Σύνταγμα καί διαφθορά

Οἱ εὐρωπαϊστές τό πολέμησαν ὅταν ἀπειλήθηκε ἡ βρώμικη διαπλοκή, ἀλλά τώρα τό ὑπερασπίζονται γιά νά μήν ξηλωθεῖ τό σάπιο κατεστημένο

Εχει Ιδιαίτερο ἐνδιαφέρον ὁ ὄψιμος συνταγματικός πατριωτισμός τῶν τελευταίων ἡμερῶν μέ ἀφορμή τίς δικογραφίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας. Κάποιοι ἀνακαλύπτουν τώρα τό Σύνταγμα ἀφοῦ ἐπί ἑπτά ὁλόκληρα χρόνια τό σκίζουν σελίδα-σελίδα. Κάποιοι συμβολοποιοῦν στό πρόσωπο τῆς Εὐρωπαίας Εἰσαγγελέως τήν ἀπειλή κατά τοῦ Συντάγματος καί τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας γιά νά ἀποπροσανατολίσουν ἀπό τίς πομπές τους. Καί γιά νά δώσουν τάχα ἰδεολογικό προφίλ στό ἄλλοθί τους γιά τήν ἑπόμενη δικογραφία. Μᾶς καταλαμβάνουν ρίγη συγκινήσεως γιά τήν εὐαισθησία τους αὐτή.

Ἄς εἴμαστε σοβαροί, γιατί τά γεγονότα εἶναι ἐδῶ καί τούς ἐκθέτουν. Συνολικά. Ἄν ἀνατρέξουμε στήν συνταγματική ἱστορία τῆς χώρας τήν περίοδο 2019-2026, θά ἀνακαλύψουμε πλεῖστες ὅσες περιπτώσεις ἄρθρων τοῦ Συντάγματος πού εἴτε ἀνεστάλησαν, καμμιά φορά καί μέ ἀποφάσεις ἀνωτάτων ἀκυρωτικῶν δικαστηρίων, εἴτε καταλύθηκαν στήν πράξη. Ἀναφέρομαι στά ἄρθρα 16, 20, 24, 29, 86, 103, γιά νά θυμίσω:

Πρῶτον, ὅτι τό Συμβούλιο Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη προσφάτως πώς τό Εὐρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο, σήμερα καλούμενο Ἑνωσιακό, ὑπερισχύει τοῦ ἐθνικοῦ Συντάγματος γιά τά μή κρατικά πανεπιστήμια. Ἀκόμα καί ἄν τό ἑλληνικό Σύνταγμα στό συγκεκριμένο ἄρθρο 16 περιέχει μιά τεράστια «ἐπιγραφή» πού ἀναβοσβήνει στήν μαρκίζα καί γράφει «ἀπαγορεύεται». Καί ὅμως αὐτό το «ἀπαγορεύεται», πού εἶναι πολύ ἀπόλυτο γιά νά χωροῦν ἑρμηνεῖες ὑπερβάσεώς του, ξεπεράστηκε γιά χάρη τοῦ Ἑνωσιακοῦ Δικαίου χωρίς νά συγκινηθεῖ κανείς ἀπό τίς ἐν Ἑλλάδι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ θέση μας γιά τά μή κρατικά πανεπιστήμια παραμένει ἀμετάβλητη, παρά τά σοβαρά προβλήματα πού ἔχουν παρατηρηθεῖ κατά τήν πρώτη ἐφαρμογή τῆς νομοθεσίας, ὡστόσο ἐδῶ τό σχόλιό μας ἀφορᾶ τούς θεσμούς καί τό Σύνταγμα. Τό πῶς ἐφαρμόζεται.

Δεύτερον, τό ἄρθρο 20, πού ἀφορᾶ τήν προστασία τῆς οἰκογένειας. Παρά τίς κυβερνητικές δεσμεύσεις, παρά τήν ξεκάθαρη ἀναφορά τοῦ ἄρθρου στήν προστασία τῆς μητρότητας, ἡ Δικαιοσύνη μέ ἕνα ἰδεολογικό κείμενο γιά τίς νέες μορφές οἰκογένειας καί τίς σύγχρονες ἐξελίξεις νομοθέτησε τήν υἱοθεσία ἀνηλίκων ἀπό ζεύγη ἀνδρῶν ἤ ζεύγη γυναικῶν.

