Ἡ ἀκτοπλοΐα χρειάζεται ἀνανέωση, ἀλλά καί χρῆμα

Μέ ἀφορμή τήν ἐρώτηση τῶν βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τίς βλάβες στά βαπόρια τῆς ἀκτοπλοΐας, θυμήθηκα ὅτι, πρίν κάποια χρόνια, ὁ ὑπουργός Ναυτιλίας ἀποκάλυψε ὅτι κάποια ἀπό τά «κεφάλια» τῆς τρόικας τοῦ εἶχαν συστήσει «νά ἐκκενωθοῦν τά νησιά πού ἔχουν λιγότερους ἀπό 100 κατοίκους, ὥστε νά μειωθοῦν τά κρατικά ἔξοδα».

Εὐτυχῶς, ἡ Κυβέρνηση «δέν τσίμπησε» ἀλλά εἶναι ἐκτός πάσης ἀμφιβολίας τό ὅτι ἡ «σύσταση» τῶν τροϊκανῶν ἦταν ἐκ τοῦ πονηροῦ. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι χώρα πολυνησιακή καί γιά τήν προάσπιση τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων καί τήν τουριστική της ἀνάπτυξη ἡ ἀσφαλής καί σωστή λειτουργία τῶν θαλάσσιων συγκοινωνιῶν εἶναι μονόδρομος. Μέ δύο λόγια, γιά τήν Ἑλλάδα, γιά τόν λόγο αὐτό, ἡ ἀκτοπλοΐα ἀποτελεῖ θέμα αἰχμῆς.

Ἡ «ὄμορφη καί παράξενη πατρίδα» μας κρατᾶ στήν γαλάζια ἀγκαλιά της 502 νησιά, ἐκ τῶν ὁποίων τά 124 εἶναι κατοικημένα. Ἀπό αὐτά τά 48 ἔχουν λιγότερους ἀπό 100 κατοίκους, τά 28 ἕως 1.000 κατοίκους, ἐνῶ τά ὑπόλοιπα 48 περισσότερους ἀπό χίλιους. «Ὁ ἐθνικός σκοπός τῆς ἀκτοπλοΐας εἶναι ἡ στήριξη τῶν νησιῶν, συμπεριλαμβανομένων καί τῶν 48 νησιῶν πού ἔχουν λιγότερους ἀπό 100 κατοίκους , ὥστε νά μήν καταστοῦν ποτέ ἀκατοίκητα. Ἡ τακτική σύνδεση τῶν νησιῶν μέ τήν ἠπειρωτική χώρα καί ἡ σύνδεση μεταξύ τους ἔχουν χωρίς ἀμφιβολία ὡς ἀποτέλεσμα τήν αὔξηση τοῦ πληθυσμοῦ στά νησιά αὐτά καί κατ’ ἀποτέλεσμα τήν διασφάλιση τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων κατά τόν καλύτερο τρόπο». Λόγια τοῦ Μιχάλη Σακέλλη, πρώην προέδρου τοῦ Συνδέσμου Ἐπιχειρήσεων Ἐπιβατηγοῦ Ναυτιλίας,

«Καλῶς ἤ κακῶς, ἡ σύνδεση τῶν νησιῶν αὐτῶν μέ τήν ὑπόλοιπη χώρα γίνεται σχεδόν ἀποκλειστικά ἀπό τήν ἀκτοπλοΐα, ἀφοῦ ἀπό τά 124 νησιά μας πού κατοικοῦνται, τά 100 ἐξυπηρετοῦνται μόνο διά θαλάσσης. Ἀπό τά 24 νησιά πού διαθέτουν ἀεροδρόμιο ἀξίζει νά ἐπισημάνουμε ὅτι μόνο 13 ἀπό αὐτά διαθέτουν διεθνεῖς ἀερολιμένες, ἐνῶ τά ὑπόλοιπα 11 διαθέτουν ἀεροδρόμια γιά ἐσωτερικές γραμμές μέ ἡμερήσια δυνατότητα μεταφορᾶς 20 ἕως 80 τό πολύ ἐπιβατῶν. Τέλος, δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ἡ ἐμπορευματική κίνηση πρός τά νησιά στό σύνολό της (τρόφιμα, οἰκοδομικά ὑλικά, προμήθειες γενικά), μεταφέρονται ἀποκλειστικά ἀπό τά ἀκτοπλοϊκά πλοῖα» ἔλεγε ὁ τότε πρόεδρος.

Ὅπως ἀναφέρουν οἱ στατιστικές, στά νησιά μας καταλήγει περισσότερο ἀπό τό τό 60% τῶν τουριστῶν καί αὐτό σημαίνει ὅτι ἄν ἔχουν πρόβλημα οἱ ἀκτοπλοϊκές ὑπηρεσίες, τό πρόβλημα δέν τό ἔχει μόνο ὁ τουρισμός τῶν νησιῶν, ἀλλά ὁ τουρισμός τῆς χώρας ὁλόκληρης. Ἡ σύνδεση τῶν νησιῶν σήμερα ἐξυπηρετεῖται ἀποκλειστικῶς ἀπό ἰδιωτικές ἑταιρεῖες, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἐπενδύσει στήν ἀκτοπλοΐα περίπου 2,5 δισεκατομμύρια εὐρώ χωρίς καμμία ἐπιδότηση, χωρίς νά ἐπιβαρύνουν οὔτε μέ ἕνα εὐρώ τόν δημόσιο κορβανᾶ. Ἔλα, ὅμως, πού τό κράτος «δέν ἔχει» καί ἡ ἀκτοπλοΐα χρειάζεται κάπου 4 δισ. εὐρώ γιά νά ἀνανεωθεῖ ὁ στόλος της. Ἔλα πού τά βαπόρια πρέπει νά κινοῦνται κι ὁ κοσμάκης νά πηγαινοέρχεται. Πάει ὁ καιρός τοῦ «Κολοκοτρώνη», τοῦ «Καραϊσκάκη», τοῦ «Τόγια» καί τοῦ «Γεώργιος Φ». Ἄν τό κράτος θέλει νά κρατήσει τά νησιά κατοικημένα καί τήν ἐθνική κυριαρχία ἀκέραιη -ὅση ἔμεινε, τέλος πάντων-, ἄς σπεύσει νά στηρίξει, παντί τρόπῳ, τή φθίνουσα ἑλληνική ἀκτοπλοΐα.