Γιά πόσο ὑπνωτισμένοι;

Σημαντικός πολιτικός τῆς Μεταπολιτεύσεως ἔλεγε προσφάτως σκεπτικός σέ συνομιλητές του ὅτι «ὅπως ἐξελίσσονται τά πράγματα στήν πατρίδα μας ἔχω ἀρχίσει νά ἀμφιβάλλω καί γιά τήν ἀξία τῆς πειθοῦς».

Χιλιάδες Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι διαμορφώνουν ἄποψη ἀπό τά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως καί τό ὑποτιθέμενο «κρυφό σχολειό» τοῦ διαδικτύου, πού εἶναι ὅ,τι πιό συστημικό ὑπάρχει, θεωροῦν ὅτι τά ξέρουν ὅλα καί δύσκολα ἐγείρουν ἐρωτήματα στούς ἑαυτούς τους. 

Γιά τό πῶς συμβαίνει τό ἕνα, γιά τό πῶς συμβαίνει τό ἄλλο κ.λπ. Στήν οὐσία, ἐπιθυμοῦν νά τούς συμπεριφέρεσαι ὅπως ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη καί νά τούς λές αὐτά πού θέλουν νά ἀκούσουν προκαταβολικά μέ βάση τίς ἤδη διαμορφωμένες πεποιθήσεις τους. Περιθώριο γιά ἀμφιβολία δέν ὑπάρχει! Ἡ πραγματικότης ὅπως ἐξελίσσεται μᾶλλον ἐπιβεβαιώνει αὐτή τήν μελαγχολική διαπίστωση γιά τήν οὐτοπία τῆς πειθοῦς.

Δύο παραδείγματα :

Κορυφαῖος «ἀδιευκρίνιστος» ὑπουργός θυμήθηκε προχθές ἀναδρομικά τί συνέβη μέ τήν ψήφιση τῶν Ποινικῶν Κωδίκων τό καλοκαίρι τοῦ 2019 καί κατακόκκινος ἀπό ὀργή χαρακτήρισε τόν πρώην Πρωθυπουργό Ἀλέξη Τσίπρα διεφθαρμένο. Μπορεῖ καί νά εἶναι, τήν ἀρχειοθέτηση τῆς ὑπόθεσης ἀπό τήν Δικαιοσύνη ἐπικαλέστηκε καί αὐτός γιά νά τοῦ ἀπαντήσει μέσῳ κύκλων, δέν βγῆκε στό ξέφωτο! (Ἄχ αὐτά τά… ἀρχεῖα σας, ἀμφοτέρων.)

Κανείς δέν τόν ρώτησε ὅμως ἄν ὁ ἴδιος καί τό κόμμα του, ἡ ΝΔ, καταψήφισαν τότε ἐκείνους τούς ἀπαράδεκτους Ποινικούς Κώδικες, τούς ὁποίους ὁ ὑπογράφων στιγμάτισε ἀπό τήν πρώτη στιγμή μέ ἀλλεπάλληλα κείμενά του καθώς «ξέπλεναν» τραπεζῖτες γιά τά δάνεια τῶν κομμάτων, ἄλλαζαν τό νομικό καθεστώς τῶν κακουργημάτων γιά τήν Siemens, παρενέβησαν σέ ἐκκρεμεῖς δίκες πρός ὄφελος κατηγορουμένων κορυφαίων στελεχῶν τοῦ ΟΤΕ, κατήργησαν ἐκκρεμεῖς δίκες καί σέ ἄλλες περιπτώσεις. Κανείς δέν τόν ρώτησε γιατί ἡ Νέα Δημοκρατία ἀπεῖχε ἀπό τήν ψήφιση ἐκείνων τῶν Κωδίκων πού κατήργησαν γιά τίς ΔΕΚΟ τό ἀδίκημα τῆς ἀπιστίας περί τήν ὑπηρεσία καί δέν τούς καταψήφισε ὅπως τό ΠΑΣΟΚ ἤ γιατί δέν τούς ὑπερψήφισε ὅπως τό Ποτάμι μαζί μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ; Ἡ ἀποχή δέν εἶναι στάση γιά ἕνα κόμμα ἐξουσίας! Εἶναι ὕποπτη!

