Ἡ Μπουμποῦ, πού μοῦ χάρισε τό ρόκ-ἐντ-ρόλ…

Σήμερα θά σᾶς μιλήσω γιά τήν ἀδελφή μου, τήν Σταματία.

Δέν ἄκουσα ποτέ νά τήν ἀποκαλοῦν μέ τό ὄνομά της.

Ὅλοι μας τήν ἀποκαλούσαμε –μέχρι τό τέλος– «Μπουμποῦ». Στό σπίτι, στό σχολεῖο, στίς παρέες, ἦταν ἡ «Μπουμποῦ», ἡ κόρη τοῦ γιατροῦ! Προχθές, ἔφυγε ἥσυχα ἀπό τήν ζωή…

Γιά τά τρία μικρότερα ἀγόρια τῆς οἰκογένειας ἦταν σάν μητέρα μας. Ὁ πατέρας πολυάσχολος ἰατρός, ἡ μητέρα σχεδόν ὀλημερίς στό σχολεῖο καί ἡ ἀδελφή μας (ἡ μεγαλύτερη ὅλων) εἶχε ἀναλάβει καθήκοντα. Στήν οὐσία, ἐκείνη διαχειρίσθηκε τά παιδικά μας χρόνια.

Σέ ἡλικία δεκατριῶν ἐτῶν ἤ μεγαλύτερος, ἔμαθα ὅτι ἡ Μπουμποῦ καί ὁ μεγαλύτερος ἀδελφός μας, ὁ Γιῶργος (ἡ οἰκογένεια εἶχε τέσσερα ἀγόρια καί ἕνα κορίτσι), ἦταν παιδιά ἀπό τόν πρῶτο γάμο τοῦ πατέρα μου.

Ἡ πρώτη του σύζυγος, Εὐνομία Λουκίδου, ἀπό τήν Σπάρτη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀπεβίωσε στήν Κατοχή καί ἄφησε πίσω της τήν ἀδελφή μας πέντε καί τόν Γιῶργο δυό ἐτῶν. Ὁ πατέρας ἦλθε σέ δεύτερο γάμο μέ τήν μητέρα μου, Σοφία Πατσουράκου, καί ἐμεῖς –ὁ Ἀριστοτέλης, ἐγώ καί ὁ Πλάτων– μεγαλώσαμε χωρίς νά μᾶς ἔχει εἰπωθεῖ ὁτιδήποτε σχετικό μέ ὅλα αὐτά. Ἐγώ, δηλαδή, τό ἔμαθα ἀπό ἕναν φίλο μου, στήν γειτονιά.

«Το ξέρεις ὅτι ἡ Μπουμποῦ καί ὁ Γιῶργος εἶναι ἀπό ἄλλη μάνα;» μοῦ εἶπε. Ρώτησα τήν μητέρα μου καί ἡ ἀπάντηση ἦταν ὅτι «αὐτό δέν ἔχει καμμία σημασία». Μεγαλώσαμε σέ μιά ὑπερβολικῶς αὐστηρή οἰκογένεια. Ἡ Μπουμποῦ ἦταν δυναμικός χαρακτῆρας καί δέν «χωροῦσε» στό ὅλον κλίμα. Ἤθελε «νά δώσει» στήν Ἰατρική, ἀλλά οἱ γονεῖς ἤθελαν νά γίνει δασκάλα, γιά «νά ὑπάρχει συνέχεια στό σχολεῖο». Ἡ μητέρα μας εἶχε ἰδιωτικό δημοτικό σχολεῖο καί πήγαινε πολύ καλά. Ἔτσι, ἡ Μπουμποῦ σπούδασε στήν Ράλλειο Παιδαγωγική Ἀκαδημία, τελείωσε μέ «ἄριστα», πῆρε καί πτυχίο πιάνου ἀπό τόν «Πειραϊκό Σύνδεσμο» καί «διορίσθηκε» στήν… Σχολή Καπράνου.

