Η Διεθνής Ἔκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) ἱδρύθηκε τό 1926 καί ἄνοιξε τίς πύλες της τόν Ὀκτώβριο τοῦ ἴδιου ἔτους, μέ κύριο, ἄν ὄχι ἀποκλειστικό, σκοπό τήν ἐνίσχυση τῆς οἰκονομίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος
Η Διεθνής Ἔκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) ἱδρύθηκε τό 1926 καί ἄνοιξε τίς πύλες της τόν Ὀκτώβριο τοῦ ἴδιου ἔτους, μέ κύριο, ἄν ὄχι ἀποκλειστικό, σκοπό τήν ἐνίσχυση τῆς οἰκονομίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος μέ τήν προσέλκυση ἐμπορικῶν-οἰκονομικῶν δραστηριοτήτων ἄλλων οἰκονομικῶς προηγμένων χωρῶν, δεδομένου ὅτι εἰδικῶς ἡ Βόρειος Ἑλλάς μετά τήν ἀπελευθέρωσή της τό 1913 ἀπό τούς Τούρκους ἦταν σχεδόν ἀποκομμένη οἰκονομικῶς, καί ὄχι μόνο, ἀπό τήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα καί χρειαζόταν εἰδική οἰκονομική, καί ὄχι μόνο, βοήθεια.
- Τοῦ Βασιλείου Εὐτυχίου Νικοπούλου*
Ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης τό 1913 βρῆκε τήν πόλη καί τήν Μακεδονία γενικώτερα σέ ἀθλία οἰκονομική κατάσταση, τήν ὁποία ἐπέτεινε ὁ ἐπακολουθήσας Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος καί ἡ κατ’ αὐτόν καί δι’ αὐτοῦ πολιτική καί εἰδικώτερα πολιτειακή κατάσταση, ἡ ὁποία ὁδήγησε τή χώρα στόν ἐθνικό διχασμό μέ τόν σχηματισμό «προσωρινῆς Κυβέρνησης» ἀπό τόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο στή Θεσσαλονίκη, ἡ ὁποία διήρκεσε μέχρι τόν Ἰούνιο τοῦ 1917, ὁπότε οἱ δυνάμεις τῆς «Ἀντάντ» πρός τήν ὁποία προσέκειτο ὁ Βενιζέλος, ἀνάγκασαν τόν γερμανόφιλο Βασιλέα σέ παραίτηση καί ἐξορία, μέ τόν Βενιζέλο νά ἐπιστρέφει στήν Ἀθήνα καί νά βάζει τήν Ἑλλάδα στόν πόλεμο στό πλευρό τῆς «Ἀντάντ».
Ἡ μεταπολεμική περίοδος ἀπό οἰκονομική ἄποψη δέν ἔδινε ἐλπίδας ἀνάκαμψης στήν Θεσσαλονίκη καί γι’ αὐτό τό 1926 ἀποφασίστηκε ἡ ἵδρυση τῆς ΔΕΘ ἀπό ἐμπνευσμένους πατριῶτες Θεσσαλονικεῖς, ἡ ὁποία ἄνοιξε, ὅπως εἴπαμε, τό πρῶτον τάς πύλας της τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1926.
Ἱστορικός σταθμός γιά τήν οἰκονομία κι ὄχι μόνο τῆς Θεσσαλονίκης εἰδικῶς, ἀλλά καί τῆς Βορείου Ἑλλάδος γενικώτερα! Ὁ θεσμός αὐτός ἱδρύθηκε καί λειτούργησε ἀποκλειστικῶς ὡς «οἰκονομικόν φόρουμ», τό ὁποῖον δέν εἶχε καμμία ἀπολύτως σχέση μέ τήν πολιτική ἐν στενῇ ἐννοίᾳ! Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ὅτι οἱ Ἕλληνες πολιτικοί τήν ἐποφθαλμιοῦσαν ἀπό τήν πρώτη κιόλας στιγμή τῆς ἱδρύσεώς της, μέ πρῶτο τόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, ὁ ὁποῖος τήν ἐπισκέφθηκε τό πρῶτον κατά τήν 3ην διοργάνωσή της τό 1928 μέ ἐμφανεῖς προθέσεις πολιτικῆς ἐκμετάλλευσης!
Συγκεκριμένα, ἐνῷ ἐπέστρεφε στήν Ἀθήνα σιδηροδρομικῶς ἀπό τό Βελιγράδι, τροποποίησε καθ’ ὁδόν τό δρομολόγιό του εἰδικῶς γιά νά σταματήσει στή Θεσσαλονίκη προκειμένου νά στηρίξει πολιτικά τήν ΔΕΘ ὡς νεοπαγῆ οἰκονομικό θεσμό!
