Ἔξω ἀπό τό μαντρί οὐδείς ἀναμάρτητος!

Στήν κεντροδεξιά παράταξη εἴμαστε ὅλοι παλαιοί πλέον.

Καί ὅσοι πολιτεύονται μέ αὐτήν καί ἐμεῖς πού παρακολουθοῦμε ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὡς δημοσιογράφοι τήν συναρπαστική πορεία της.

Μέ τίς νῖκες, τίς ἧττες, τίς διασπάσεις καί τίς ἐπανενώσεις της. Ἔχοντας ζήσει ἀπό κοντά, ἀπό τήν νεολαία τοῦ 1982, τίς ἡγεσίες τοῦ Εὐάγγελου Ἀβέρωφ, τοῦ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τοῦ Μιλτιάδη Ἔβερτ, τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ καί τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί ἔχοντας γνωρίσει τόν Γεώργιο Ράλλη, τόν Προκόπη Παυλόπουλο, τόν Κωστῆ Στεφανόπουλο, τόν Γεώργιο Σουφλιᾶ, τόν Σταῦρο Δήμα, τόν «ληξίαρχο» Σωτήρη Χατζηγάκη, τόν Ἀνδρέα Ἀνδιανόπουλο, τόν Στέφανο Μάνο καί ἄλλα κορυφαῖα στελέχη τῆς παρατάξεως, ἕνα ἔχω μόνο νά σημειώσω, μέ ἀφορμή τίς τελευταῖες ἐξελίξεις.

Εἰδικῶς μέ ἀφορμή ὅσα ἀκούστηκαν σέ πρῶτο πληθυντικό, ὅτι αὐτή ἡ παράταξη «δέχθηκε» πίσω τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, «τίμησε» τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, «συγχώρεσε» τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, «ἐξέλεξε» Πρωθυπουργό τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ κ.ο.κ. Καί αὐτό εἶναι τό ἑξῆς: Οὐδείς ἀναμάρτητος, ἀγαπητοί καί ἀγαπητές. Ὅλοι, πλήν ἑνός, πάντοτε σκόνταψαν καί ὑπέκυψαν στά πάθη τους καί στά λάθη τους. Ὄχι μόνον ὁ Σαμαρᾶς.

Ἡ Ντόρα Μπακογιάννη, πού παραδίδει ἐσχάτως μαθήματα νομιμοφροσύνης, ἵδρυσε κόμμα, τήν Δημοκρατική Συμμαχία (ζητοῦσε τά ρέστα τότε γιά τά δάνεια τῆς ΝΔ καί τοῦ ΠΑΣΟΚ), καί ἐπέτυχε στίς πρῶτες ἐκλογές τοῦ 2012 ἐπίδοση 2,56% καί 160.335 ψήφους, πού ἀφαιρέθηκαν ἀπό τό ποσοστό τῆς ΝΔ μέσα σέ συνθῆκες κρίσεως, κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας ἡ τρόικα ζητοῦσε ἀπό τούς ἀρχηγούς τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως νά ὑπογράψουν ἐπιστολή μέ τήν ὁποία νά ἐγκρίνουν τά μνημόνια. Σέ τέτοιο σημεῖο ἐξευτελισμοῦ εἶχε φέρει τήν χώρα ἡ τότε ἡγεσία τοῦ ΠΑΣΟΚ. Διεγράφη βεβαίως ἡ κυρία Μπακογιάννη πρίν ἱδρύσει τό κόμμα, ἀλλά καί ὁ κύριος Σαμαρᾶς σήμερα δέν λές καί ὅτι προήχθη. Διεγράφη καί ἐκεῖνος.

