Ἠθική ἐξυγίανσις

Τετάρτη, 22 Ὀκτωβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΤΥΧΩΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑΝ! …

Ἡ ἠθική ἐξυγίανσις συνεχίζεται εἰς τήν Περσίαν: «Διά κατατεθέντος εἰς τήν Βουλήν νομοσχεδίου καθίσταται ὑποχρεωτική ἡ κατ’ ἔτος δήλωσις τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων των, δι’ ὅλους τούς δημοσίους λειτουργούς. Οὗτοι ὑποχρεοῦνται ἐπίσης νά διευκρινίσουν τήν προέλευσιν τῶν περιουσιῶν των. Εἰς τάς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐμπίπτουν καί οἱ ὑπουργοί, βουλευταί κ.λ.π.». Καί εὐτυχῶς, ὅτι εἰς τήν Τεχεράνην δέν ὑπάρχουν προάστεια-κηπουπόλεις, διαθέτοντα πρός πώλησιν… βραχώδη οἰκόπεδα!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ

Προκηρύσσεται ἐντός τῶν προσεχῶν ἡμερῶν διεθνής διαγωνισμός διά τήν προμήθειαν τοῦ ἀπαραιτήτου ὑλικοῦ, πρός ἀνάπτυξιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ δικτύου τῆς χώρας. Μέ τήν προμήθειαν τοῦ ὑλικοῦ αὐτοῦ θ’ ἀποκατασταθῇ ἡ αὐτόματος τηλεφωνία μεταξύ Ἀθηνῶν – Θεσ/κης, Ἀθηνῶν – Πατρῶν, Ἀθηνῶν – Κορίνθου καί Ἀθηνῶν – Λουτρακίου. Ἐπίσης, θ’ ἀποκτήσουν ἅπασαι αἱ Κοινότητες τηλέφωνον καί θά δύνανται οἱ ταξιδεύοντες νά ἐπικοινωνοῦν τηλεφωνικῶς μέ τούς οἰκείους των.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.