Ἡ πραγματική του ὅμως πρόθεση ἦταν ἡ πολιτική ἐκμετάλλευση τῆς ΔΕΘ καί ἡ «δι’ αὐτῆς» προβολή τῶν κυβερνητικῶν θέσεων στά Βαλκάνια, καί εἰδικώτερα στήν Γιουγκοσλαβία. Μέ τόν τρόπο αὐτό ἐγκαινιάσθηκε ἡ σταθερή πλέον παράδοση τῆς παρουσίας τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς χώρας στήν ΔΕΘ μέ σκοπό τήν ἐξαγγελία τῶν κυβερνητικῶν γενικῶς καί εἰδικώτερα τῶν οἰκονομικῶν προγραμμάτων, ἡ ὁποία (παράδοση) παγιώθηκε πλέον κατά τήν δεκαετία 1970-1980 ὡς μία ἀπό τίς κυριώτερες ἐκδηλώσεις τῆς «Μεταπολίτευσης καί ἐπεκτάθηκε καί στά κόμματα τῆς ἀντιπολίτευσης, ἡ ἡγεσία τῶν ὁποίων ἐμφανίζεται ἔκτοτε καί αὐτή στήν ΔΕΘ μέ συμφωνημένη κοινοβουλευτική σειρά καί ἐξαγγέλλει τά δικά της πολιτικά προγράμματα ἀντιπαρατιθέμενη στήν Κυβέρνηση, κι ἔτσι ἡ ΔΕΘ μετατρέπεται πλέον σέ περιφερειακό παράρτημα τῆς Βουλῆς καθ’ ὅλο τό προβλεπόμενο διάστημα τῆς λειτουργίας της!
Περνῶντας τώρα στήν σημερινή ἐξέλιξη τοῦ πολιτικοῦ αὐτοῦ φαινομένου, διότι περί «φαινομένου» ὄντως πρόκειται, ὀφείλομε νά ποῦμε, σεβόμενοι τά πράγματα, ὅτι διαγράφεται ἄκρως ἀπογοητευτική, δεδομένου ὅτι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀντιπαρατίθενται τά κοινοβουλευτικά κόμματα στήν ΔΕΘ ἔχει ξεφύγει πλέον ἀπό τά συνηθισμένα ἀνεκτά ὅρια τῆς πολιτικῆς ἀντιπαράθεσης καί ἔχει προσλάβει τόν χαρακτῆρα τῆς ἀκατάσχετης «ὑποσχεσεολογίας» καί ἀνεύθυνης ὅσο καί ἀνέξοδης «παροχολογίας» πρός τόν λαό, ὁ ὁποῖος ἐμπαίζεται μέ «διεθνῆ ἐκθεσιακό» τρόπο μέχρι γελοιοποίησης τῶν πάντων! Καί τί δέν ἀκοῦμε ἀπό τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς ΔΕΘ καθ’ ὅλο τό διάστημα τῆς λειτουργίας της ἀπό τούς πολιτικούς μας ἄρχοντες! Εἶναι τέτοια καί τόση ἡ πολιτική τους ἀκράτεια, πού ἀδυνατεῖ νά τήν περιγράψει καί ἡ πλέον εὐφάνταστη δημοσιογραφική κάλαμος!
Τά «θά» ὑπερπλεονάζουν ἐκτοξευόμενα μέ ταχύτητα ὑπερβαίνουσα καί αὐτήν ἀκόμη τοῦ συνήθους πολιτικοῦ… ἤχου! Τάζουν τά πάντα, ποτάμια, θάλασσες, παραλίες, βουνά, κάμπους, πλούτη ἀκένωτα, πακτωλούς χρημάτων, μισθούς παχυλούς, συντάξεις… ἀγέραστες, καί «τοῦ πουλιοῦ τό γάλα» πού λέει ὁ λόγος! Ξεπέρασαν ἀκόμη καί τούς «λαγούς μέ τά πετραχήλια», στούς ὁποίους ὅμως, μετά τήν ἀκατανόητη αὔξηση τῶν μισθῶν τῶν Ἀρχιερέων, ἀποφεύγουν συστηματικά νά ἀναφέρονται ἀπό σεβασμό στίς ἀρχιερατικές σπηλαιώδεις τσέπες! Γελοιοποίηση τῆς οὕτως ἤ ἄλλως ἀπαξιωμένης πολιτικῆς γενικῶς καί πλήρης πολιτικοποίηση τῆς ΔΕΘ, ἀπογυμνωμένης πλέον ἀπό τόν ὁποιονδήποτε οἰκονομικό σκοπό καί στόχο, σέ τέτοιο σημεῖο ὥστε νά καταντᾶ ἀξιοθρήνητο συγκαιρινό παράρτημα τῆς Βουλῆς, στό ὁποῖο ἀναπτύσσονται τά πλέον παρηκμασμένα μοντέλα πολιτικῆς μισαλλοδοξίας! Καί ὅλα αὐτά γιά ἕνα καί μόνο σκοπό: τήν ἐξαπάτηση, παραπλάνηση καί πολιτικῶς ἐκμαυλιστική προσέλκυση τοῦ λαοῦ, τόν ὁποῖον οἱ «ἐλέῳ αὐτοῦ» ἀσκοῦντες τήν ἐξουσία θεωροῦν ἀκόμη ὡς «πρόβατον» τρεφόμενο μέ τά ἀνούσια, σάπια χόρτα τῶν ἀνεκπλήρωτων πολιτικῶν ὑποσχέσεων!