Τρίτον, τό ἄρθρο 24 γιά τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος ἔχει καταστρατηγηθεῖ στήν πράξη ἀπό ἕναν συνδυασμό νομοθετικῶν διατάξεων καί νομολογίας ἀνωτάτου δικαστηρίου πού ἐπιτρέπει τήν ἐγκατάσταση λειτουργίας ἀνεμογεννητριῶν μέσα στά δάση. Δέν χρειάζεται νά προσθέσουμε κάτι σέ αὐτό. Τίς καταστρατηγήσεις αὐτῆς τῆς διατάξεως τίς ζεῖ ὅλη ἡ χώρα καί διαμαρτύρεται γι’ αὐτό.

Τέταρτον, συνεπείᾳ τῆς καταστρατηγήσεως τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Συντάγματος γιά τήν λειτουργία τῶν κομμάτων ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων λειτουργεῖ σήμερα μέ 297 βουλευτές, μέ κουτσή σύνθεση. Καί τοῦτο γιατί μέ νόμο ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντίθετος πρός τό γράμμα, ἀλλά καί τό πνεῦμα, τοῦ Συντάγματος τοῦ 1974, ὅπως αὐτό προκύπτει ἀπό τά πρακτικά του (ἐτέθη τότε σέ συζήτηση ρύθμιση γιά τήν ἀπαγόρευση λειτουργίας κομμάτων καί μετά τήν ἀντίδραση τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἡ τότε Κυβέρνηση συναίνεσε καί τήν ἀπέσυρε – «ἀρκεῖ ὁ Ποινικός Κώδικας» εἶπε ὁ Παπανδρέου καί συμφώνησαν), ἡ κυβερνητική πλειοψηφία νομοθέτησε τήν ἔννοια τοῦ πραγματικοῦ ἀρχηγοῦ καί τήν ἀπαγόρευση τῆς λειτουργίας κομμάτων. Ἡ ὁποία μπορεῖ κατά τήν πρώτη της ἐφαρμογή νά ἐπικεντρώθηκε στήν λειτουργία τῆς Ἀκροδεξιᾶς, ἀλλά δημιουργεῖ ἕνα ἐπικίνδυνο νομικό προηγούμενο γιά ἄλλες περιπτώσεις στό μέλλον.

Πέμπτον, ὅλα ὅσα ἔχουν συμβεῖ μέ τήν ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 86 τοῦ Συντάγματος, τίς Προανακριτικές καί τίς παραγραφές σέ αὐτήν τήν θητεία αὐτῆς τῆς Βουλῆς, τήν ἄρνηση τῶν ἀπ’ εὐθείας διώξεων γιά κοινοτικά ἀδικήματα, θά ἀποτελέσουν εἰδικό κεφάλαιο γιά τούς συγγραφεῖς τῆς συνταγματικῆς μας ἱστορίας στό μέλλον. Εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς πολιτικῆς καί θεσμικῆς ἀνωμαλίας. Ἡ Κυβέρνηση κατήργησε στήν πράξη τήν λειτουργία τῶν Προανακριτικῶν Ἐπιτροπῶν καί χωρίς νά ἔχει ἀλλάξει τό Σύνταγμα υἱοθέτησε κατά περίπτωση τήν θεωρία τοῦ φυσικοῦ δικαστῆ, πού δέν εἶναι ἀκριβῶς ὁ φυσικός δικαστής, τῶν πολιτικῶν. Τῆς ἀποστολῆς δηλαδή δικογραφιῶν τῆς Δικαιοσύνης ἀπ’ εὐθείας στό εἰδικό γνωμοδοτικό συμβούλιο τοῦ Ἀρείου Πάγου χωρίς προηγούμενη ἄσκηση τῶν εἰσαγγελικῶν προανακριτικῶν ἁρμοδιοτήτων πού προβλέπει τό Σύνταγμα γιά τήν εἰδική δωσιδικία τῶν πολιτικῶν. (Φυσικός δικαστής θά ἦταν ὅλη τήν ἔρευνα ἀπό τήν ἀρχή μέχρι καί τῆς ἐκδίκασης τῆς ὑποθέσεως νά τήν ἀναλαμβάνει ἡ Δικαιοσύνη χωρίς τήν παρεμβολή τῆς πολιτικῆς.)

