Τά ἀπόνερα τοῦ γερμανικοῦ σεισμοῦ: εὐρωπαϊκά κονδύλια, ἀγορές καί προσφυγικό

Ἡ συντριπτική ἧττα τοῦ Χριστιανοδημοκρατικοῦ Κόμματος (CDU) καί τοῦ Καγκελλαρίου Φρῆντριχ Μέρτς στίς περιφερειακές κάλπες δέν συνιστᾶ ἁπλῶς ἕναν ἐσωτερικό πολιτικό σεισμό

Ἡ συντριπτική ἧττα τοῦ Χριστιανοδημοκρατικοῦ Κόμματος (CDU) καί τοῦ Καγκελλαρίου Φρῆντριχ Μέρτς στίς περιφερειακές κάλπες δέν συνιστᾶ ἁπλῶς ἕναν ἐσωτερικό πολιτικό σεισμό.

Ἀποτελεῖ ἕναν δομικό κλονισμό στό οἰκοδόμημα τῶν Βρυξελλῶν, μέ ἄμεσες καί ἐπικίνδυνες ἀντανακλάσεις γιά τήν ἑλληνική οἰκονομία καί τήν διαχείριση τῶν συνόρων μας.

Ἡ πολιτική ὁμηρία στήν ὁποία περιέρχεται τό Βερολῖνο ὑπό τήν ἀσταμάτητη πίεση τῶν ἄκρων –μέ τήν AfD νά ἑδραιώνεται ὡς ρυθμιστής στήν Ἀνατολική Γερμανία– ἀνοίγει σειρά ἀπό κρίσιμα μέτωπα γιά Βρυξέλλες καί Ἀθήνα.

Ἡ γερμανική ἡγεσία, ἀποδυναμωμένη καί φοβική ἔναντι τοῦ ἀκροδεξιοῦ ἀκροατηρίου της, στρέφεται κατ’ ἀνάγκην στόν ἐσωστρεφῆ δημοσιονομικό συντηρητισμό. Συνεπῶς θά εἶναι πολύ πιό διστακτική στό νά συναινέσει σέ νέα κοινά εὐρωπαϊκά χρηματοδοτικά ἐργαλεῖα ἤ σέ παράταση προγραμμάτων ἀπό τά ὁποῖα ἐπωφελεῖται ἀμέσως ἡ Ἑλλάς.

Ἡ ἀβεβαιότης στήν «ἀτμομηχανή» τῆς Εὐρωζώνης ἀντανακλᾶται ἀμέσως στήν νευρικότητα τῶν διεθνῶν ἀγορῶν. Ὅταν τό Βερολῖνο παραλύει πολιτικῶς καί ἡ γερμανική οἰκονομία δέχεται ἰσχυρούς κλυδωνισμούς λόγῳ τοῦ ὑψηλοῦ ἐνεργειακοῦ κόστους, τό ρίσκο διαχέεται στήν περιφέρεια. Τά ἑλληνικά ὁμόλογα, παρά τήν ἀνάκτηση τῆς ἐπενδυτικῆς βαθμίδος, κινδυνεύουν νά δεχθοῦν πιέσεις καί αὐξήσεις στά spreads, καθιστῶντας τήν ἀνανεούμενη ἀναδιάρθρωση τοῦ χρέους καί τόν νέο δανεισμό ἀκριβότερη ὑπόθεση.

Ἐπιπτώσεις ἐνδέχεται νά ὑπάρξουν στίς ἐξαγωγές καί στόν τουρισμό. Ἡ παρατεταμένη πολιτική κρίσις σέ συνδυασμό μέ τό ὑψηλό ἐνεργειακό κόστος μπορεῖ νά παγώσουν τήν κατανάλωση στήν Γερμανία, ἐπηρεάζοντας τίς ἑλληνικές ἐξαγωγές καί τήν ροή Γερμανῶν τουριστῶν, πού ἀποτελοῦν διαχρονικῶς βασικό πνεύμονα γιά τήν ἑλληνική ἀγορά.

Ὅμως τό πλέον ἐπικίνδυνο πεδίο γιά τήν Ἀθήνα εἶναι τό προσφυγικό. Γιά νά διασώσει ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπό τό πολιτικό του κεφάλαιο, ὁ Μέρτς ὠθεῖται σέ σκληρή μεταναστευτική ἀτζέντα. Ἡ Γερμανία καί ἡ Ἑλλάς εἶχαν συμφωνήσει σέ ἕνα «πάγωμα» τῶν ἐπιστροφῶν προσφύγων (βάσει τῶν κανόνων τοῦ Δουβλίνου) μέχρι τά μέσα τοῦ 2026.

Καθώς αὐτό τό χρονικό ὅριο ἔχει ξεπεραστεῖ καί τό νέο Εὐρωπαϊκό Σύμφωνο γιά τήν Μετανάστευση εὑρίσκεται ἐν ἰσχύι, τό Βερολῖνο ἀπαιτεῖ πλέον τήν πλήρη ἐπανέναρξη τῶν μεταφορῶν πρός τίς χῶρες πρώτης εἰσόδου. Ἡ ἀποδυνάμωσις τοῦ Μέρτς τόν ἀναγκάζει νά ἐπιταχύνει τίς ἀπελάσεις ἀνεγνωρισμένων προσφύγων καί αἰτούντων ἄσυλο πίσω στήν Ἑλλάδα γιά νά δείξει πυγμή στό ἐγχώριο ἀκροατήριό του.

Γιά νά ἀναχαιτίσει τίς διαρροές ψηφοφόρων πρός τήν Ἀκροδεξιά, ἡ κυβέρνησις Μέρτς διατηρεῖ καί σκληραίνει τούς αὐστηρούς ἐλέγχους στά ἐσωτερικά σύνορα τῆς Γερμανίας. Αὐτό πρακτικῶς ἀκυρώνει τήν Ζώνη Σένγκεν γιά τούς μετανάστες, ἐγκλωβίζοντας ὅσους φτάνουν στήν Εὐρώπη στίς χῶρες τῆς πρώτης γραμμῆς, ὅπως ἡ Ἑλλάς.

Ἡ χώρα μας ἤδη καταγράφει πρωτιά στήν Εὐρώπη σέ κατά κεφαλήν αἰτήσεις ἀσύλου (περίπου 23.000 αἰτήσεις τό πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2026, ἀναλογία ὑπερτριπλασία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μέσου ὅρου). Ἄν ἡ Γερμανία κλείσει ἑρμητικῶς τίς πόρτες της καί ἀρχίσει νά ἐπιστρέφει χιλιάδες ἄτομα, οἱ ἑλληνικές δομές φιλοξενίας καί τό σύστημα ἀσύλου θά δεχθοῦν πρωτοφανῆ πίεση.

Σέ κάθε περίπτωση, ἡ Εὐρώπη εἰσέρχεται σέ φάση κενοῦ ἡγεμονίας. Μέ τόν γαλλογερμανικό ἄξονα σέ παράλυση, καθώς καί ἡ Γαλλία εἰσέρχεται σέ προεκλογική περίοδο μέ φόντο τήν ἐρχόμενη ἄνοιξη, ἡ Ἑλλάς καλεῖται νά περιηγηθεῖ σέ ἕνα ἐξαιρετικῶς ἀσταθές τοπίο, ὅπου ἡ ἀλληλεγγύη ὑποχωρεῖ περαιτέρω καί ὁ προστατευτισμός γίνεται ὁ νέος εὐρωπαϊκός κανόνας.