«Τήν ὥρα πού κρίνεται τό μέλλον τοῦ πρωταθλήματος καί τῶν τηλεοπτικῶν του δικαιωμάτων γιά τά ἑπόμενα χρόνια, ἡ Δημόσια Ραδιοτηλεόραση δέν πρόκειται νά συμμετάσχει σέ πρακτικές πού ἀπαξιώνουν τό προϊόν, στοχοποιοῦν ἐργαζόμενους, δημιουργοῦν συνθῆκες ἔντασης καί ὑπονομεύουν τό ἴδιο τό ἑλληνικό μπάσκετ».
Αὐτά ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων ἡ ἀνακοίνωση τῆς ΕΡΤ, ἡ ὁποία ἐξηγεῖ τούς λόγους γιά τούς ὁποίους (πολύ σωστά, κατά τήν ἄποψή μας) δέν ἔδειξε οὔτε μιά ἀπό τίς ἀπαράδεκτες εἰκόνες ἀπό τίς ἀσχημίες στελεχῶν τῶν «αἰωνίων ἀντιπάλων» προχθές στό «Τέλεκομ ἀρένα» τοῦ Ἀμαρουσίου.
Ὅλα καλά, ἀλλά τό σημεῖο πού δείχνει ὅτι δέν μποροῦμε πλέον –καί δέν θέλουμε– νά ὁμιλοῦμε γιά «ἀθλητισμό» καί γιά «πρωτάθλημα» εἶναι ἡ χρήση τῆς λέξεως «προϊόν»… Μέ δυό λόγια, «προϊόν» πουλᾶνε τά κανάλια, «προϊόν» ὑπηρετοῦν (ὡς «ὑποπροϊόντα») οἱ ἀγωνιζόμενοι καί οἱ τεχνικές τους ὁμάδες, «προϊόν» μᾶς πουλοῦν οἱ ἰδιοκτῆτες-ἐπιχειρηματίες τῶν ὁμάδων καί, τελικῶς «προϊόν» ἀγοράζουμε μέ πανάκριβα εἰσιτήρια ἤ καθόμαστε καί ἀπολαμβάνουμε στήν τηλεόραση, διανθισμένο μέ σιχαμερά συνθήματα, ἐμετικές ἐκδηλώσεις καί ὀργανωμένη ἀλητεία!
Γιά νά συλλάβουμε (χωρίς νά εἴμεθα ὀπαδοί καμμιᾶς ἐκ τῶν δυό «προϊόντων») τό μέγεθος τῆς ἀηδίας καί τῆς ἀλητείας, ἡ γηπεδοῦχος ὁμάδα εἶχε κερδίσει, ἀλλά οἱ «φίλαθλοι» (δηλαδή τά… ὑποπροϊοντα τοῦ προϊόντος), ἀντί νά ζητωκραυγάζουν καί νά φωνάζουν τό ὄνομα τῆς –ὑποτίθεται– ἀγαπημένης τους ὁμάδας, καθύβριζαν χυδαῖα τόν προπονητή τῶν ἀντιπάλων (ὅπως ἔκαναν καί στό δικό τους γήπεδο οἱ προχθεσινοί ἡττηθέντες) καί ἐκεῖνος τούς «ἀπαντοῦσε» μέ ἰδίας ποιότητος λέξεις καί ἐπίθετα!
Πολύ καλά λοιπόν ἔπραξε ἡ ΕΡΤ πού δέν μᾶς ἔδειξε τίς ἀλητεῖες πού συνέβαιναν ἔνθεν κακεῖθεν καί ἀκόμη καλύτερα θά εἶναι νά πάψουμε νά βλέπουμε τέτοιου εἴδους «προϊόντα», πού προκαλοῦν μῖσος, ἐχθροπάθεια, μέχρι καί φόνους ἀπό ἐγκληματικές συμμορίες, οἱ ὁποῖες ἀποκαλοῦνται «Σύνδεσμοι».
Βεβαίως, εὐθύνη τεράστια ἔχουν καί τά ὑποπροϊόντα τοῦ προϊόντος, πού ὑποδύονται τούς «ἄρχοντες τῶν ἀγώνων». Δονοῦνται τά γήπεδα (μπάσκετ, ποδοσφαίρου, βόλλεϊ, ἀκόμη καί χάντ-μπωλ) ἀπό κραυγές ἀλητείας, πού δέν ἀφήνουν ἀνέγγιχτο ὅλο τό γενεαλογικό δένδρο τῶν ἀντιπάλων!
Παίρνουν ἕνα γνωστό ρεφραίν καί «κολλοῦν» χυδαίους στίχους καί ἐκφράσεις, καμαρώνοντας καί βρωμίζοντας τόν ἀέρα!
Πρῶτα ἀρχίζουν ἀπό τίς μητέρες, ὕστερα περνοῦν στά πρόσωπα τῶν ἀγωνιζομένων καί, στό τέλος, «τήν πληρώνουν» καί οἱ σύζυγοι! Εὐτυχῶς, δέν ἔχουν ἀκόμη –οἱ ἀλητήριοι– ἀγγίξει τά παιδιά!
Εἶναι τοὐλάχιστον ἀποκρουστικό, ἕνα ὁλόκληρο γήπεδο, χιλιάδες ὀπαδοί, μεταξύ τους καί ἀνήλικα παιδιά, νά χυδαιολογοῦν ὁμαδικά καί «νά μήν κουνιέται φύλλο».
«Μά, εἶναι δυνατόν, ἐπιχειρηματίες μέ ἑκατομμύρια, μέ ὀνόματα σοβαρά, νά ἀνακατεύονται μέ τήν ἀλητεία;» ἀποροῦσε φίλος, πού δέν ἀσχολεῖται μέ τήν «φίλαθλο ἰδιότητα», ἀλλά διαβάζει –ἀκόμη– ἐφημερίδες.
Δυστυχῶς, ἀπό ἐκεῖ ἀρχίζει τό πρόβλημα. Ἐάν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, πού διαθέτουν ἑκατομμύρια γιά τό «χόμπι» τους (διότι κανείς δέν ἔχει «βγάλει λεφτά» ἀπό τό μπάσκετ), δέν «κόψουν μαχαίρι» τά βρωμερά συνθήματα καί τίς χυδαιότητες τῆς ἀλητείας τῆς κερκίδας, τό «προϊόν» τους θά μείνει τελικά στά ἀζήτητα καί θά τό βλέπουν μόνο οἱ «ὀργανωμένοι» καί οἱ λοιπές συμμορίες.
Μ.Η.Τ. 232122