Ὁ Γιῶργος Καρατζαφέρης, πού καί αὐτός διεγράφη τό 2000, ἵδρυσε καί αὐτός κόμμα. Τό 3,8% πού ἔλαβε ὁ ΛΑΟΣ στίς ἐκλογές τοῦ 2007 μέ 271.809 ψήφους καί ψαλίδισε τήν πλειοψηφία τῆς ΝΔ στίς μόλις δύο ἕδρες (152) ἀπό ποιά δεξαμενή ψήφων λέτε νά προέρχονταν; Μά ἀπό τήν πολιτική μήτρα πού βοήθησε τόν ἀγαπητό Πρόεδρο νά ἐκλεγεῖ πρῶτος βουλευτής τῆς ΝΔ στίς ἐκλογές τοῦ 1993 στήν Β΄ Ἀθηνῶν. Τήν φιλελεύθερη μητσοτακική.

Ὁ Στέφανος Μάνος ἐπίσης κατέβασε τούς Ταύρους στίς εὐρωεκλογές τοῦ 1999 καί ἔλαβε ποσοστό 1,62% καί 103.962 ψήφους, τό ὁποῖο ἀφαιρέθηκε ἀπό τό 36% τῆς ΝΔ σέ ἐκεῖνες τίς κάλπες. Διαγραμμένος καί αὐτός. Μέλος τῆς οἰκογένειας Μητσοτάκη, κόρη τῆς ἀδελφῆς τοῦ ἐπιτίμου, πολιτεύτηκε μέ τό Ποτάμι στίς ἐθνικές ἐκλογές τοῦ 2015 ἀπέναντι στόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καί ἐξελέγη βουλευτής μέ 11.000 σταυρούς. Ὁ Δημήτρης Ἀβραμόπουλος ἵδρυσε ἐπίσης κόμμα, τό ΚΕΠ, ἀλλά δέν κατῆλθε στίς ἐκλογές. Ὡστόσο ἀρνήθηκε νά περιληφθεῖ στά ψηφοδέλτια τῆς ΝΔ στίς πολύ δύσκολες ἐκλογές τοῦ 2000, μέ ὅλη τήν διαπλοκή ἀπέναντι.

Δέν μπορεῖ νά εἶναι λοιπόν τό θέμα μόνον ὁ Σαμαρᾶς γιατί πολιτεύτηκε στίς ἐκλογές τοῦ 1993 μέ τήν Πολιτική Ἄνοιξη ἀπέναντι στόν Κωνσταντῖνο Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ἔχασε μέ ἑπτά μονάδες ἀπό τόν Ἀνδρέα Παπανδρέου. Θά ἔχανε οὕτως ἤ ἄλλως. Καί τά γεγονότα μέ πρωταγωνιστή, μεταξύ ἄλλων, καί τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἑπτά μόλις μῆνες πρίν τόν προσδιορισμένο χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1994, μᾶλλον συσπείρωσαν στό 39% τότε τήν ΝΔ παρά τελικῶς τήν ἔβλαψαν. Ἐάν δέν εἶχε ὁρκισμένο ἐχθρό ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης σέ ἐκεῖνες τίς κάλπες, δύσκολα θά σκαρφάλωνε σέ αὐτό τό ποσοστό καί ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια ὁ Σαμαρᾶς διέπραξε λάθος.

Ἀνακεφαλαιώνω λοιπόν: Σχεδόν ὅλοι, μέ ἐξαίρεση τόν Κώστα Καραμανλῆ, πού ἕνωνε πάντοτε, δέν ἦταν ὁμαδάρχης καί δέν διαιροῦσε, ἔχουν κάνει τίς ἁμαρτίες τους ἔξω ἀπό τό μαντρί. Καί ὅταν γύρισαν, τό μαντρί τούς δέχθηκε πίσω σχεδόν ὅλους. Καί, γιά νά λέγεται ὁλόκληρη ἡ ἀλήθεια, κάποτε ἡ οἰκογένεια πρέπει νά παραδεχθεῖ –ἔχει εἰπωθεῖ κατ’ ἰδίαν ἀπό ἰσχυρό παράγοντα– ὅτι τό 1993 τήν ἔριξε ἀπό τήν ἐξουσία τό μπλόκ τῶν δυνάμεων μέ τό ὁποῖο συμπορεύτηκε τό 1989 γιά νά ἀνατρέψει τόν Παπανδρέου: Μπόμπολας, Κόκκαλης, Λαμπράκης, Ἀλαφοῦζος καί κάπου στό βάθος ὁ Βαρδῆς. Τά ἔχει διηγηθεῖ ὁ συγχωρεμένος ὁ κυρ-Ἀριστείδης αὐτά σέ κορυφαίους πολιτικούς, πού τά διηγοῦνται μέ τήν σειρά τους κατά καιρούς. Ἡ ἱστορία γιά τό 1993 δέν ἔχει γραφτεῖ ὅλη, ὑπάρχουν πολλά ἄγνωστα κεφάλαια.