Εἶναι σάν νά λές ὅτι βλέπω τό ἔγκλημα πού γίνεται μπροστά μου, ἀλλά δέν ξέρω τίποτα γι’ αὐτό! Σέ τελική ἀνάλυση, ἄν πρέπει νά λέγεται ἡ ἀλήθεια στούς ὑπνωτισμένους Ἕλληνες ἔστω καί ἀναδρομικά, πρέπει νά λέγεται ὁλόκληρη καί ὄχι μόνο στό κομμάτι πού μᾶς βολεύει. Καί βεβαίως κανείς δέν ὑπενθύμισε, οὔτε ὁ κύριος ὑπουργός, μέ τήν πρωτοβουλία ποίου πολιτικοῦ πού πολύ ἀγαπᾶ ἐπετράπη στήν Κυβέρνηση ἐκείνης τῆς περιόδου νά κρατήσει ἀνοικτή τήν Βουλή καί νά προχωρήσει στήν ψήφιση τῶν Κωδίκων, ἐνῷ σέ ἄλλα θέματα, ὅπως ὁ διορισμός τοῦ προέδρου καί τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, δέν τῆς ἐπετράπη. Μεταξύ κατεργαραίων εἰλικρίνεια. Ἀλλά ὅταν ὁ κόσμος δέν ἀπορεῖ γιατί κάποιος ξαφνικά σήμερα θυμᾶται κάτι πού δέν ἔλεγε ἐπί πολλά χρόνια, τότε ὁ καθένας, ἔντιμος ἤ διεφθαρμένος, μπορεῖ νά ἀνεβαίνει στόν ἄμβωνα καί νά κάνει καί ὀργίλο κήρυγμα στούς ἀφελεῖς. Καί νά θέλει νά δοξαστεῖ καί ἀπό πάνω.

Ἑλληνοτουρκικά: ἐδῶ καί πάρα πολύ καιρό ἐπισημαίνουμε ἀπό αὐτήν ἐδῶ τή θέση μέ σταθερότητα δύο γεγονότα. Τό πρῶτο: ὁ Πρωθυπουργός δέν ἔχει καταφέρει μέχρι στιγμῆς νά ἔχει ἀπ’ εὐθείας ἐπαφή καί ἐπίσκεψη στόν Λευκό Οἶκο μέ τόν Πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ντόναλντ Τράμπ. Προφανῶς καί ὁ Τράμπ δέν εἶναι ἅγιος. Προφανῶς δέν εἶναι αὐτός στόν ὁποῖο ἐπενδύσαμε ἐλπίδες, κυρίως ἰδεολογικές, ὅταν ἀνέλαβε τήν ἐξουσία. Προφανῶς τά κριτήριά του στίς διεθνεῖς σχέσεις εἶναι πολύ ἀγοραῖα καί βασίζονται στό δίκαιο τῆς ἰσχύος. Τό ὁποῖο ὅμως δέν καταφέρνει νά κερδίζει πάντα, εἴτε ἀφορᾶ αὐτό ἕναν ἀγῶνα ποδοσφαίρου μεταξύ Βελγίου καί ΗΠΑ καί μιά ἀκυρωμένη κόκκινη κάρτα εἴτε ἀφορᾶ ἕναν μεγάλο περιφερειακό πόλεμο πού προκαλεῖ μείζονα ἐνεργειακή κρίση ὅπως ἡ ἀντιπαράθεση μέ τό Ἰράν.

Παρά ταῦτα, χρέος κάθε Ἕλληνα ἡγέτη εἶναι νά βρίσκει τρόπους νά ἔχει ἀνοιχτές γραμμές μέ τούς ἡγέτες καί τῆς Δύσεως καί τῆς Ἀνατολῆς. Τόν Νοέμβριο συμπληρώνονται δύο χρόνια ἀπό τήν ἐκλογή τοῦ Προέδρου Τράμπ στό ἀξίωμά του καί παρά τό γεγονός ὅτι τόσο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρος ὅσο καί ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Θεόφιλος μᾶς προϊδέασαν ὅτι μπορεῖ ὁ Τράμπ νά ἐπισκεφθεῖ τοὐλάχιστον τήν Ἀθήνα, ἀφοῦ δέν μᾶς δέχεται στόν Λευκό Οἶκο, ὅλα αὐτά ἔχουν ἀποδειχθεῖ φροῦδες ἐλπίδες. Τίποτε! Αὐτό δέν εἶναι μειονέκτημα γιά τόν Πρωθυπουργό. Αὐτό εἶναι μειονέκτημα γιά τήν χώρα, ἡ ὁποία παρεμπιπτόντως εἶναι ὑπάκουη καί προβλέψιμη.

