῶς, κερδίζει κατά κράτος τούς ἀπέναντι (ἐμᾶς) στό ἐπικοινωνιακό παιγνίδι, καί κάθε τόσο, κάποια δυτικά μέσα (κι ἔξω) μᾶς χαρακτηρίζουν ὡς χώρα τῶν Push-backs καί ἄλλα …κολακευτικά.

Καλά θά κάνει ἡ ἑπόμενη κυβέρνηση νά υἱοθετήσει ἐπιθετική πολιτική καί νά ὑπερασπιστεῖ ὄχι μόνο τά σύνορά της ἀλλά καί ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τά φυλάσσουν! Γιατί τό κακό μέ τούς ἀπέναντι ἐπενδυτές ἔχει παραγίνει…

Απόψεις

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Ἡ μνήμη χρυσόψαρου καί ἡ κεκτημένη ταχύτης

Δημήτρης Καπράνος
Γιά κοίταξε, πού πέρασαν ἀπό τότε πενῆντα δυό χρόνια καί τό «στύλ» τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐξακολουθεῖ νά ἐμπνέει καί νά μαζεύει κόσμο στό Θησεῖο, μέ φόντο τόν Παρθενῶνα…