Ξεχνᾶμε τό δικά μας ἔθιμα καί κάνουμε εἰσαγωγή ξένων

Ἔχεις τόν Παρθενῶνα, ἔχεις τούς συγγραφεῖς καί τούς ποιητές, ἔχεις τήν Λαμπρή πού ὅλη ἡ φύση ἑορτάζει, ἔχεις τήν φέτα καί τό οὖζο, ἔχεις καί τά νησιά μέ τήν καταγάλανη θάλασσα.

Ἔρχεται, ὅμως, μιά ἡμέρα, πού ἀνακαλύπτεις αἰφνιδίως, ὅτι, τελικά, δέν σοῦ ἔφταναν –ὡς Ἑλλάς– ὅλα αὐτά. Ἔτσι ἀπεφασίσθη καί …εἰσαγωγή πολιτισμοῦ. Καί τί πολιτισμοῦ! Ἀγγλοσαξωνικοῦ, μέ τήν βούλα!

Κι ἔρχεται, μέ ντελίβερυ, τό πρῶτο πακέτο: «Halloween». Ξέρετε πόσα λεφτά ἔχουν πάσει στίς διάφορες πλατφόρμες, γιά νά παραγγείλουν μικρά ἑλληνόπουλα στολές γιά νά τίς φορέσουν στά σχολεῖα (!) ὅπου τιμᾶται πλέον δεόντως τό «Halloween»;

«Μά τί τό θέλουμε; Δέν ἔχουμε Καραγκιόζη, δέν ἔχουμε τά καρναβάλι μας καί τίς Ἀπόκριες;» εἶπαν οἱ ἐχέφρονες πολῖτες…

«Ὄχι», ἀπάντησε …ἡ ἀγορά. «Θέλουμε κολοκύθες μέ φωτάκια, στολές ζόμπι καί μπογιές πού δέν ξεβάφουν οὔτε μέ ἀπορρυπαντικό.»

Καί, ὁρίστε! Ἐν ριπῇ, γέμισε ἡ Ἑλλάδα μικρά «βαμπίρ» πού ζητοῦν «trick or treat» ἀπό πολυκατοικία σέ πολυκατοικία, μέ τόν διαχειριστή νά προσπαθεῖ νά τά διώξει, νομίζοντας ὅτι εἶναι καμουφλαρισμένοι δῆθεν καταμετρητές τοῦ ΔΕΔΔΗΕ.

Καί νά πεῖς ὅτι εἴχαμε καί τό κατάλληλο κλῖμα; Τίς νύχτες τοῦ Halloween ὁ μέσος Ἕλληνας κυκλοφορεῖ μέ βερμούδα καί κοντομάνικο, ἐνῷ τό μακιγιάζ «ζόμπυ» λειώνει ἀπό τήν ὑγρασία πρίν προλάβει ὁ μασκαρᾶς νά κάνει «μπουουουου!» Καί ἀκολουθεῖ τό πακέτο ὑπ’ ἀριθ.2: Black Friday.

Μιλᾶμε γιά τεράστιο πολιτισμικό ἅλμα. Πρώτη φορά εἴδαμε ἀνθρώπους νά περιμένουν ἀπό τά ξημερώματα ἔξω ἀπό καταστήματα λές καί εἶναι συναυλία μέ τά ἀπαγορευμένα πλέον τραγούδια τοῦ Μάνου Χατζιδάκι.

Ἔκρηξη πολιτισμοῦ! Ὁ Ἕλληνας, πού τό Πάσχα εὐλογεῖ τήν ἀγάπη καί τήν συμφιλίωση, πάει νά μιμηθεῖ ἐκείνους πού τήν Black Friday δίνουν μάχη σῶμα μέ σῶμα γιά τήν τελευταία τηλεόραση! Σαχλαμάρες, πού δέν ἔχουν σχέση μέ τήν ἑλληνική ἰδιοσυγκρασία.

Κι αὐτό φαίνεται ἀπό τήν –ἐπιτηδείως ἐπιχειρουμένη– νόθευση, καθώς ἔχουμε ἀρχίσει νά βάζουμε τίς δικές μας πινελιές. Ἔ, ἀφοῦ θά κάνουμε Black Friday, ἄς τήν κάνουμε… ἑλληνική. Ἔτσι, ἀντί γιά μία, ἔχουμε «Black Weekend», «Black Week» καί «Black Month»!

Καί σέ λίγο, ἀναμένεται ἡ κορυφαία καινοτομία: «Black καί ὅποιον πάρει ὁ Χάρος!». Μά, ἄδικο ἔχω, ἀγαπητοί;

Καί κάπως ἔτσι, ἀπό χώρα τῆς φέτας, θά γίνουμε χώρα τῆς κολοκύθας καί τοῦ Μπλάκ. Κι ἄν συνεχίσουμε ἔτσι, δέν ἀποκλείεται νά υἱοθετήσουμε κι ἄλλα, ὅπως τήν «Ἡμέρα τῶν εὐχαριστιῶν» μέ τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας νά δίνει χάρη σέ ἑλληνικῆς βοσκῆς γαλοπούλα, πού θά τήν κάνουμε, ὅμως, γεμιστή μέ ρύζι, κάστανο καί κουκουνάρι, γιατί εἴμαστε λαός μέ παράδοση!

Φυσικά, ὅλα αὐτά, τά θεωροῦμε ὑπερβολές καί μιμητισμούς. Δέν ἔχει ἀνάγκη ἡ πατρίδα μας ἀπό εἰσαγόμενα, ξενόφερτα καί χωρίς ἑλληνικότητα ἔθιμα. Ἔχουμε τά δικά μας.

Δέν φταῖνε, λοιπόν, οἱ «ἀμερικανιές». Ἐμεῖς φταῖμε, πού ὅ,τι βλέπουμε τό παίρνουμε, τό «ἑλληνοποιοῦμε», καί τό κάνουμε –δῆθεν– δικό μας. Θά μοῦ πεῖς, παίζει καμμιά μπάντα πιά τήν «Παρασκευούλα» καί τό «Λεμονάκι μυρωδάτο» στά καρναβάλια μας; Σάμπες καί μάμπο παίζουν, γιά νά χορεύουν εἰσαγόμενες, ἡμίγυμνες, Βραζιλιάνες!