Ὅ,τι τῆς ζητεῖται τό κάνει καί παραταῦτα δέν ἀκούει εὐχαριστῶ. Καί ὅμως ἕνα ἰσχυρό τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ πιστεύει ὅτι ἡ ἐξωτερική πολιτική εἶναι τό γερό χαρτί τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Ὅτι ἔχει ἐπιδείξει ἔργο ἐπειδή ἀγόρασε τά Ραφάλ πού στήν ἀρχή δέν τά ἤθελε. Ὅτι ὅταν ἐπικρατεῖ γενικῶς ἡσυχία αὐτή θεωρεῖται ἐπιτυχία καί ἄς κρύβει αὐτή ἡ ἡσυχία πολλούς δράκους. Κάποιοι μάλιστα ἔφτασαν νά μᾶς… μαλώνουν στήν σελίδα τῆς ἐφημερίδας μας στό Facebook (ἔρχομαι στό δεύτερο) ὅταν, στό παρελθόν, προειδοποιούσαμε ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς γεωγραφίας –ἡ γεωγραφία, κατά Κάπλαν, ἐκδικεῖται– στό τέλος ἡ Τουρκία θά βρεθεῖ πολύ κοντά στήν πιθανότητα νά ἀποκτήσει ἀπό τήν Ἀμερική μαχητικά ἀεροσκάφη F-35. Κανείς δέν ἤθελε νά ἀκούσει γιά τήν πιθανότητα. Ὅλοι δόξαζαν τότε τά πανίσχυρα λόμπι πού θά ἐμποδίσουν τήν προμήθεια αὐτῶν τῶν ἀεροσκαφῶν ἀπό τήν γείτονα, πού γιά τήν πατρίδα μας στόν συσχετισμό δυνάμεων στόν ἀέρα εἶναι θέμα κυριολεκτικά ὑπαρξιακό. Ὅποιος ἔχει τήν ὑπομονή νά περιμένει χωρίς νά ἀπαντᾶ –αὐτή ἦταν καί ἡ τακτική τοῦ προστάτη μας Ἁγίου Νεκταρίου στή ζωή του– βλέπει τά ἴδια τά γεγονότα νά ἀποστομώνουν τούς ἄπιστους Θωμᾶδες.

Βλέπει νά τόν δικαιώνουν χωρίς ἐκεῖνος νά σηκώνει τό χέρι καί νά ζητάει νά τοῦ ἀποδοθεῖ τό δίκαιο. Συμβαίνει αὐτό αὐτές τίς μέρες, ἀπό τήν προηγούμενη Κυριακή, ὅταν οἱ ἀγαπημένες συστημικές ἐφημερίδες ὅλων ἐκείνων πού εἶναι βέβαιοι γιά τόν κόσμο ἀνέλαβαν νά τούς προσγειώσουν στήν πραγματικότητα μέ πρωτοσέλιδα τοῦ τύπου «δύσκολη ἡ ἀναχαίτιση τῶν F-35». Βεβαίως, πρόκειται γιά τά ἴδια συστήματα πού πρόβαλλαν συνεντεύξεις ὑπουργῶν Ἀμύνης ἄλλων χωρῶν τῆς Μεσογείου καί μᾶς διαβεβαίωναν ὅτι τό μπλόκο στά F-35 εἶναι βέβαιο. Σήμερα λοιπόν, μέ καθυστέρηση ἑνός ἔτους, φαίνεται ποιός εἶχε δίκιο καί ποιός εἶχε ἄδικο, ἀλλά οἱ ὑπνωτισμένοι δέν λένε νά ξυπνήσουν. Κάποια δικαιολογία θά σκαρφιστοῦν.

