Ἡ δόξα καί τό Βατερλώ

ΠΡΩΤΑ ἡ μεγάλη εἰκόνα: Ὁ πόλεμος πού κήρυξαν στό Ἰράν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἀποτελεῖ στρατηγική ἀπόφαση τοῦ Ἰσραήλ στήν ὁποία συναίνεσε ὁ Πρόεδρος Τράμπ.

Καί συναίνεσε γιά τρεῖς λόγους, δύο τακτικούς καί ἕναν στρατηγικό. Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι ἡ ἔναρξη τοῦ περιφερειακοῦ αὐτοῦ πολέμου ἱκανοποιεῖ τό κατεστημένο τῆς ἀμυντικῆς βιομηχανίας τῶν ΗΠΑ μέ τό ὁποῖο ἦρθε σέ ρήξη κατά τήν πρώτη του θητεία, ὅταν ἀρνήθηκε νά κάνει πολέμους, καί τό πλήρωσε ἀκριβά: Διώξεις, ἀπόπειρες δολοφονίας, φορολογικοί ἔλεγχοι, διασυρμός μέ κώλ γκίρλς, εἰσβολή τοῦ FBI στήν οἰκία του, ἀπόπειρα παραπομπῆς του (impeachment) κ.λπ. Ἡ στήριξη τοῦ κατεστημένου τῆς ἀμυντικῆς βιομηχανίας τῶν ΗΠΑ στήν ὁποία βασίζεται μεγάλο μέρος τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ΗΠΑ στόν κόσμο, ἴσως καί ἄνω τοῦ 70%, ἀποτελεῖ ἐθνική πολιτική τῆς Ἀμερικῆς μετά τήν δολοφονία τοῦ Προέδρου Κέννεντυ. Ὁ ὁποῖος ὡς γνωστόν ἤθελε νά ἀποσύρει τίς ἀμερικανικές δυνάμεις ἀπό τό Βιετνάμ, νά κηρύξει τό τέλος τοῦ πολέμου καί νά χρηματοδοτήσει μέ τίς δαπάνες τοῦ πολέμου τό κοινωνικό κράτος. Δέν πρόλαβε.

Ἔκτοτε οὐδείς διανοήθηκε νά κάνει ἀνάλογη σκέψη. Ἀκόμη καί ὁ Πρόεδρος Μπούς Τζούνιορ πού ἐξελέγη ὅπως καί ὁ Τράμπ μέ ἀτζέντα ἐθνικοῦ ἀπομονωτισμοῦ ἀναθεώρησε μετά τούς Δίδυμους Πύργους καί εἰσέβαλε μέ 100.000 στρατιῶτες στό Ἰράκ. Ὁ δεύτερος πού ἐπιχείρησε νά σπάσει τόν κανόνα τῆς στήριξης τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ κατεστημένου τῆς βιομηχανίας ἐξοπλισμῶν τῶν ΗΠΑ ἦταν ὁ Πρόεδρος Τράμπ. Ἤθελε μπίζνες, ὄχι πόλεμο. Μέ τήν ἀλλαγή πορείας σήμερα, τήν πρόσφατη ἐξαγγελία του γιά αὔξηση τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ κατά 20%, τήν διακήρυξη ὅτι δέν «βαριέμαι τόν πόλεμο πού θά κρατήσει μίνιμουμ τέσσερεις ἑβδομάδες» καί μέ τήν ἀποδοχή τοῦ μετά Κέννεντυ δόγματος, «στερεώνει» τήν Προεδρία του. Τήν θωρακίζει ἀπό ὑπονομεύσεις.

Ὁ δεύτερος λόγος τῆς συναινέσεώς του στόν πόλεμο εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῶν σχέσεών του μέ τό ἑβραϊκό λόμπυ τῶν ΗΠΑ τοῦ ὁποίου ἡ στάση θά εἶναι καθοριστική γιά τήν ἔκβαση τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν τοῦ φθινοπώρου γιά τό Κογκρέσσο. Παραδοσιακά ἡ συγκεκριμένη πανίσχυρη ὁμάδα πιέσεως στήριζε τούς Δημοκρατικούς, ἀλλά μετά τήν Συμφωνία Εἰρήνης γιά τήν Γάζα, τήν ἀπελευθέρωση τῶν ὁμήρων ἀπό τήν Χαμάς καί τήν στήριξη Τράμπ στόν πόλεμο τοῦ Ἰράν, εἶναι εὔλογο ὅτι αὐτή τήν φορά τό συγκεκριμένο λόμπυ θά στηρίξει τόν Ρεπουμπλικάνο Πρόεδρο.

Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι χθές ὁ Τράμπ ἐπιτέθηκε στόν Πρόεδρο Μπάιντεν καί τούς «Δημοκρατικούς» γιατί ἄδειασαν τίς ἀποθῆκες τοῦ στρατοῦ μέ τά ὅπλα πού χάρισαν στόν Ζελένσκυ. Μήνυμα ἐσωτερικῆς πολιτικῆς καταναλώσεως στό Ἑβραϊκό λόμπυ ἦταν αὐτό. Ὁ στρατηγικός λόγος τῆς συναινέσεως Τράμπ τέλος εἶναι ἡ Κίνα. Κοινός παρονομαστής τῶν ἐπιχειρήσεων ἀνατροπῆς καθεστώτων τῆς Βενεζουέλας καί τοῦ Ἰράν εἶναι ἡ διακοπή τῆς ροῆς φθηνοῦ πετρελαίου στήν Κίνα. Παράπλευρη συνέπεια τοῦ πολέμου Ρωσσίας καί Οὐκρανίας ἐπίσης ἦταν ἡ ἐξασθένιση τῆς Γερμανίας καί ἡ ἀποδυνάμωση τῶν ἰσχυρῶν ἐμπορικῶν δεσμῶν τοῦ Πεκίνου μέ τό Βερολῖνο.

Ἡ λήξη τῶν ὅποιων ἐκκρεμοτήτων στήν γειτονιά μας περιλαμβανομένων καί τῶν θαλασσίων ζωνῶν τῆς Μεσογείου εἶναι προϋπόθεση γιά τίς ΗΠΑ ὥστε νά ἀφιερωθοῦν στήν προετοιμασία τοῦ τελικοῦ χωρίς αὔριο μέ τήν Κίνα τό 2034 γιά τήν πρωτοκαθεδρία τοῦ πλανήτη. Ἡ ὁποία Κίνα ἐπελαύνει ἤδη στήν τεχνητή νοημοσύνη, στήν ρομποτική, στήν κυβερνοσφάλεια, στίς μπαταρίες, στήν κινητή τηλεφωνία, στήν ἀμυντική τεχνολογία, στούς ἐξοπλισμούς, στήν αὐτοκινητοβιομηχανία κ.ἄ.

Γιατί ἐπέμεινε τώρα τό Ἰσραήλ στήν ἐπίθεση κατά τοῦ Ἰράν; Πέραν τοῦ προφανοῦς ἐσωτερικοῦ λόγου (γιά νά ἀποφύγει ποινικές περιπέτειες γιά ἄλλα θέματα ὁ Πρόεδρος Νετανυάχου) ἡ Ἱερουσαλήμ θεωρεῖ ὅτι λόγῳ τοῦ σαπίσματος στά καθεστῶτα τῆς περιοχῆς, τῆς διεισδύσεώς της σέ δρῶντες ὅπως ἡ Χεζμπολλάχ, τῆς μερικῆς ἐξουδετερώσεώς τους καί τοῦ σαφοῦς προβαδίσματος πού ἔχει στόν τομέα τῶν πληροφοριῶν (μέχρι τῆς ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου) μπορεῖ νά φθάσει στήν ἵδρυση τοῦ «Μεγάλου Ἰσραήλ». Ἤδη ἐλέγχει τό 52% τῶν ἐδαφῶν τῆς Γάζας καί τό 83% τῶν ἐδαφῶν τῆς Δυτικῆς Ὄχθης.

Ἄν ἀνατραπεῖ τό καθεστώς τοῦ Ἰράν, εἴτε μέ λαϊκή ἐξέγερση, ἤ μέ ἐξέγερση μειονοτήτων, εἴτε δέν ἀνατραπεῖ, ἀλλά ἐπικρατήσει τό ἀπέραντο χάος, θά εἶναι ἱκανοποιημένη. Ἡ ἄσκηση στήν ὁποία μπῆκαν ἡ Ἀμερική καί τό Ἰσραήλ μέ τήν λοιπή Δύση ἐπιφυλακτική δέν εἶναι «περίπατος» βεβαίως, γιατί τό Ἰράν δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Καί ἀπό τίς πρῶτες στρατιωτικές ἀντιδράσεις του ἔδειξε ὅτι ἔχει τά ἀνακλαστικά γιά νά μεταφέρει τόν πόλεμο στήν Ἀραβία καί μέσα στήν Δύση. Οἱ καλοζωισμένες δυτικές κοινωνίες πού ἔχουν ψηλά στίς ἀξίες τους τήν προστασία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καί δέν ἔχουν ζήσει πόλεμο δεκαετίες τώρα στό ἔδαφός τους, μπορεῖ νά εἶναι ἡ ἀπρόοπτος μεταβλητή τοῦ πολέμου αὐτοῦ. Τό Ἰράν μπορεῖ νά γίνει ἡ δόξα τοῦ Τράμπ, μπορεῖ καί τό Βατερλώ του. Γιά τήν ὥρα οἱ πιθανότητες εἶναι τό πρῶτο, ἀλλά μήν ξεχνᾶμε γιά πόσους Προέδρους ἔγινε βάλτος ἡ Μέση Ἀνατολή στό παρελθόν. Ὁ ἐξευτελιστικός τρόπος πού «ἀπέδρασε» ὁ Μπάιντεν ἀπό τό Ἀφγανιστάν μᾶς τό θυμίζει.

