Δεκαετίες ὑποκλοπῶν, ἀλλά πρώτη φορά τέτοιας μορφῆς

Oποια καί ἄν θά εἶναι ἡ ἐξέλιξις τῆς ὑποθέσεως τῶν ὑποκλοπῶν, μετά τήν χθεσινή δικαστική ἀπόφαση, τό ἐρώτημα πού συνεχίζει νά πλανᾶται εἶναι τί ἀκριβῶς περιμένουν οἱ ἑλληνικές Κυβερνήσεις ἀπό τίς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν τῆς χώρας.

Διότι ἐν τέλει, ἀντί νά ἀνταποκρίνονται στήν ἀποστολή τους, ἀσχολοῦνται μέ παρακολουθήσεις, ἀκόμη καί ὑψηλοβάθμων κρατικῶν ἀξιωματούχων. Αὐτό μάλιστα συνέβη τώρα γιά πρώτη φορά, παρά τό γεγονός ὅτι περιπτώσεις ὑποκλοπῶν εἴχαμε καί κατά τό παρελθόν. Δέν εἶχαν μπεῖ ὅμως στό στόχαστρο ὁ ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ καί πολιτικοί ἀρχηγοί. Αὐτό μόνον τώρα συνέβη. Καί γι’ αὐτό δέν ἀρκεῖ ἡ καταδίκη τῶν φυσικῶν αὐτουργῶν.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Πρέπει νά διωχθοῦν καί οἱ ἠθικοί αὐτουργοί. Εἶναι ζήτημα ἀξιοπιστίας τοῦ κράτους.

Καί τό πρόβλημα παραμένει. Οἱ μυστικές ὑπηρεσίες τῆς χώρας ἀσχολοῦνται μέ ἀλλότρια. Ὅσες δεκαετίες καί ἄν πᾶμε πίσω, θά ἀνακαλύπτουμε περιπτώσεις κατά τίς ὁποῖες οἱ ὑπηρεσίες, εἴτε ὀνομάζονταν ΕΥΠ, εἴτε ΚΥΠ, εἴτε ΥΠΕΑ, ἀσχολοῦνταν μέ παρακολουθήσεις στό ἐσωτερικό τῆς χώρας πού δέν εἶχαν τήν παραμικρή σχέση μέ τήν ἐθνική ἀσφάλεια. Εἶχαν νά κάνουν μέ κομματικές ἀντιπαραθέσεις ἤ ἀκόμη καί ἐπιχειρηματικές ὑποθέσεις.

Νά θυμίσουμε ὅτι κατά τήν δεκαετία τοῦ ’80 εἶχε ἀποκαλυφθεῖ ὁ ρόλος τοῦ ΟΤΕ σέ ὑποκλοπές τηλεφωνημάτων πολιτῶν. Τότε βεβαίως ὑπῆρχε μόνον σταθερή τηλεφωνία καί οἱ ὑποκλοπές γίνονταν ἀπό τά κιβώτια κατανεμητῶν τοῦ ΟΤΕ. Ὡς αὐτουργός καί συντονιστής τῶν παρακολουθήσεων ἐκείνων κατηγγέλλετο ὁ ἔμπιστος τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου διοικητής τοῦ ΟΤΕ Θεοφάνης Τόμπρας. Ἐπρόκειτο γιά ἕναν χαρισματικό ἀξιωματικό τῶν Διαβιβάσεων, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποστρατευθεῖ πρό τοῦ 1967, ἀφοῦ ἐδικάσθη γιά τήν ὑπόθεση τῆς ὀργανώσεως ΑΣΠΙΔΑ.