Φυσικά, ὡς ἐπαγγελματίας πλέον, ζήτησε νά ἀμείβεται. Οἱ γονεῖς –μέ τό πνεῦμα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς– θεώρησαν ἀπαράδεκτο νά αἰτεῖται «μισθό» ἀπό τήν «οἰκογενειακή ἐπιχείρηση» ἕνα μέλος τῆς οἰκογένειας. Ὡστόσο, εἶχε κάθε λόγο νά ζητεῖ τήν ἀνεξαρτησία της, κάτι πού ἐκεῖνα τά χρόνια ἦταν «κομμάτι δύσκολο». Ὄμορφη κοπέλα, συναισθηματική, ἐρωτεύθηκε ἕναν νεαρό, πού τότε ὑπηρετοῦσε στό Ναυτικό. Ὅταν τό ἔμαθε ὁ πατέρας, ἔγινε ἔξαλλος, καθώς «ἡ κόρη τοῦ γιατροῦ» δέν ἦταν δυνατόν νά σχετίζεται μέ κάποιον «κατωτέρας τάξεως»!

Σημειώθηκε σοβαρό ἐπεισόδιο καί –γιά νά πέσει ἡ ἔνταση– ἡ ἀδελφή μας ἔφυγε («προσωρινῶς» καί αὐτή) γιά τήν Ἀγγλία, ὅπου βρισκόταν ἤδη ὁ ἀδελφός μας, Ἀριστοτέλης, τόν ὁποῖο εἶχαν στείλει οἱ γονεῖς μας «γιά ἕνα χρόνο, νά μάθει τά ἀγγλικά». Ἐκεῖνος ἀπεδείχθη «παιδί-θαῦμα» καί τά ἔμαθε τόσο γρήγορα πού δέν ἐπέστρεψε ποτέ στήν Ἑλλάδα καί ἔφθασε πρύτανις τῆς Νομικῆς στό Πανεπιστήμιο τοῦ Στραθκλάιντ τῆς Γλασκώβης. Στήν Ἀγγλία σπούδασε –παρέμεινε καί ἔκανε οἰκογένεια– καί ὁ Πλάτων (συνταξιοδοτήθηκε ὡς καθηγητής ἀπό τό Πανεπιστήμιο τοῦ Σέφφιλντ) καί ὁ μεγάλος ἀδελφός, Γιῶργος, πού ζεῖ σημερα στό Νιούκασλ.

Ἡ Μπουμποῦ μας, στήν Ἀγγλία, ἀπελευθερωμένη, βρῆκε τόν ἑαυτό της. Σπούδασε σέ σχολή μαιῶν καί ἐξελίχθηκε σέ κορυφαία μαῖα, στήν περιοχή τοῦ Λονδίνου. Μάλιστα, παρασημοφορήθηκε ἀπό τήν Βασίλισσα Ἐλισσάβετ ὡς «μαῖα τῆς χρονιᾶς» καί σύσσωμη ἡ οἰκογένεια, τέσσερεις μαντραχαλάδες, παρέστη στήν λαμπρή τελετή στά ἀνάκτορα τοῦ Μπάκιγχαμ! Ἡ ἀδελφή μας παντρεύτηκε τόν Ἄγγλο ἀξιωματικό Τζίμ Κέλλεττ καί ἀπέκτησαν τήν Μαρία καί τόν Τζαίημς, καθώς καί τέσσερα ἐγγόνια. Ὅποτε βρισκόμουν μαζί της στό Λονδῖνο, σέ κάθε μας ἔξοδο, πάντα θά τήν σταματοῦσε κάποια ἀπό τίς χιλιάδες μητέρες πού «ξεγέννησε». Καί ὅλες τήν ἀγκάλιαζαν καί τήν φιλοῦσαν. Ὅση ἀγάπη καί στοργή τῆς ἔλειψε στά παιδικά της χρόνια (εἴχαμε πολυάσχολους καί ὑπερμέτρως αὐστηρούς γονεῖς) τήν ἔδωσε σέ ὅλους, ἁπλόχερα.

Προσωπικῶς, τῆς ὀφείλω τά ὄμορφα παιδικά μου χρόνια, κυρίως γιά τό ὅτι μέ χρησιμοποιοῦσε ὡς «ἄλλοθι», γιά νά πηγαίνει στά πάρτυ τῆς ἐποχῆς («Παίρνω μαζί καί τόν Μίμη» ἔλεγε) κι ἔτσι τήν εἶδα νά χορεύει ρόκ-ἐντ-ρόλ καί πρωτάκουσα τόν Μπίλλ Χάλεϋ! Τώρα δέν θά ξαναπαίξουμε πιάνο «ἀ κάτρ μαίν». Θά τῆς παίζω ὅμως τήν «Βαρκαρόλα», πού τραγουδούσαμε ὅλα τά παιδιά, χορωδία, ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ πατέρα μας. «Ἡ νύχτα ὄμορφη καί μυρωμένη»…