Ἡ ἐφαρμογή αὐτῆς τῆς διατάξεως ἀμαυρώθηκε ἀκόμα περισσότερο μέ τίς ἐπιστολικές ψήφους γιά τήν περίπτωση τοῦ ὑπουργοῦ Βορίδη, τίς ὁποῖες ὑποχρεώθηκαν νά ἀποστείλουν στίς κάλπες βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀποδεχόμενοι τήν κατάργηση τῆς μυστικότητας τῆς ψήφου. Ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος θά γράψει στό γραφεῖο ποίου καί μέ τήν ἐποπτεία ποίου προσέρχονταν οἱ βουλευτές καί τοποθετοῦσαν μέσα στούς φακέλλους τά ψηφοδέλτια ἀθωώσεως Βορίδη. Στό πλαίσιο τῶν ἴδιων παραβιάσεων ἐντάσσεται ἡ ἐσκεμμένη ἀμέλεια τῆς Κυβερνήσεως νά φέρει ἐπί ἕξι ὁλόκληρα χρόνια πρός ψήφιση στήν Βουλή τόν ἐκτελεστικό νόμο τοῦ Συντάγματος γιά νά ἐναρμονιστεῖ ἡ εἰκοσαετής παραγραφή πού θέσπισε ὁ συνταγματικός νομοθέτης τό 2019 μέ τήν παραγραφή τοῦ κοινοῦ νομοθέτη. Ἡ ἐσκεμμένη αὐτή ἀμέλεια εἶχε ὡς συνέπεια νά ἐφαρμόζεται ἀκόμη καί σήμερα, ἑπτά χρόνια μετά τήν ἀναθεώρηση, λόγῳ τῶν ἑρμηνευτικῶν διαφωνιῶν, ὁ παλαιός νόμος περί εὐθύνης ὑπουργῶν τοῦ 2003 καί νά τόν ἐπικαλεῖται ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία γιά νά στέλνει σέ δόσεις τήν δικογραφία γιά τόν ΟΠΕΚΕΠΕ πρίν ὁλοκληρωθεῖ προκειμένου νά μήν ὑπάρξουν παραγραφές γιά ἀδικήματα τοῦ 2021.

Ἕκτον, ὅλα ὅσα ἔχουν συμβεῖ μέ τίς Ἀνεξάρτητες Ἀρχές καί μέ τίς νομοθετικές πρωτοβουλίες πού ἀνέλαβε ἡ Κυβέρνηση προκειμένου νά παρέμβει στό ἐσωτερικό τους γιά νά δυσχεράνει τήν ἔρευνα τῶν ὑποκλοπῶν συνιστοῦν ἐπίσης ἕνα ἀπό τά κραυγαλέα παραδείγματα τῆς συνταγματικῆς ἐκτροπῆς τῆς περιόδου αὐτῆς. Στήν ὁποία ἔχουν μετάσχει τό ὑπουργικό συμβούλιο στό σύνολό του, ἡ Κοινοβουλευτική Ὁμάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας στό σύνολό της, χωρίς τήν διατύπωση τῆς παραμικρῆς διαφωνίας, στρατευμένοι συνταγματολόγοι, σέ κάποιες περιπτώσεις οἱ ἁρμόδιες ἐπιστημονικές ὑπηρεσίες καί συμβούλια τῶν θεσμῶν καί σέ μερικές ἄλλες καί ἡ ἴδια ἡ Δικαιοσύνη. Ἡ ὁποία ἔφτασε στό σημεῖο μέ ἀφορμή τήν ὑπόθεση τῆς Ἀκροδεξιᾶς νά ἐλέγχει καταστατικά κομμάτων καί νά ὑπεισέρχεται στήν ἐσωτερική λειτουργία τους. Ἀπίστευτα πράγματα. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον λοιπόν πῶς, μετά ἀπό ἕνα τόσο βεβαρημένο συνταγματικό ποινικό μητρῶο, κυβερνητικές συνιστῶσες σήμερα τολμοῦν καί βγαίνουν δημοσίως νά ἐπιτεθοῦν στόν θεσμό τῆς εὐρωπαϊκῆς Δικαιοσύνης γιά νά προστατεύσουν δῆθεν τό ἐθνικό Σύνταγμα. Ἀνήκουσες μάλιστα οἱ συνιστῶσες αὐτές στίς λεγόμενες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Ἀπό τόν φιλοευρωπαϊσμό στόν ἐθνικισμό τοῦ αἰσχίστου εἴδους ὑπάρχει τεράστια ἀπόσταση.