Ἀκολούθησε κατά τήν δεκαετία τοῦ ’80 ἡ ὑπόθεσις παρακολουθήσεων γιά τήν ὁποία συνελήφθη ὡς αὐτουργός ὁ Χρῆστος Μαυρίκης (ὁ ὁποῖος ἀπασχολεῖ τήν εἰδησεογραφία καί σήμερα γιά ὑποθέσεις γιά τίς ὁποῖες ὁδηγήθηκε καί πάλι στήν φυλακή). Ὁ Μαυρίκης εἶχε θεωρηθεῖ ὅτι συνδεόταν μέ τό ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἡροδότου (Μέγαρο Σταθάτου) γραφεῖο συμβούλων τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Καί στίς δύο αὐτές περιπτώσεις, ἡ πολιτική ἡγεσία, ἀλλά καί ἡ ὑπηρεσιακή ἡγεσία τῆς ΕΥΠ, ἐδήλωναν ἄγνοια. Εἶναι γνωστή ὅμως ἡ πρακτική τῶν πολιτικῶν προϊσταμένων σέ αὐτές τίς περιπτώσεις. Ἐνημερώνονται γιά τό ἀποτέλεσμα τῶν παρακολουθήσεων, γιά τίς πληροφορίες πού ἔχουν συλλεγεῖ, ἀλλά δέν ἐρωτοῦν γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο αὐτές συνελέγησαν. Προσποιοῦνται πώς δέν γνωρίζουν.

Σέ κάθε περίπτωση ὅμως, ἀπό τόν Τόμπρα μέχρι τό predator εἶναι ἐκπληκτική ἡ εὑρηματικότης καί ἡ ἱκανότης των ὑποκλοπέων. Καί εὐλόγως θλίβεται κανείς στήν σκέψη ὅτι αὐτές οἱ ἱκανότητες δέν ἀξιοποιοῦνται ὅπως πρέπει γιά τήν συλλογή πληροφοριῶν πού θά βοηθοῦσαν τίς κυβερνήσεις νά ἀντιμετωπίσουν ἐξωτερικές ἀπειλές στρεφόμενες κατά τῆς χώρας καί τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, ἀλλά σπαταλῶνται γιά μικροπολιτικές ὑποθέσεις πού ἐν τέλει, ὅταν ἀποκαλύπτονται, φέρουν ὡς ἀποτέλεσμα τήν καταρράκωση τῆς σοβαρότητος καί τῶν ὑπηρεσιῶν,
ἀλλά καί τῆς χώρας. Πρῶτα στά μάτια τῶν πολιτῶν, ἀλλά –τό σημαντικώτερο– καί στά μάτια ξένων χωρῶν, φιλικῶν καί μή.

Μιά συνέπεια πού δέν γίνεται εὐρέως γνωστή εἶναι ὅτι αὐτό τό πλέγμα ἀποκαλύψεων καί κακῆς χρήσεως τῶν διαδικασιῶν ὑποκλοπῶν καί παρακολουθήσεων δημιουργεῖ ἀναστολές σέ νευραλγικές ὑπηρεσίες τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, οἱ ὁποῖες ἀποφεύγουν νά ἐφαρμόσουν ἐσωτερικούς ἐλέγχους, φοβούμενες ὅτι θά παρεξηγηθοῦν καί θά θεωρηθεῖ ὅτι κάνουν ὅ,τι κάνουν καί οἱ πολιτικές ἡγεσίες πού παραγγέλνουν παρακολουθήσεις γιά ἴδιον ὄφελος.

Ἐπί παραδείγματι, ἄν ἡ Πολεμική Ἀεροπορία εἶχε τέτοιες διαδικασίες ἐλέγχου τοῦ προσωπικοῦ της, θά εἶχε ἐντοπίσει τόν σμήναρχο πού διεβίβαζε πληροφορίες στούς Κινέζους καί δέν θά χρειαζόταν νά μᾶς ἐνημερώσουν ἀπό τό ἐξωτερικό γιά τήν δράση του ὥστε νά κινηθοῦν οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες καί νά τόν συλλάβουν. Νά σημειωθεῖ δέ ὅτι πολλάκις συμμαχικές χῶρες ἤ καί πολυεθνικά Νατοϊκά καί εὐρωπαϊκά ἐπιτελεῖα μᾶς ἔχουν ἐπισημάνει αὐτήν τήν ἔλλειψη. Ὅποιος ὅμως «ἔχει καεῖ στόν χυλό, φυσάει καί τό γιαούρτι», κατά τήν γνωστή παροιμία.