Μέσα σέ αὐτό τό στρατηγικό πλαίσιο ἐγείρονται δύο θέματα: Ποιός εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Ἑλληνισμοῦ στήν περιοχή καί ποιός ὁ ρόλος τῆς Τουρκίας. Ἡ γείτων εἶναι φοβερά ἀμήχανη αὐτή τήν ἐποχή καί αὐτό ἀποδεικνύεται ἀπό τό γεγονός ὅτι δέν ἀντέδρασε στήν ἀποστολή τοῦ «Κίμωνα» στήν Κύπρο. Ἡ γείτων ἔχει μεγάλη ἀγωνία γιατί ἀκόμη δέν ἔχει καταφέρει λόγῳ τῶν ἀντιδράσεων τοῦ ἑβραϊκοῦ λόμπυ τῶν ΗΠΑ νά κλείσει τίς συμφωνίες της μέ τήν Ἀμερική. Πιθανόν μετά τίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές νά γίνει αὐτό, γιατί ἡ πώληση τῶν F-35 ἐνδιαφέρει τήν ἀμερικανική ἀμυντική βιομηχανία. Ἡ γείτων ἔχει ἄγχος, τέλος, γιατί εἶδε ὅτι τό Ἰσραήλ δέν ξεχνᾶ καί πορεύεται μέ τήν Παλαιά Διαθήκη καί τά βιβλικά κείμενα στά ὁποῖα παρέπεμπε ὁ πρέσβης τῶν ΗΠΑ στήν Ἱερουσαλήμ: Τόν πρώην Πρόεδρο τοῦ Ἰράν Ἀχμαντινετζάντ ὁ ὁποῖος εἶχε καθυβρίσει τό κράτος τοῦ Ἰσραήλ κάποτε, τόν ἐξόντωσαν κατά τήν διάρκεια τῶν ἐπιχειρήσεών τους ἐπίλεκτες ὁμάδες, ὄχι τόν ἐν ἐν ἐνεργείᾳ Πρόεδρο. Καί δέ χρειάζεται νά θυμίσουμε ποιός ἄλλος ἡγέτης τῆς περιοχῆς προσέβαλε κάποτε τόν Πρόεδρο τοῦ Ἰσραήλ στό Νταβός κλωτσῶντας καρέκλες.

Τήν ὥρα λοιπόν πού ἡ Τουρκία αἰωρεῖται στό στρατηγικό κενό (γιά πόσο θά δοῦμε), Ἑλλάς καί Κύπρος ἔχουν εὐκαιρία. Δέ γίνεται ἡ Ἄγκυρα νά δακρύζει γοερά γιά τόν Χαμενεΐ, ἡ Πάφος νά βομβαρδίζεται ἀπό τήν Χεζμπολλάχ καί ἡ μεσολαβήτρια τοῦ ΟΗΕ γιά τό Κυπριακό Ὀλγκίν νά ἀναπτύσσει φιλοτουρκικές θέσεις γιά τήν λύση στόν Πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν πατρίδα μας, ἡ ὁποία ἄν δέν λάβει ἀνταλλάγματα γιά τό γεγονός ὅτι ἀποδέχθηκε νά εἶναι τό στρατηγικό βάθος τῆς Δύσεως, τότε μπορεῖ νά ἔχει τήν ἐπιλογή τοῦ Ἱσπανοῦ Σάντσεθ τήν ὁποία ἐγκαινίασε κάπως θεατρικά πρῶτος ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου τό 1987: Ἀναστολή λειτουργίας τῶν βάσεων.

Τελευταῖο ἀλλά ὄχι ἔλασσον: ἡ ἐνεργοποίηση τοῦ ἑνιαίου ἀμυντικοῦ δόγματος μετά ἀπό τό αἴτημα Χριστοδουλίδη πού δέν ἦταν σέ θέση νά ἀπορρίψει ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Ἡ Κύπρος «εἶναι μία δεύτερη Ἑλλάς» εἶχε πεῖ στόν Πρόεδρο Μπούς τόν πρεσβύτερο ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς τό 1991 μέσα στό Προεδρικό Μέγαρο. Οἱ μικρόνοες τῶν Ἀθηνῶν πού εἰσηγοῦνταν ἐσχάτως νά χωρίσουμε τά «τσανάκια» μας γιατί ἡ Λευκωσία μᾶς εἶχε γίνει «βάρος» καί οἱ «Νεοκύπριοι» κάνουν τά ἴδια, αὐτή τήν φορά ἡττήθηκαν. Τά διακυβεύματα τούς ξεπέρασαν. Ἐλπίζουμε νά ἡττήθηκαν ὁριστικά καί ὄχι περιστασιακά.