Σ’ ὅλους ὅσοι δυσφοροῦν γιά τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο θά θέλαμε νά θυμίσουμε τά ἑξῆς:

Ἡ Ἑλλάδα μέ βάση τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος ἔχει ἐκχωρήσει τμῆμα τῆς κυριαρχίας της στίς Βρυξέλλες προκειμένου νά συμμετάσχει σέ αὐτόν τόν ὑπερεθνικό ὀργανισμό. Ἡ ὑποχρέωση ἐνσωματώσεως τῶν Κοινοτικῶν Ὁδηγιῶν στό Ἐθνικό μας Δίκαιο, πού εἶναι παράγωγο Κοινοτικό Δίκαιο, εἶναι μία ἀπό τίς ἐκφάνσεις αὐτῆς τῆς δεσμεύσεως. Αὐτή τήν ἑβδομάδα ἡ Βουλή συζητᾶ τήν ἐνσωμάτωση Κοινοτικῆς Ὁδηγίας γιά τήν ἐνέργεια μέ νομοθετική πρωτοβουλία τοῦ ἁρμόδιου ὑπουργείου (ἡ ὁποῖα στό δεύτερο κεφάλαιό της, τῶν ἄλλων διατάξεων, εἶναι προβληματική).

Αὐτοί πού ὑπερασπίζονται σήμερα τό Σύνταγμα γιά νά ὑπερασπιστοῦν τίς βρωμιές τῆς διαφθορᾶς ἑνός σάπιου συστήματος μέ ἀπώτερο στόχο τήν ὑπονόμευση τῶν ἐρευνῶν εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι πρωτοστάτησαν ἐναντίον τοῦ Συντάγματος ὅταν μέ τόν βασικό μέτοχο ἐπιχειρήθηκε τό 2004 νά ξηλωθοῦν ἐν τῇ γενέσει τους οἱ ἑστίες τῆς διαφθορᾶς πού κατατρώγει τίς σάρκες τῆς χώρας. Ἔφτασαν στό σημεῖο νά κάνουν λόμπυ στίς Βρυξέλλες κατά τῆς χώρας καί ὑπέρ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κοινοτικοῦ Δικαίου. Προκειμένου σάν καλοί ντελιβεράδες νά ὑπηρετήσουν τούς τότε νταβαντζῆδες. Πρόκειται γιά τό ἐπιτήδειο Κέντρο πού φορᾶ τό καπέλο τῆς Εὐρώπης ὅποτε τό συμφέρει καί τό καπέλο τοῦ Συντάγματος ὅποτε τό συμφέρει. Τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο δικαίωσε τόν βασικό μέτοχο τό 2008 ἐπί τῆς ἀρχῆς, ἀναγνωρίζοντας προτεραιότητα στό Ἐθνικό Δίκαιο, ἀλλά ἐπικαλέστηκε τήν παραβίαση τῆς ἀρχῆς τῆς ἀναλογικότητας. Ἦταν ὅμως ἀργά. Ἡ χώρα πλήρωσε τίς ἐλίτ τῆς διαφθορᾶς, ὅπως ὁμολόγησαν ἀργότερα σέ κρίσεις εἰλικρίνειας οἱ Μέρκελ καί Σόιμπλε.

Ἄς τό ξεκαθαρίσουμε μιά γιά πάντα: συνταγματικός πατριωτισμός καί ἀσυλία στήν διαφθορά δέν πᾶνε παρέα. Αὐτός δέν εἶναι ὁ ὁρισμός τοῦ ὅρκου, εἶναι ὁ ὁρισμός τοῦ ἐπίορκου. Καί κάτι τελευταῖο: αὐτοί πού κάθονται «σούζα» στήν Εὐρωπαία Εἰσαγγελέα στίς ἐσωτερικές συσκέψεις ἄς μήν κάνουν τούς «μάγκες» στά Μαντεῖα καί τούς Δελφούς. Ὑπάρχουν μερικοί ἄνθρωποι στήν Ἀθήνα πού ξέρουν τί γίνεται πίσω ἀπό τίς κλειστές πόρτες.