Σιγά τήν Κομμισσιόν!

Τό εὐρωπαϊκό οἰκοδόμημα Οὔρσουλας – Μακρόν – Μέρτς, στό ὁποῖο βάσισε τήν ἡγεμονία του ὁ κύριος Πρωθυπουργός, καταρρέει – Θά διεκδικήσει νέα θητεία χωρίς συμπαῖκτες;

Στήν Εὐρώπη φυσοῦν πλέον θυελλώδεις πολιτικοί ἄνεμοι. Ἡ ἀνικανότης τῶν κλασσικῶν κεντροδεξιῶν συστημικῶν κομμάτων νά προστατεύσουν τούς λαούς ἀπό τίς παρενέργειες τῆς ἐνεργειακῆς κρίσης καί τῶν πολέμων πού ἐπέτρεψαν νά ξεσπάσουν στήν αὐλή τῆς ἠπείρου καί στήν ἐξωτερική περίμετρό τους ἔχουν ὁδηγήσει τούς πολῖτες τῆς Γερμανίας, τῆς Γαλλίας καί τῆς Μεγάλης Βρεταννίας νά εὑρίσκονται σέ «προεπαναστατική περίοδο».

Κορυφαία Ἕλλην πολιτικός, πού ἐπιβιβάστηκε προσφάτως σέ ταξί στήν Δρέσδη, ἄκουσε ἔκπληκτη τόν ὁδηγό νά τῆς λέει ὅτι «ἐπί ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ περνούσαμε καλύτερα» καί νά διαμαρτύρεται γιά τήν διακοπή τῆς πρόσβασης στό ρωσσικό φυσικό ἀέριο. Τά μαντᾶτα πού φθάνουν ἀπό τήν Δύση, βλέπετε, ὁδηγοῦν στήν κατάρρευση τοῦ ἐπιχειρήματος ὅτι ἡ Εὐρώπη ἔπρεπε νά ἀπεξαρτηθεῖ ἀπό τό ἐπικίνδυνο ρωσσικό μονοπώλιο γιά νά μήν τήν «πνίξει» ἡ ἀρκούδα.

Ὅσοι τά ἔλεγαν αὐτά βλέπουν τώρα τόν κόσμο νά γυρίζει ἀνάποδα: Ἡ μονοπωλιακή ἐξάρτηση ἀπό τίς ἀμερικανικές ἐξαγωγές ντῆζελ πού θά διακοποῦν πρός τήν ΕΕ ἕως τίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές δείχνει στούς Εὐρωπαίους ὅτι τό πρόβλημα δέν ἦταν μόνο τό ρωσσικό μονοπώλιο. Πρόβλημα εἶναι καί τό ἀμερικανικό μονοπώλιο. Τό συμμαχικό
μονοπώλιο.

Οἱ συνέπειες αὐτῆς τῆς μεγάλης ἀλλαγῆς πού ἔρχεται εἶναι γεωπολιτικές, γεωοικονομικές καί βεβαίως πολιτικές καί ἰδεολογικές: Θά διαλυθεῖ ὁ γαλλογερμανικός ἄξων ὅπως τόν γνωρίζαμε. Ἡ τυχόν ἐπιστροφή στό ἔθνος-κράτος θά ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα, ὄχι ἄμεσο, ἀλλά μακροπρόθεσμο, νά ἀρχίσει ἡ νοσταλγία γιά τά παλιά. Γιά μιά Εὐρώπη χωρίς Σένγκεν, φρούριο κατά τῆς παράνομης μετανάστευσης.

Γιά μιά Εὐρώπη πολλῶν ταχυτήτων, πού δέν θά καταργήσει τό εὐρώ, ἀλλά θά χωριστεῖ σέ ζῶνες κυκλοφορίας τοῦ νομίσματος. Ἀλλοῦ θά κυκλοφορεῖ καί ἀλλοῦ ὄχι. Τό σόκ ἀπό τήν ἐπιλογή τῶν ΗΠΑ νά προστατεύσουν ἀποκλειστικά τά ἐθνικά συμφέροντά τους καί νά ἐγκαταλείψουν τούς συμμάχους τους στήν μοῖρα τους θά δημιουργήσει συνθῆκες πολιτικῆς καί ψυχικῆς ἀπόστασης τῶν λαῶν ἀπό αὐτό πού μέχρι τώρα ὁρίζαμε ἀξιακά ὡς Δύση.

Οἱ πολιτικές – ἰδεολογικές συνέπειες θά ἔχουν καί ἐσωτερικές προεκτάσεις γιά τήν περίφημη, κατά Κυριάκο, «τεχνογνωσία τῆς ἐξουσίας». Ὁ Πρωθυπουργός βάσισε τήν μέχρι τώρα παραμονή καί θητεία του στήν ἐξουσία σέ τρεῖς κολῶνες:

■ Στήν ἐσωτερική διαπλοκή, ἡ ὁποία ἔχει ἀρχίσει καί σπαράσσεται ὑπό τό βάρος τῆς ὑπερέκθεσης σέ δανεισμό, ἀλλά καί τῆς ἐπιβάρυνσης τοῦ ἐνεργειακοῦ κόστους.

■ Στόν διεθνῆ καπιταλισμό σέ ὅλες τίς μορφές του. Σόρος, Ροκφέλερ, Μπλοῦμπεργκ, Μπουρλᾶ, Μέρντοχ, Μπίν Σαλμάν κ.ἄ.

