Ἡ δημοκρατία στό στόχαστρο

ΗΤΑΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ.

Τόσον μῖσος, τόση τοξικότητα, ὁ ἀνείπωτος φθόνος. Ἐπί τέσσαρα χρόνια, δέν ὑπῆρξε ἡμέρα πού ὁ Ντόναλντ Τράμπ νά ἔλειπε ἀπό τήν δηλητηριώδη δημοσιότητα. Ὄχι μόνο τοῦ ἀμερικανικοῦ Τύπου ἀλλά καί στόν «ἐλεύθερο» καλούμενο κόσμο. Δέν ὑστέρησε κι ὁ ἡμέτερος «προοδευτικός» κόσμος: Τύπος, τηλεόραση, κοινωνικά δίκτυα. Μέ τί κακία καί τί πάθος, «δολοφονοῦσαν» καθημερινῶς, μέ λόγια καί ὕβρεις, τό ὑποψήφιο θῦμα. Καί τί δέν τοῦ καταμαρτυροῦσαν οἱ κατεστημένοι παράγοντες: Διαφθορά, σκάνδαλα, προσωπικό πλοῦτο, ἰδιοτέλεια μέ τήν ἐξουσία.

• Tοῦ Κώστα Κόλμερ

Ὅ,τι δηλαδή θά μποροῦσε νά ἐξάψει τήν νοσηρά φαντασία οἱουδήποτε περιθωριακοῦ τύπου. Ὅτι προωθοῦσε τήν καρριέρα κάθε γραφειοκράτη. Ὅ,τι ἀπέμενε ὡς τελευταῖο μέσο τοῦ βαθέος γραφειοκρατικοῦ κράτους, ἔπειτα ἀπό ἀλλεπάλληλες δίκες, διαπομπεύσεις, διασυρμούς ἑνός ἀνθρώπου πού ἦταν ἁπλῶς διαφορετικός ἀπό τόν συμβατικό πολιτικό. Πού ὅμως ἀπειλοῦσε ἐγχώρια καί διεθνῆ τρωκτικά τοῦ χρήματος τῶν φορολογουμένων. Πού προσπαθοῦσε νά συνεφέρει τόν διεθνῆ παραλογισμό μέ τόν τριετῆ πόλεμο στήν Οὐκρανία, τόν ἑξάμηνο κατά τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τήν ΧΑΜΑΣ, Χεζμπολλάχ, τό Ἰράν, τήν Τουρκία. Εἰς μάτην! Ἡ σφαῖρα τοῦ/τῶν δολοφόνων δέν σκόπευε μόνο τόν Τράμπ ἀλλά καί τήν δημοκρατία, τήν φυσιολογική τάξη, τήν λαϊκή κυριαρχία.

Νοθεῖες ἐκλογῶν, ἀφυπνισμένοι κουλτουριάρηδες, ὀρθολογίζουσες προσωπικότητες, πολιτικάντηδες τοῦ συρμοῦ –ὅλοι ἔμμεσα ζητοῦσαν τήν κεφαλή τοῦ Ντόναλντ καί παρ’ ὀλίγον ἀστόχησαν. Ἡ σφαῖρα τοῦ τρύπησε τ’ ἀφτί του. Ἡ ἄλλη ἄφησε ἀπνευστί τόν ἐπίδοξο δολοφόνο. Μόλις φάνηκε καθαρά ἀπ’ τήν ἀνεπάρκεια τοῦ ἀντιπάλου, ἡ ἐπανεκλογή τοῦ Τράμπ στήν προεδρία τῶν ΗΠΑ, τόν Νοέμβριο, ἔσπευσαν νά τραβήξουν τήν σκανδάλη, χωρίς νά ὑπολογίσουν τήν ζημία ἑνός ἔθνους πού παραπαίει πολύ νωρίτερα ἀπ’ ὅ,τι ἡ ρωμαϊκή αὐτοκρατορία. Τό πρόβλημα τώρα τό ’χει ἡ ἀμερικανική δημοκρατία ὡς πολιτικό σύστημα, μέ τούς ἀφανεῖς καπήλους της. Τό ἔχουν οἱ Ἀμερικανοί μέ τήν ὁπλοχρησία. Τό δολλάριο ἀπ’ τό Μπίτκοϊν. Ἡ Γέλλεν μέ τό δυσθεώρητο χρέος. Ἡ δύση μέ τόν ἀφυπνισμένο «πολιτισμό» της.Μέ τήν ἀπόπειρα κατά τοῦ Τράμπ δέν ἐξαντλεῖται ἡ «πολιτική ορθότης». Ἡ ὁρμή τῶν ἐχθρῶν τῆς δημοκρατίας, οἱ ἑβδομαδιαῖες παρελάσεις ὑπερηφάνων περιθωριακῶν, οἱ παρά φύσιν νομοθεσίες στοχεύουν τόν μέσο πολίτη. Ἡ σαπίλα ἐξαπλοῦται στόν πλανήτη μέ ἀστρική ταχύτητα.

Θά ἐπακολουθήσουν κι ἄλλα ἀνησυχητικά περιστατικά ὡς ἡ ἀπόπειρα κατά τοῦ Τράμπ, ὅπου στίς οὕτως καλούμενες «δημοκρατικές» χῶρες οἱ πολιτικές ἡγεσίες προσκολλῶνται στήν ἐξουσία παρά τήν λαϊκή ἀποδοκιμασία τους. Ὄχι μακράν ἡμῶν.