Ἄβυσσος ἡ ψυχή τῶν πολιτικῶν

Εἶχα ἐκπλαγεῖ ὅταν ὁ ἐκδότης τῆς ἐφημερίδας στήν ὁποία ἐργαζόμουν ἐπί μακρόν, μέ κάλεσε στό γραφεῖο του καί μοῦ ἀνακοίνωσε ὅτι «τήν ἐφημερίδα τήν ἐνδιαφέρει πολύ τό νέο κόμμα», καί ἔτσι μετετέθην ἀπό τό κυβερνητικό ρεπορτάζ (κάλυπτα τήν κυβέρνηση τοῦ Κων. Μητσοτάκη) στό ρεπορτάζ τῆς «Πολιτικῆς Ἄνοιξης», τό ὁποῖο, ὅπως μοῦ ἀνακοινώθηκε, ἦταν ἰδιαίτερα σημαντικό γιά τήν ἐφημερίδα.

Ἔτσι, ἀσχολήθηκα γιά ἀρκετό καιρό μέ τό κόμμα τό ὁποῖο εἶχε ἱδρύσει ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς. Δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι μέ ἐνθουσίασε ἡ ἀλλαγή, ἀλλά ἀπό τήν στιγμή πού ἡ ἐφημερίδα θεωροῦσε τό συγκεκριμένο ρεπορτάζ σημαντικώτερο ἀπό τό κυβερνητικό, δέν εἶχα λόγους νά ἀντιδράσω.

Πολλά πρωινά καί ἀπογεύματα τά πέρασα στά ἐξαιρετικά ὄμορφα γραφεῖα τῆς ὁδοῦ Πανδρόσου καί ἀσχολήθηκα μέ τά τοῦ νέου κόμματος. Γνωρίσθηκα μέ τά στελέχη του (μέ κάποια ἀπό αὐτά γνωριζόμουν ἀπό χρόνια) καί μπορῶ νά πῶ ὅτι ἄκουσα πολλά καί ἐνδιαφέροντα, ἀλλά δέν θά ἔλεγα ὅτι ἔγινα σοφώτερος. Ὅταν ὁ ἐκδότης μοῦ ζήτησε τήν ἄποψή μου γιά τό ἐγχείρημα, θυμᾶμαι ὅτι τοῦ εἶχα πεῖ ὅτι «ὑπάρχει πολύς καί μεγάλος ἐνθουσιασμός, ἀλλά δύσκολα θά προχωρήσει.» Καί δέν προχώρησε…

Σήμερα μπορῶ νά πῶ ὅτι ἡ Πολιτική Ἄνοιξη ἦταν κάτι σάν τόν Σύριζα τοῦ Τσίπρα, δηλαδή ἕνα κόμμα στό ὁποῖο ὑπῆρχε μόνο μία λαμπερή προσωπικότητα. Ὁ Νικήτας Κακλαμάνης, πού λίγο ἀργότερα ἐξελέγη εὐρωβουλευτής, δέν ἦταν, τότε, ὁ σημερινός «σοφός Νικήτας». Καί στίς ἐκλογές τοῦ 1993, τό κόμμα τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ κέρδισε (παρά τήν μεγάλη αἰσιοδοξία) ποσοστό 4,88%, ἐξέλεξε δέκα βουλευτές, ἀλλά αὐτό ἀρκοῦσε γιά νά ἡττηθεῖ ἡ Νέα Δημοκρατία τοῦ Κων. Μητσοτάκη ἀπό τόν ἀσθενῆ καί σχεδόν ἀπόμαχο πλέον Ἀνδρέα Παπανδρέου.

Ἄς δοῦμε τούς βουλευτές πού ἐξέλεξε τότε τό κόμμα τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ: Νικ. Οἰκονομόπουλος (Ἀχαΐα), Στέφ. Στεφανόπουλος (Β΄ Ἀθηνῶν) καί ἡ σύζυγός του Φωτεινή (Ἠλείας), Νικήτας Βενιζέλος (Α΄ Ἀθηνῶν), Ἀνδρέας Λεντάκης (Β΄ Ἀθηνῶν), Νικήτας Κακλαμάνης (Α΄ Ἀθηνῶν), Τάσος Νικόπουλος (Β΄ Θεσσαλονίκης), Μαρία Μάχαιρα (Α΄ Πειραιῶς), Κων. Χατζηδημητρίου (Σερρῶν καί Ἀντ. Σαμαρᾶς (Μεσσηνία).

Ἀργότερα προσεχώρησε στήν Πολιτική Ἄνοιξη ὁ Χρ. Καλαϊτζίδης ( ΝΔ, Σερρῶν). Ὁ Στάθης Γιώτας τόν Μάιο τοῦ 1994 ἀντικατέστησε τόν Νικήτα Κακλαμάνη, πού ἐξελέγη εὐρωβουλευτής καί, προηγουμένως, ὁ βουλευτής τῆς ΝΔ (Σερρῶν) Γιῶργος Σιμπιλίδης εἶχε καταστεῖ ἐκεῖνος, πού μέ τήν ἀπόφασή του νά καταθέσει αἴτηση ἀνεξαρτητοποιήσεως, εἶχε «τραβήξει τό χαλί» ὁριστικά ἀπό τήν κυβέρνηση Κων. Μητσοτάκη, ἡ ὁποία ἔχασε τήν «δεδηλωμένη» καί τίς ἐκλογές πού ἀκολούθησαν.

Τό 1995 ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, μέ τήν ἀπόφασή του νά προτείνει γιά τήν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας τόν Κωστῆ Στεφανόπουλο, ἐμπόδισε τήν διενέργεια ἐκλογῶν καί τό ΠΑΣΟΚ παρέμεινε στήν ἐξουσία γιά ἀκόμη ἐννέα χρόνια, ἕως τό 2004.

Τί σοῦ εἶναι ἡ πολιτική! Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, πού ἐξέλεξε βουλευτές τούς ἀριστερούς Ἀνδρέα Λεντάκη, προερχόμενο ἀπό τήν ΕΔΑ, καί Στάθη Γιῶτα, πρώην ὑπουργό τοῦ ΠΑΣΟΚ, διαγράφεται σήμερα ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία (τῆς ὁποίας ἐξελέγη πρόεδρος καί μέ τήν σημαία της ἔγινε Πρωθυπουργός) βάλλων κατά προερχομένου ἀπό τό ΠΑΣΟΚ ὑπουργοῦ τῆς κυβερνήσεως τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη!

Ἄβυσσος ἡ ψυχή τῶν πολιτικῶν!