«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».
Ὁ ἄνθρωπος μέ τόν ὁποῖον μιλήσαμε εἶναι ἀπόλυτος γνώστης τῆς ἐναερίου κυκλοφορίας, καθώς ὑπῆρξε κορυφαῖος συνδικαλιστής στόν συγκεκριμένο κλάδο.
Κατ’ ἀρχάς, μᾶς διευκρίνισε ὅτι οἱ συνδικαλιστές στόν χῶρο τῆς ὑπηρεσίας πού ρυθμίζει τήν ἐναέρια κυκλοφορία δέν ἄσκησαν ποτέ καί δέν πρόκειται νά ἀσκήσουν κομματικό συνδικαλισμό. «Δέν ὑπάρχει περίπτωση νά παίξουν μέ ἀνθρώπινες ζωές, ἀλλά καί δέν θά ἀναλάβουν ποτέ εὐθῦνες πού δέν τούς ἀναλογοῦν» μᾶς εἶπε.
Τί συνέβη λοιπόν μέ τό περίφημο black out, τό ὁποῖο ἤδη μέ τόν γνωστό πομπώδη τρόπο οἱ πολιτικοί μας χρησιμοποιοῦν γιά νά δημιουργήσουν θόρυβο καί μάλιστα μιλοῦν στό Κοινοβούλιο γιά «κίνδυνο νά ἔχουμε Τέμπη στόν ἀέρα». Ὀφείλουμε νά διευκρινίσουμε ἐξ ἀρχῆς ὅτι ὁ ἄνθρωπος μέ τόν ὁποῖον μιλήσαμε καί τόν ὁποῖο γνωρίζουμε πολλά χρόνια δέν ἀνῆκε ποτέ καί δέν ἀνήκει στόν χῶρο τῆς σημερινῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Τί μᾶς εἶπε λοιπόν; Τό σημεῖο στό ὁποῖο ἐπέμεινε ἦταν ἡ ἀκαταλληλότητα (κατά τήν ἄποψη τῶν συνδικαλιστῶν, ὅπως μᾶς διευκρίνισε) τοῦ μέχρι πρό τινος διοικητοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας.
«Μά, τόν εἶχε προκρίνει τό ΑΣΕΠ» τολμήσαμε νά ποῦμε. «Καί τί σημαίνει αὐτό; Ποιός μᾶς εἶπε ὅτι ὅσοι ἔχουν τά τυπικά προσόντα καί τούς ἐγκρίνει ἕνα συμβούλιο πού συγκροτεῖται ἀπό μή εἰδικούς εἶναι κατάλληλοι γιά τήν συγκεκριμένη θέση; Οἱ συνδικαλιστές, μετά ἀπό τά πρῶτα δείγματα πού ἔδωσε ὁ διοικητής, εἶχαν ἐνημερώσει τις προϊστάμενες Ἀρχές ὅτι κάτι δέν πάει καλά. Δυστυχῶς, δέν εἰσακούσθηκαν».
«Καλά, καί φταίει ὁ διοικητής γιά τίς παρεμβολές;» ρωτήσαμε. Ἡ ἀπάντηση ἔριξε φῶς στήν «καρδιά» τοῦ προβλήματος.
«Νομίζω ὅτι δέν ἔκανε ἐκεῖνα πού ἔπρεπε γιά νά ἀπεμπλέξει τήν πορεία τῶν διαγωνισμῶν ἀπό τά γρανάζια τοῦ καταραμένου Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, παρά τίς προειδοποιήσεις πού εἶχε».
Μᾶς εἶπε ἀκόμη ὅτι αὐτό πού συνέβη ὀφείλεται στήν ταυτόχρονη ἐκπομπή στήν ἴδια συχνότητα κάποιων πομπῶν τούς ὁποίους ρυθμίζει ὁ ΟΤΕ. «Δέν ὑπέστησαν βλάβη ἤ παρεμβολές ὅλες οἱ περιοχές. Νομίζω, δύο ἤ τρεῖς. Ἀρκοῦσε ὅμως αὐτό γιά νά προκαλέσουν τήν ἀπόφαση τῶν ἁρμοδίων νά διακόψουν τίς πτήσεις, ὄχι ἐπειδή ὑπῆρχε κίνδυνος ἀτυχημάτων, ἀλλά διότι δέν θά μποροῦσαν νά ρυθμίσουν μέ ἀκρίβεια τήν χωρητικότητα τῶν ἀεροδιαδρόμων».
Τόν ρωτήσαμε ἄν θά μποροῦσε νά ἔχει ἀποφευχθεῖ μέ κάποιες παρεμβάσεις τό κομφούζιο. «Δέν εἶναι εὔκολο νά ἀναλάβεις ὁποιαδήποτε εὐθύνη ὅταν δέν εἶσαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι θά ρυθμίσεις κατά τόν δέοντα τρόπο τίς ὧρες ἀφίξεων καί ἀναχωρήσεων». Καί τί πρέπει νά γίνει λοιπόν γιά νά μήν παρατηρηθεῖ τό ἴδιο φαινόμενο; Ὅπως μᾶς εἶπε ὁ συνομιλητής μας, ἡ Πολιτεία ὀφείλει, μέ πράξη νομοθετικοῦ περιεχομένου καί χωρίς νά περιμένει τήν ἐγκληματική ἑλληνική γραφειοκρατία, ἀγνοῶντας τίς ὅποιες φωνές, νά προχωρήσει στήν ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεση γιά τήν ἀνανέωση τοῦ ἀπαιτουμένου ἐξοπλισμοῦ.
Μᾶς εἶπε ἀκόμη ὅτι ἀμφιβάλλει ἄν αὐτό μπορεῖ νά ἔχει ὁλοκληρωθεῖ μέχρι τό ἑπόμενο καλοκαίρι καί προέβλεψε ὅτι ἐφέτος, κατά τήν καλοκαιρινή περίοδο, θά ἔχουμε πολλές καθυστερήσεις καί ὁπωσδήποτε πρόβλημα στήν συχνότητα ἀφίξεων-ἀναχωρήσεων στά ἀεροδρόμια.
Τόν ρωτήσαμε μιά ἀκόμη φορά σχετικά μέ ὅσα ἐλέχθησαν γιά «Τέμπη στόν ἀέρα». Ἡ ἀπάντηση ἦταν κατηγορηματική:«Καλά θά κάνουν οἱ πολιτικοί νά εἶναι πιό σοβαροί ὅταν ἀναφέρονται σέ τέτοια εὐαίσθητα θέματα».

