Πρό τῶν εὐθυνῶν του ὁ Ἄρειος Πάγος μετά τίς καταγγελίες τῆς ΕΥΠ

Ἡ μηνυτήρια ἀναφορά ἐν ἐνεργείᾳ στελέχους τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν ἐναντίον τῶν 4 ἰδιωτῶν γιά κατασκοπεία θέτει σέ νέα βάση τό αἴτημα γιά ἀνάσυρση τοῦ φακέλλου ὑποκλοπῶν ἀπό τό Ἀρχεῖο

Πρό τῶν εὐθυνῶν του βρίσκεται ὁ Ἄρειος Πάγος, μετά τήν μηνυτήρια ἀναφορά «βόμβα» τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ἀνώτερου στελέχους τῆς ΕΥΠ, Γιάννη Παπαδόπουλου, πού μεταβάλλει ριζικά τά δεδομένα καί προσδίδει στήν ὑπόθεση χαρακτηριστικά ἐθνικῆς ἀπειλῆς.

• Tῆς ΜΑΙΡΗΣ ΜΠΕΝΕΑ

Ἡ νέα δικαστική ἐξέλιξη γιά τό σκάνδαλο τῶν ὑποκλοπῶν συνιστᾶ ἕναν θεσμικό «καθρέφτη» γιά τήν ἡγεσία τῆς ἀνώτατης δικαστικῆς ἐξουσίας, ἡ ὁποῖα καλεῖται πλέον νά ἀποδείξει ἄν διαθέτει τήν βούληση νά φτάσει τό μαχαίρι μέχρι τό κόκκαλο ἤ ἄν θά ἐπιτρέψει νά πλανᾶται ἡ σκιά τῆς συγκάλυψης πάνω ἀπό μιά ὑπόθεση πού πλήγωσε βαθειά τό κράτος δικαίου. Οἱ δικονομικές δυνατότητες πού ἔχει ἡ Δικαιοσύνη γιά νά διαχειριστεῖ τό νέο κεφάλαιο τῶν ὑποκλοπῶν, ὅπως καταγράφεται στήν μηνυτήρια ἀναφορά, μεταφέρουν τό βάρος τῶν ἀποφάσεων ἀπ’ εὐθείας στόν Ἄρειο Πάγο καί προσωπικά στόν Ἀντεισαγγελέα, κ. Εὐάγγελο Μπακέλα, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ μελετήσει τό περιεχόμενο τῆς μήνυσης Παπαδόπουλου, θά κρίνει τήν συνέχεια.

Ἡ νέα δικαστική ἐξέλιξη ὡστόσο σηματοδοτεῖ ὅτι ἡ ἔρευνα γιά τίς ὑποκλοπές δέν μπορεῖ πλέον νά περιοριστεῖ, καθώς εἴτε ἡ ἀνάσυρση τῆς ὑπόθεσης εἴτε ἡ ἔναρξη μιᾶς νέας αὐτόνομης ἔρευνας ἀγγίζουν πλέον τόν σκληρό πυρῆνα τῆς κρατικῆς ἐξουσίας. Μέ δεδομένο ὅτι, μέ δική του ἀπόφαση ἀμέσως μετά τίς ἐκλογές τοῦ 2019, πολιτικός προϊστάμενος τῆς ΕΥΠ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ἡ δικαστική ἀναζωπύρωση τῆς ὑπόθεσης ἀποκτᾶ ἐκρηκτικές πολιτικές διαστάσεις. Ἐάν ὁ Ἄρειος Πάγος ἀποφασίσει νά ἀνοίξει ξανά τόν φάκελλο, σηματοδοτεῖ πολιτικά ὅτι ἡ ἀνώτατη Δικαιοσύνη θέτει ὑπό ἔλεγχο τό ἴδιο τό μοντέλο διακυβέρνησης καί τόν τρόπο ἄσκησης τῆς πρωθυπουργικῆς ἐποπτείας πάνω στίς μυστικές ὑπηρεσίες τῆς χώρας.

Ἡ μήνυση τοῦ ἀνώτατου στελέχους τῆς ΕΥΠ στρέφεται εὐθέως κατά τῶν τεσσάρων ἐπιχειρηματιῶν καί στελεχῶν πού ἔχουν ἤδη καταδικαστεῖ σέ πρῶτο βαθμό γιά τήν ὑπόθεση τοῦ Predator ‒ τῶν Τάλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιου, Γιάννη Λαβράνου καί Σάρας Χάμου, ἐνῷ παράλληλα κάνει λόγο γιά κατασκοπεία σέ βάρος τῆς χώρας, καθώς ὁ μηνυτής ξεκαθαρίζει ὅτι ἡ δική του περίπτωση ἐπιμόλυνσης μέ τό λογισμικό Predator διαφέρει ριζικά ἀπό ἐκεῖνες τῶν ἰδιωτῶν, τῶν δημοσιογράφων ἤ τῶν πολιτικῶν προσώπων.