■ Στόν κεντροδεξιό συστημικό συσχετισμό δυνάμεων στήν Εὐρώπη. Μεγάλο μέρος τῆς ἡγεμονίας τοῦ κυρίου Μητσοτάκη οἰκοδομήθηκε πάνω στόν ἀντιρωσσικό καί ἐξόχως φιλοδυτικό ἄξονα «Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν – Ἐμμανυέλ Μακρόν – Φρῆντριχ Μέρτς» σύν τήν διοίκηση Μπάιντεν.

Μετά τίς ἀμερικανικές προεδρικές ἐκλογές, ὁ κύριος Μητσοτάκης ἔχασε τήν ἀντηρίδα πού τοῦ προσέδιδε λοῦστρο. Ἡ Διοίκηση Τράμπ δέν τόν ἐνοχλεῖ μέν, καθώς τά στελέχη της λένε πώς «κάνει ὅ,τι τοῦ ζητᾶμε ἀμέσως», ἀλλά, ἀπό τήν ἄλλη, κόπηκαν «μαχαίρι» οἱ φιέστες καί τά ἐπικοινωνιακά σόου μέ ἐπισκέψεις στόν Λευκό Οἶκο, ὅπως στό παρελθόν.

Δύο σχεδόν χρόνια μετά τήν ἐπιστροφή τοῦ Τράμπ στήν Προεδρία, ὁ κύριος Μητσοτάκης δέν ἔχει δεχτεῖ πρόσκληση ἐπίσκεψης στόν Λευκό Οἶκο, ἐνῷ ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος δέν τοῦ ἔχει ἀπευθυνθεῖ νά τοῦ πεῖ «γειά» οὔτε στά photo opportunities τῶν Συνόδων Κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ.

Ἄν τόν σώζει κάτι ὥς τώρα εἶναι πώς οὔτε ἡ γείτων ἔχει ἐπωφεληθεῖ, μέχρι στιγμῆς, ἰδιαιτέρως, λόγῳ τῶν παρασκηνιακῶν βέτο τοῦ Ἰσραήλ γιά τά F-35. Ἡ κολώνα ἀντιστήριξης τοῦ κυρίου Μητσοτάκη ἀπό τόν διεθνῆ καπιταλισμό ἀντέχει γιά τήν ὥρα, ἀλλά δέν εἶναι ἀπολύτως καθοριστική. Καθοριστική εἶναι ἡ εὐρωπαϊκή.

Στό σημεῖο πού ἔχουμε φθάσει σήμερα, ὁ Πρωθυπουργός διατρέχει ἕναν διπλό κίνδυνο. Πρῶτον, ἐξ αἰτίας τῆς ἐπερχόμενης ΛέΠέν στήν Γαλλία καί τοῦ ἐπερχόμενου AfD στήν Γερμανία χάνει τούς ἰδεολογικούς καί γεωπολιτικούς συνοδοιπόρους του, ἐνῷ μέ τέτοια ἀλλαγή τῶν συσχετισμῶν ἀργά ἤ γρήγορα καί ἡ Οὔρσουλα θά ἀποτελέσει παρελθόν γιά τήν ἡγεσία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἤδη εἶναι μειωμένης νομιμοποίησης. «Σιγά τήν Κομμισσιόν!» πού λέει σέ μιά τηλεοπτική διαφήμιση δημοφιλής Ἑλληνίδα ἠθοποιός Μαρία Καβογιάννη, ἡ ὁποία ἔχει «πιάσει τό κλῖμα» (ἰδέα τῆς mccanngreece).

Δεύτερον, νά ἀποδειχθεῖ καταστροφική πρίν τό πέρας τῆς πρωθυπουργίας τοῦ κυρίου Μητσοτάκη ἡ ἀντιρωσσική ἐνεργειακή πολιτική τῆς χώρας, καθώς τό ἀμερικανικό μονοπώλιο ἤδη ἀπό τήν μεταφορά τοῦ ὑγροποιημένου φυσικοῦ ἀερίου ἀπεδείχθη δέκα φορές πιό ἀκριβό ἀπό τό μοσχοβίτικο. Μέ τήν ἀπαγόρευση στίς ἐξαγωγές τοῦ ντῆζελ ἡ πεποίθηση ἐμπεδώνεται. Ἡ περίπτωση νά ταυτιστεῖ ἡ Δύση μέ τήν φτώχεια καί τήν ἀνέχεια, ἄν δέν βρεθεῖ γρήγορη λύση γιά τήν λήξη τῶν πολέμων στήν Οὐκρανία καί στό Ἰράν, φαντάζει παραπάνω ἀπό ὑπαρκτή.

Εἶναι ἰσχυρότατη. Ἐφ’ ὅσον ἐπισπευσθοῦν οἱ πολιτικές ἐξελίξεις στήν Εὐρώπη καί μονιμοποιηθοῦν οἱ νέοι συσχετισμοί, ὁ κύριος Μητσοτάκης θά ξεμείνει ἀπό συμπαῖκτες. Καί δέν θά ἔχει κανένα ἀντικειμενικό συμφέρον νά διεκδικήσει τήν τρίτη θητεία.

Οἱ ἰδεολογικές καί πολιτικές ἀλλαγές θά εἶναι κατακλυσμιαῖες. Δέν θά ἀφανίσουν πρόσωπα μόνο, ἀλλά καί τά ὅποια ἀνθεκτικά μέσα στόν χρόνο πολιτικά κόμματα τῆς Μεταπολίτευσης. Οἱ ἐξελίξεις εἶναι μπροστά μας.