Ἔτσι, ἐνῷ ἔχει συμπληρωθεῖ ἤδη τό πρῶτο τέταρτο τοῦ 21ου μ.Χ. αἰῶνος, ὁ πολιτικός βίος τῆς χώρας κινεῖται ἀκόμη στούς ἀποσταμένους ρυθμούς τοῦ 19ου μ.Χ. αἰῶνος, τότε πού οἱ ἐπιλογές τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἐξαντλοῦνταν στήν μέ κάθε, ἀθέμιτο βεβαίως, τρόπο προσέλκυση καί συγκράτηση ψηφοφόρων μέ μόνο σκοπό τήν ἀπόκτηση ἤ διατήρηση τῆς ἐξουσίας ὡς πολυπόθητης ὅσο καί «πολύφερνης νύμφης»! Κοτσαμπασισμός, ραγιαδισμός, πολιτικός ἐξευτελισμός, ἀκατάσχετος ὅσο καί ἀκατανόητος πολιτικός ἀμοραλισμός!
Πλήρης προπετής ἀπεμπόληση ὅλων τῶν ἠθικῶν, ἀλλά καί τῶν πολιτικῶν ἀξιῶν, σέ τέτοιο βαθμό πού ὁ πολιτικός βίος νά ταυτίζεται πλέον μέ ἐκεῖνον τόν κακόφημο γενικῶς καί ἀπολύτως ἀνυπόληπτον… ἀγοραῖον τοιοῦτον! Ἔτσι, μέ αὐτόν τόν τρόπο, καί χειρότερα ἀκόμη, θά λειτουργήσει κι ἐφέτος ἡ 90ή ΔΕΘ, ὡς κακέκτυπη μικρογραφία τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μέ τούς πολιτικούς ἀρχηγούς νά μετακομίζουν προσωρινά στή Θεσσαλονίκη προκειμένου νά ἀνακοινώσουν ἀπό τοῦ βήματος τῆς ΔΕΘ τήν καθιερωμένη πλέον προγραμματική τους «ὑποσχεσεολογία», ἡ ὁποία ὅμως αὐτή τή φορά, σύμφωνα μέ τίς προβλέψεις τῶν εἰδημόνων, θά ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιά δύο κυρίως λόγους:
α) διότι τό ἐπί μίαν ἑπταετία κυβερνῶν κόμμα τῆς Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) προσπαθεῖ μέ κάθε μέσον, κυρίως ἀθέμιτο, νά διατηρηθεῖ στήν ἐξουσία, τήν ὁποία ἐπιθυμεῖ προσωπικῶς ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός προκειμένου νά ἐξασφαλίσει τό πολιτικό του μέλλον, τό ὁποῖον διαγράφεται ὄχι μόνο δημοσκοπικῶς, ἀλλά καί ἐκ τῶν ἀδιαψεύστων πραγμάτων ζοφερώτατο, καί β) διότι ἡ κατακερματισμένη ἀντιπολίτευση δέν παρέχει τήν ἐλαχίστη ἐλπίδα… κυβερνησιμότητας, τήν ὁποία ὅμως ἔχει τόση ἀνάγκη ἡ χώρα μας!
Εἶναι ἀδήριτη ἀνάγκη ὁ τόπος νά κυβερνηθεῖ πάσῃ θυσίᾳ, ἀκόμη καί μέ τήν πολιτική καρατόμηση ὅλων τῶν ἀνικάνων σημερινῶν πολιτικῶν ἡγετῶν, μέ πρῶτον βεβαίως τόν Πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος φέρει τήν κύρια, ἄν ὄχι τήν ἀποκλειστική, εὐθύνη γιά τήν ὅλη, ζοφερά ὄντως, αὐτή πολιτική κατάσταση! Στίς Δημοκρατίες, ὅπως ἡ δική μας, τά ἀδιέξοδα αἴρονται μόνο ἀπό τόν κυρίαρχο λαό μέ τήν παντοδύναμη ὅσο καί ἀλάνθαστη ψῆφο του. Ἄς τόν ἐμπιστευθοῦμε λοιπόν!
*Ἐπιτίμου Προέδρου Α.Π.