Ὅπως ἐξήγησε καί ὁ συνήγορός του, Ἀπόστολος Πόντας, λόγῳ τῆς ἀνώτατης θέσης του στήν Ἐθνική Ὑπηρεσία Πληροφοριῶν, ὁ κ. Παπαδόπουλος διαχειριζόταν καθημερινά ἄκρως ἀπόρρητα ἔγγραφα καί εὐαίσθητες πληροφορίες, πού ἅπτονται τῆς ἐθνικῆς ἀσφάλειας. Συνεπῶς, ἡ παγίδευση τοῦ δικοῦ του τηλεφώνου δέν συνιστᾶ μιά ἁπλῆ παραβίαση προσωπικῶν δεδομένων ἀλλά κατασκοπεία σέ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, καθώς οἱ δράστες ἀπέκτησαν πρόσβαση στά βαθύτερα μυστικά τῆς ΕΥΠ.

Σύμφωνα μέ ὅσα εἶπε καί δημόσια ὁ νομικός παραστάτης τοῦ κ. Παπαδόπουλου, μέ τήν μήνυση ἀποδίδεται ἐπίσης στά ἐμπλεκόμενα πρόσωπα τό βαρύ κακούργημα τῆς συγκρότησης ἤ ἔνταξης σέ ἐγκληματική ὀργάνωση, ἀποδεικνύοντας ὅτι τό Predator δέν λειτούργησε ὡς μιά μεμονωμένη ἐμπορική ἐφαρμογή ἀλλά ὡς τό βασικό ἐργαλεῖο ἑνός δομημένου καί διαρκοῦς ἐγκληματικοῦ δικτύου. Ὁ μηνυτής ζητεῖ ρητά ἀπό τίς δικαστικές Ἀρχές νά ἐπεκτείνουν τήν ἔρευνά τους, προκειμένου νά ἀποκαλυφθεῖ τό πλῆρες δίκτυο πού κρύβεται πίσω ἀπό τίς παρακολουθήσεις καί νά ταυτοποιηθοῦν ὅλοι ὅσοι συμμετεῖχαν ἤ διευκόλυναν τήν δράση του, εἴτε ὡς ἠθικοί αὐτουργοί εἴτε ὡς ἄμεσοι συνεργοί.

Τήν μηνυτήρια ἀναφορά τοῦ κ. Παπαδόπουλου παρέλαβε ὁ Εἰσαγγελέας Ὑπηρεσίας στήν Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν τῆς Ἀθήνας. Σύμφωνα μέ πληροφορίες, ὁ προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν, Ἀριστείδης Κορρέας, ἐπρόκειτο νά τήν διαβιβάσει στόν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, Εὐάγγελο Μπακέλα, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη ἐπαναρχειοθετήσει τήν ὑπόθεση, τήν ὁποία εἶχε ἀρχειοθετήσει ὁ προκάτοχός του, Κώστας Τζαβέλλας, ἀλλά καί ὁ ἐπίτιμος Ἀντεισαγγελέας Ἀρείου Πάγου (ΑΠ), Ἀχιλλέας Ζήσης, μέ τίς «εὐλογίες» τῆς τότε Εἰσαγγελέα ΑΠ Γεωργίας Ἀδειλίνη.

Μέ βάση τό ἱστορικό τῶν ἀλλεπάλληλων ἀρχειοθετήσεων τῆς ὑπόθεσης, οἱ δικονομικές ἐπιλογές τῆς Εἰσαγγελίας τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι οἱ ἑξῆς:

► Ἡ πρώτη δυνατότητα εἶναι νά κριθεῖ ὅτι τά στοιχεῖα τῆς μήνυσης συνδέονται μέ τό προηγούμενο ὑλικό τῶν τηλεφωνικῶν παρακολουθήσεων καί δέν προσθέτουν νεώτερα στοιχεῖα στόν ἤδη σχηματισθέντα φάκελλο. Ἀποτέλεσμα θά εἶναι νά ἐπαναρχειοθετηθεῖ ἡ ὑπόθεση ἀπό τόν Ἄρειο Πάγο. Ἡ ἐπιλογή αὐτή, ὅσο κι ἄν εὐνοεῖ τήν Κυβέρνηση, ἐνδεχομένως θά ἀποτελέσει ἕνα ἀκόμη πλῆγμα στό ἤδη βαρειά τρωθέν κῦρος τῆς Δικαιοσύνης, ἐνῷ, ἐάν ἀποδειχθεῖ ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι ἡ μήνυση περιεῖχε κρίσιμα στοιχεῖα πού ἀγνοήθηκαν, ἡ Δικαιοσύνη θά κατηγορηθεῖ γιά ἐσκεμμένη τυφλότητα. Ἐπί πλέον, ἀνοίγει ὁ δρόμος γιά νέες προσφυγές σέ εὐρωπαϊκά δικαστικά ὄργανα, πρᾶγμα πού ἐκθέτει τήν χώρα διεθνῶς.