Ὑπάρχουν δύο ἀκόμη λεπτομέρειες πού πρέπει νά εἰπωθοῦν: Εἶπε ἡ Ντόρα ὅτι ἡ ἴδια βοήθησε μέ ὅλες τίς δυνάμεις της τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ νά ἐκλεγεῖ Πρωθυπουργός τό 2012. Ἀληθές. Μόνο πού τότε παιζόταν ἡ παραμονή στό εὐρώ, ὄχι ἡ πρωθυπουργία Σαμαρᾶ. Καί ὁ Μεσσήνιος ἔχασε τήν περιφερειακή του ὅραση γιά νά ταξιδέψει στό Βερολῖνο (κόντρα στίς ὑποδείξεις τῶν ἰατρῶν) προκειμένου νά δεῖ τήν Μέρκελ καί νά διασφαλίσει τήν παραμονή. Μόνο πού ἐπίσης καί ὁ Σαμαρᾶς (ὁ ὁποῖος, στό μεταξύ, εἶχε κερδίσει τήν Ντόρα στίς ἐσωκομματικές κάλπες τῶν 800.000 τοῦ 2009, ὅπου ἡ βάση τόν ἀμνήστευσε γιά τά γεγονότα τοῦ 1993) βοήθησε τόν ἀδελφό της Κυριάκο νά ἐκλεγεῖ ἀρχηγός τῆς ΝΔ καί Πρωθυπουργός τό 2016 καί τό 2019. Ἀφοῦ προηγουμένως τόν ἔκανε καί ὑπουργό του.

Ἀπό αὐτή τήν ἄποψη, εἶχε δίκιο ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης στήν ΔΕΘ, ἀπέδειξε καί σέ αὐτήν τήν περίπτωση ὁ Ἀντώνης «τήν τεχνογνωσία νά κάνει κακό στήν παράταξη» (καί τώρα πασχίζει νά τό διορθώσει). Γιά λόγους ἱστορικούς πρέπει νά εἰπωθεῖ ἐπίσης καί τό ἑξῆς, ἐπειδή ἡ κυρία Μπακογιάννη ἐπικρίνει τόν κύριο Σαμαρᾶ γιά τά «Ζάππεια»: Ὁ κύριος Σαμαρᾶς προειδοποίησε στά «Ζάππεια» ὅτι ὁ πολλαπλασιαστής μέ τόν ὁποῖο ἡ τρόικα ὑπολόγισε τό βάθος τῆς ὑφέσεως πού θά προκαλοῦσαν τά μνημόνια ἦταν τραγικά λάθος καί θά προκαλοῦσε καταστροφή. Χρόνια ἀργότερα, ἀπό τόν ἴδιο τόν Τόμσεν μέχρι τον Στουρνάρα, ὅλοι οἱ μνημονιακοί παραδέχθηκαν μέ δηλώσεις καί ἐκθέσεις τους ὅτι ἡ λιτότητα σέ συνθῆκες ὑφέσεως φέρνει μεγαλύτερη ὕφεση. Ἐάν ὁ Σαμαρᾶς δέν ἀμφισβητοῦσε τό πρῶτο μνημόνιο, πού ἔφθασε νά τό ἐπικρίνει ἕως καί ὁ Κώστας Σημίτης, θά εἶχαν παραδοθεῖ τά ἕδρανα τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως στό «πεζοδρόμιο». Νά μήν ἐπισημάνω πόσα λεφτά ἐκτιμοῦσε ἡ Ντόρα ὅτι χρειάζεται ἡ Ἑλλάς ὡς βοήθεια, σύμφωνα μέ τόν Μιχάλη Ἰγνατίου, ὅταν ψήφιζε τό πρῶτο μνημόνιο. Πολύ λιγώτερα ἀπό ὅσα χρειάστηκαν τελικῶς.

