Ἡ ματαίωση ἑνός ταξιδίου

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ οἱ Τουρκολάγνοι ἀναλυτές γιά τά αἴτια τῆς ματαίωσης τοῦ ταξιδίου τοῦ Τούρκου Προέδρου Ταγήπ Ἐρντογάν στήν Οὐάσιγκτων.

Ἄλλοι πάλι, ἐπιλήσμονες τῶν ἀσυνεπειῶν τοῦ Ἐρντογάν, πού δέν προέβλεψαν τήν Ἀμερικανοτουρκική διαφωνία, ὁμιλοῦν γιά ἀναβολή τῆς μεταβάσεως, ἐνῷ εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος Τζό Μπάιντεν δέν μποροῦσε νά ἱκανοποιήσει τίς ἀπαιτήσεις τῆς Τουρκίας.

• Tοῦ Κώστα Κόλμερ

Ὄχι γιά τήν διευκόλυνση τῆς (ἑτοιμαζομένης) ἀρμάδας βοηθείας στόν «παλαιστινιακό λαό», πού ὑφίσταται τούς ΧΑΜΑΣ οὔτε γιά τήν ἐπιβολή βεβιασμένης ἐκεχειρίας στήν Γάζα, ἀφοῦ δέν ἔχουν ἀπελευθερωθῇ εἰσέτι οἱ 250 ὅμηροι Ἰσραηλῖτες (πού μᾶλλον δέν ἐπιζοῦν, ἔπειτα ἀπό τριῶν μηνῶν ὁμηρεία.) Οἱ ὅροι αὐτοί εἶναι ἀσυμβίβαστοι μέ τήν ἀνυποχώρητη στάση τοῦ Ἰσραήλ, πού ὑπέστη μεγάλες ἀπώλειες ἀπό τόν αἰφνιδιασμό τῆς ΧΑΜΑΣ στόν πόλεμο τῆς Γάζης.

Τά πραγματικά αἴτια ἀνάγονται στήν ἑτεροβαρῆ σχέση τῆς Τουρκίας μέ τήν Ἀμερική –τῆς πρώτης πλήρως ἐξηρτημένης ἀπό τήν ἀμερικανική τεχνολογία τῶν ὅπλων– ἀκόμη κι αὐτῶν πού «κατασκευάζονται» στήν Τουρκία καί τῆς ἠθικῆς ὑπεροχῆς τῶν ΗΠΑ ὡς ἐπισπεύδοντος πλανητάρχη καί τῆς πτωχευμένης, «περιφερειακῆς δυνάμεως» τῆς Ἐρντογανικῆς Τουρκίας. Μεταξύ ἀφ’ ἑνός καθεστῶτος πού ἐξῆλθε ἡττημένο ἀπό τίς πρόσφατες δημαρχιακές ἐκλογές, ὅπου ἀπωλέσθησαν ἀπό τό κυβερνητικό κόμμα ΑΚΡ ὅλες οἱ μεγάλες πόλεις Κων/λη, Ἄγκυρα, Σμύρνη κ.λπ. ὑπό τῶν ὑποψηφίων του, καί ἀφ’ ἑτέρου τῶν Δημοκρατικῶν τῶν ΗΠΑ, στίς προεδρικές ἐκλογές τοῦ προσεχοῦς Νοεμβρίου, ὅπου ὁ νῦν πρόεδρος Μπάιντεν ἀγωνίζεται ν’ ἀντιμετωπίσει τήν ἐκλογική χιονοστιβάδα τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ὁ ὁποῖος οὐσιαστικά ἔχει ἤδη κερδίσει τό χρῖσμα τῶν Ρεπουμπλικανῶν.

Δέν θά μποροῦσε λ.χ. ὁ Μπάιντεν νά διακινδυνεύσει τήν ὑποστήριξη τῶν Ἀμερικανοεβραίων, κάνοντας τά χατίρια τοῦ Ἐρντογάν οὔτε τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν, ἐξοπλίζοντας τήν Τουρκία μέ 110 σύγχρονα μαχητικά ἀεροσκάφη F-16, μέ τά ὁποῖα θά παραβιάζει κι ἀπειλεῖ τήν Ἑλλάδα. Ὁ ἔλεγχος τοῦ Κογκρέσσου θά τό ἀπέτρεπε.

Τό ναυάγιο τῆς ἐπισκέψεως τήν 9η Μαΐου εἶχε προαγγελθῇ γιά τούς διαβάζοντας διά τῶν γραμμῶν τίς ἀμετροεπεῖς ἀνακοινώσεις τοῦ Ἐρντογάν εἰς βάρος τοῦ Ἰσραήλ πού τό ἐξομοίωσε μέ τούς γενοκτόνους τῶν Ἰουδαίων Χιτλερικούς, ὅταν μάλιστα γιά πρώτη φορά Ἀμερικανός Πρόεδρος ἀνεγνώρισε τήν γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων, ὑπό τῶν Τούρκων κατά τό 1916. (ΣΣ: Ἐκκρεμεῖ ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων ἀπό τόν Κεμάλ τό 1920.)

Ὑπάρχει ἐπίσης κάτι βαθύτερο στήν γεωπολιτική σημασία τῆς Τουρκίας πού ἔχει χαθεῖ στήν στρατηγική σκέψη τῆς Ἀμερικῆς: Ὁ ἔλεγχος τῶν Στενῶν τοῦ Ἑλλησπόντου δέν εἶναι πλέον μονοπώλιο τῆς Τουρκίας –ἰδίως ὡς πρός τήν διεξαγωγή τοῦ πολέμου στήν Μαύρη Θάλασσα τῆς Οὐκρανίας, τόν ἐφοδιασμό τῆς ὁποίας ὑποκαθιστᾶ ἐπαρκῶς ὁ λιμένας τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως κι ὁ βόρειος ἄξων της, πού θά φθάσει μέχρι Βαλτικῆς Θαλάσσης συντόμως.

Οὔτε ἡ πυρηνική βάσις τῶν Ἀμερικανῶν στό Ἰντσιρλίκ κι οἱ σταθμοί ἀκροάσεων τῆς Ρωσσίας ἀπ’ τήν Τουρκία εἶναι ἀπαραίτητοι –ἔχουν ἀντικατασταθεῖ ἀπό τίς βάσεις τῶν Ἀγγλοαμερικανῶν στήν Κύπρο κι ἀπό δορυφόρους στό διάστημα.

Ἡ ἤρεμη δύναμη τῆς Ἀμερικῆς καί ἡ δυσπιστία τοῦ ΝΑΤΟ πρός τόν ἀλληθωρίζοντα «σύμμαχο», τήν Τουρκία –συνομιλητή τοῦ Ἰσμαήλ Χανίγια, ἡγέτου τῆς ΧΑΜΑΣ στήν Γάζα, τῶν Χετζμπολλάχ στόν Λίβανο, τῶν Ἀγιατολλάχ στήν Τεχεράνη καί τοῦ Πούτιν στήν Μόσχα– ἐπαναφέρει στήν ἱστορική μνήμη τόν «ἐπιτήδειο οὐδέτερο» τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου πού θά εἶχε συντομευθεῖ, ἄν ἡ Τουρκία ἐτάσσετο μέ τούς Συμμάχους –εὐτυχῶς δι’ ἡμᾶς τούς Ἕλληνες, διότι «Κύριος οἶδε» τί ἀνταλλάγματα θά ζητοῦσαν οἱ Τοῦρκοι εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, βεβαίως.