► Ἡ δεύτερη δυνατότητα εἶναι ἡ μήνυση νά συσχετιστεῖ μέ τήν ἀρχική ὑπόθεση τῶν ὑποκλοπῶν καί τά στοιχεῖα της νά κριθοῦν τόσο ἐπιτακτικά, ὥστε νά ἐπιβάλουν τήν ἀνάσυρση ὁλόκληρης τῆς δικογραφίας ἀπό τό ἀρχεῖο.

Σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 43 τοῦ Κώδικα Ποινικῆς Δικονομίας (ΚΠΔ), ἡ ἀνάσυρση μιᾶς δικογραφίας ἀπό τό ἀρχεῖο ἀπαιτεῖ τήν εἰσφορά «νέων οὐσιωδῶν γεγονότων ἤ ἀποδεικτικῶν στοιχείων». Ἡ μήνυση ἑνός προσώπου πού προέρχεται ἐκ τῶν ἔσω τῆς ΕΥΠ φέρει ἐκ τῶν πραγμάτων τό εἰδικό βάρος τῆς «ἔνορκης μαρτυρίας», ἡ ὁποία μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ ὡς κρίσιμο νέο ἀποδεικτικό μέσο, ἱκανό νά ἀνατρέψει τό σκεπτικό τῆς προηγούμενης ἀρχειοθέτησης. Μιά τόσο σοβαρή ἐξέλιξη γκρεμίζει τό κυβερνητικό ἀφήγημα ὅτι «τό θέμα τῶν ὑποκλοπῶν ἔκλεισε δικαστικά», ἐνῷ κυβερνητικά στελέχη καί στενοί συνεργάτες πού βρέθηκαν στό παρελθόν στό ἐπίκεντρο τῆς κριτικῆς, ὅπως ὁ πρώην γενικός γραμματέας τοῦ Πρωθυπουργοῦ, Γρηγόρης Δημητριάδης, θά βρεθοῦν ξανά κάτω ἀπό τό μικροσκόπιο μιᾶς ἐν ἐξελίξει δικαστικῆς ἔρευνας.

Ἡ τρίτη δυνατότητα εἶναι ἡ μήνυση νά ἀξιολογηθεῖ αὐτόνομα ὡς νέα ὑπόθεση, ἐφ’ ὅσον τά καταγγελλόμενα περιστατικά εἰσφέρουν καινούργια, ἄγνωστα μέχρι σήμερα δεδομένα γιά τήν δράση τοῦ παρακράτους τῶν παρακολουθήσεων καί νά ξεκινήσει νέα ἔρευνα γιά τήν συγκεκριμένη δικογραφία.

Ὅποια κι ἄν εἶναι ἡ ἐξέλιξη, ἡ μηνυτήρια ἀναφορά Παπαδόπουλου σηματοδοτεῖ τό ἄνοιγμα ἑνός νέου δικαστικοῦ μετώπου, πού σημαίνει ὅτι τό σκάνδαλο τῶν ὑποκλοπῶν θά παραμείνει ἐνεργό μέτωπο γιά τήν Κυβέρνηση σέ μιά χρονική συγκυρία πού συνδέεται ἄρρηκτα μέ τίς ἐπικείμενες ἐθνικές ἐκλογές. Τό διακύβευμα γιά τόν Ἄρειο Πάγος ξεπερνᾶ τά στενά ὅρια τῆς νομικῆς τυπολατρίας. Ἡ ὑπόθεση Παπαδόπουλου προσφέρει στήν ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης τήν εὐκαιρία ‒εἴτε μέσῳ τῆς ἀνάσυρσης βάσει τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ ΚΠΔ εἴτε μέσῳ μιᾶς νέας αὐτόνομης ἔρευνας‒ νά ἀποτινάξει τίς ὑποψίες περί πολιτικῆς κηδεμονίας. Ὁ Ἄρειος Πάγος βρίσκεται πρό τῶν ἱστορικῶν εὐθυνῶν του. Ἡ ἱστορία δέν θά κρίνει μόνο τούς φυσικούς καί ἠθικούς αὐτουργούς τῶν ὑποκλοπῶν ἀλλά καί ἐκείνους πού εἶχαν τό θεσμικό καθῆκον νά τούς ἐλέγξουν καί ἐπέλεξαν τόν δρόμο τῆς σιωπῆς.