Ἐάν ἔκανε τότε ἕνα μεγάλο λάθος ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς καί τοῦ τό ἔχω γράψει, γιατί, ναί, ἀσκοῦσα καί σέ αὐτόν αὐστηρή κριτική (ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ γοητεία αὐτοῦ τοῦ χώρου), εἶναι ὅτι δέν ἔκανε ἐκλογές ἀμέσως μετά τίς Κάννες, ὅταν, σύμφωνα μέ τήν ἀπόρρητη ἔκθεση τῆς Κομμισσιόν, πού ἀποκάλυψε ἡ «Τελευταία μπλόφα» τῶν Βαρβιτσιώτη – Δενδρινοῦ, ἡ Ἑλλάς ὡς συστημικός κίνδυνος θά κόστιζε μέ τήν ἔξοδό της ἀπό τήν Εὐρωζώνη 1 τρισ. εὐρώ στά κράτη-μέλη. Μποροῦσε νά ἀγνοήσει τίς φοβέρες τῶν δανειστῶν καί νά κάνει ἐκλογές, ἀλλά δέν γνώριζε τούς ἀριθμούς καί χωρίς δεδομένα δέν μποροῦσε νά ρισκάρει.

Κάτι τελευταῖο: Ἡ οἰκογένεια Σαμαρᾶ ἔχει ἰσχυρή ρίζα στήν ΕΡΕ τοῦ Καραμανλῆ, ὁ θεῖος του ἦταν βουλευτής της. Σάρξ ἐκ τῆς σαρκός λοιπόν καί ἄς ὑπάρχει καί ρίζα στό βενιζελικό Κέντρο ἀπό τήν οἰκογένεια Μπενάκη. Ὅταν γίνεται δημόσια συζήτηση γιά παλαιές ἱστορικές οἰκογένειες τῆς προδικτατορικῆς Δεξιᾶς, πρῶτο πληθυντικό τοῦ τύπου «δεχθήκαμε», «τιμήσαμε» «συγχωρήσαμε», πού παραπέμπει καί σέ ἰδιοκτησιακή ἀντίληψη τῆς παρατάξεως, μόνο ἕνας ἔχει δικαίωμα νά χρησιμοποιεῖ: Ὁ Κώστας Καραμανλῆς. Ὁ πλέον ἑνωτικός ἀρχηγός μετά τόν ἱδρυτή. Ποτέ δέν διέσπασε ἱδρύοντας κόμμα. Οἱ ὑπόλοιποι πού ἐμφανίστηκαν μεταπολιτευτικῶς δέν μπορεῖ νά συμπεριφέρονται ὡς μεγάθυμοι ἀπονέμοντας χάριτες, διότι, ἄν περνοῦσε ποτέ ἀπό τό χέρι τους, «ταβανοθεραπεία» στήν Κηφισιά θά ἔκανε ἀκόμη ὁ Σαμαρᾶς. Σιγά μήν τόν δέχονταν πίσω. Ἄς ὑπάρχει λίγο καί ἕνα μέτρο. Σέ κάθε περίπτωση: Ἄς λήξει τελεσίδικα κάποτε αὐτή ἡ συζήτηση τοῦ 20οῦ αἰώνα. Δέν ὠφελεῖ κανέναν στόν 21ο. Μᾶλλον «ἀπονομιμοποιεῖ» ὑπέρ τῶν ἄκρων.

Ἐν τέλει, δέν θά φυλακίσουμε τήν χώρα στούς ἐγωισμούς τοῦ παρελθόντος! Ἀφοῦ ἡ ΝΔ μιλᾶ γιά τόν «ὁρίζοντα Ἑλλάδα», ἄς ἀνοίξει τό πλάνο της.