Δέν ξέρω ἄν εἶναι κολακευτικό νά ἔχεις ἄδικο ἐπειδή ἔχεις δίκιο πολύ νωρίς. Τό ζητούμενο στόν δημόσιο βίο δέν εἶναι νά παριστάνεις τόν προφήτη πού βλέπει πιό μπροστά ἀπό τούς ἄλλους, ἀλλά νά πατᾶς στήν πραγματικότητα καί νά κοιτᾶς καί τήν ἑπόμενη μέρα, καθώς καί τά ἑπόμενα χρόνια. Τό εἶχε πεῖ αὐτό ἄλλως τε στόν Σπύρο Μαρκεζίνη ὁ βασιλεύς Παῦλος κάποτε, ὅταν τόν πείραξε μέ τήν φράση «Σπύρο μου, ἐσύ μπορεῖς νά δεῖς τί θά γίνει στή χώρα μετά ἀπό 20 χρόνια, ἀλλά δέν μπορεῖς νά προβλέψεις τί θά γίνει αὔριο τό πρωί».

Χρέος ὅλων μας, καί ἐμᾶς πού διαχειριζόμαστε τήν πληροφορία καί τήν ἔχουμε προνομιακά πολλές φορές πολύ νωρίτερα ἀπ’ ὅσο εἶναι ὥριμα τά πράγματα, ἀλλά καί τῶν ἴδιων τῶν πολιτῶν, εἶναι νά ἐγκαταλείψουμε τίς βεβαιότητές μας. Τίποτε δέν εἶναι ὁριστικά γραμμένο στίς πλάκες τοῦ Μωυσέως. Ἡ πατρίδα μας βαδίζει σέ ἕνα μεγάλο ναρκοπέδιο ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια καί μπορεῖ νά ἔρθει «μία μέρα στήν ὁποία θά συμβαίνουν χρόνια». Γι’ αὐτό, ὅπως εἶπε χθές τό πρωί στό ΣΚΑΪ ὁ ἀναπληρωτής καθηγητής τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης καί σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ Σωτήρης Σέρμπος, πρέπει νά ἀρχίσουμε νά λέμε ἀλήθειες.

Προφανῶς πρέπει νά ἀρχίσετε νά λέτε ἀλήθειες, ἐμεῖς τό κάνουμε ἐδῶ καί καιρό ἀκολουθῶντας ἕναν μοναχικό δρόμο (ἡ ἀλήθεια μᾶς κάνει ἀντιπαθεῖς), ἀλλά πρέπει νά κάνετε καί κάτι ἀκόμα: νά ἐκπαιδεύσετε τόν κόσμο νά ἀκούει τίς ἀλήθειες καί ὄχι νά τίς προσπερνᾶ. Τό χρέος δέν σταματᾶ στό νά λές τήν ἀλήθεια, πρέπει νά καταφέρνεις καί τόν ἄλλον νά ἀκούσει τήν ἀλήθεια καί, ἀκόμα κι ἄν δέν πειστεῖ, τοὐλάχιστον νά ἀρχίσει νά ἀμφιβάλλει. Σέ ἕνα ἐξαιρετικό βιβλίο πού ἔχει τόν τίτλο «Ὑπνοβάτες», τό ἔγραψε ὁ Herman Broch καί κυκλοφορεῖ ἀπό τίς ἐκδόσεις Ἕρμα, περιγράφεται πῶς ὁ κόσμος καί ἡ ἡγεσία του, ὑπνωτισμένοι ἀπ’ ὅσα μάθαιναν στίς ἀρχές τοῦ 19ου αἰῶνα, δέν κατάλαβαν πώς ὁδηγοῦνται στόν Πρῶτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Καί χρειάστηκαν ἕναν Δούκα Φερδινάνδο γιά νά τούς ξυπνήσει. Στή δική μας περίπτωση εὐχόμεθα νά μή χρειαστεῖ νά ὑπάρξει οὔτε Δούκας οὔτε ἅμαξα γιά νά ξυπνήσουμε. Ὅλα περνοῦν ἀπό μπροστά μας! Ὅλα γίνονται μπροστά στά μάτια μας, ἀρκεῖ νά τά ἀνοίξουμε γιά νά τά δοῦμε.