Ἡ λαϊκή σοφία ὡς μπούσουλας τῆς πολιτικῆς

Φανταζόταν, ἄραγε, κανείς ὅλα ὅσα συμβαίνουν αὐτό τόν καιρό γύρω μας;

Νομίζω ὅτι τά εἶχε φανταστεῖ -καί τά ἀποτύπωσε σέ στίχους- ὁ Διονύσης Σαββόπουλος. Πατῶντας στήν μελωδία τοῦ «Ὀλαρία-ὀλαρά», ἄσματος συνδεδεμένου μέ τούς ναζί, ἔγραψε:

«Ὀλαρία-ὀλαρά, στήν θερμή σου ἀγκαλιά / ἄχ, ὁ Ὄλιβερ Τουίστ χαμογελάει / κι ὁ Ἀδόλφος τοῦ χαϊδεύει τά μαλλιά, / διαμαντένιο δαχτυλίδι τοῦ φοράει / καί πετοῦν ἀγκαλιασμένοι μακριά. / Ὀλαρία-ὀλαρά, γύρω-γύρω τά παιδιά, / ὁ μαρκήσιος ντέ Σάντ μ’ ἕνα χίππυ, / ὁ φονιᾶς μέ τό θῦμα ἀγκαλιά, / ὁ γραμματέας μαζί μέ τόν ἀλήτη /κι ἡ παρθένα μέ τόν Σατανᾶ!»…

Πόσο «μέσα» στό πνεῦμα τῶν ἡμερῶν βρίσκονται αὐτοί οἱ στίχοι! «Τά ὕστερα τοῦ κόσμου» θά ἔλεγε ἡ νονά μου, ἄν ἔβλεπε τόν Τράμπ νά ἀνταλλάσσει φιλοφρονήσεις μέ τόν σφαγέα τῆς Ἀλ Κάιντα. Τά ἴδια θά ἔλεγαν καί πολλοί ἀπό τούς εἰδικούς, πού ἔχουν περάσει χρόνια καί χρόνια ἀσχολούμενοι μέ τό «Μεσανατολικό», βλέποντας τόν Τράμπ νά «κάνει πέρα» τόν «καλύτερό του φίλο», Πρωθυπουργό τοῦ Ἰσραήλ.

Γιά νά μήν παιδευόμαστε, ὅμως, ἄς ἀντιληφθοῦμε ὅτι ἡ ἁπλή λαϊκή σοφία ὑπερέχει καί τῶν πλέον βαθυστόχαστων πολιτικῶν ἀναλύσεων. «Ἔχει ὁ καιρός γυρίσματα» λέει ὁ λαός καί -ὡς φαίνεται- ἔχουμε εἰσέλθει στήν περίοδο τῶν γυρισμάτων!

Περίμενε κανείς ὅτι ὁ ἀρχηγός τῆς KGB ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ κομμουνισμοῦ θά γινόταν αὐτοκράτωρ τῆς νέας Ρωσσίας καί θά εἶχε συμπαραστάτη, ἀκόμη καί σέ πολεμικές, πολύνεκρες ἐπιχειρήσεις κατά ὁμοδόξων, τόν Πατριάρχη του;

Ὅπως καί νά ἔχουν τά πράγματα, γιά νά ξαναθυμηθοῦμε τόν Σαββόπουλο, «ἡ ζωή ἀλλάζει, δίχως νά κοιτάζει τήν δική σου μελαγχολία / κι ἔρχεται καιρός γιά ν’ ἀποφασίσεις / μέ ποιόν θά πᾶς καί ποιόν θ’ ἀφήσεις»…

Ἐπιστρέφοντας στήν λαϊκή σοφία καί ἀπευθυνόμενοι, μέσῳ αὐτῆς, στούς κυβερνῶντες, θυμίζουμε ἕνα ἀκόμη «τσιτάτον» της:«Ἐδῶ σέ θέλω, κάβουρα, νά περπατᾶς στά κάρβουνα»…

Χθές, στήν Ἀττάλεια, πόλη στήν ὁποία ἤκμασε ὁ Ἑλληνισμός καί διέπρεψαν οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, συναντήθηκαν οἱ ὑπουργοί Ἐξωτερικῶν Ἑλλάδος καί Τουρκίας, στό περιθώριο τῆς Συνόδου τοῦ ΝΑΤΟ.

Ἐξ ὅσων γνωρίζουμε, ἡ συνάντηση ἦταν σχεδόν τυπική, διερευνητική δηλαδή, ἐν ὄψει τῆς συναντήσεως τῶν διπλωματικῶν ἀντιπροσωπειῶν. Κατά τήν ἀνακοίνωση τοῦ ὑπουργείου μας, «συζητήθηκαν θέματα προετοιμασίας τοῦ ἑπομένου Ἀνωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ἑλλάδος-Τουρκίας».

Δέν εἶναι δύσκολο νά ἀντιληφθεῖ κάποιος ὅτι ἡ ὅλη ἀτμόσφαιρα δέν θά ἦταν καί τόσο εὐχάριστη, ἔπειτα ἀπό τήν «ἀναβάθμιση» τῆς θέσεως τῆς Τουρκίας στήν περιοχή μας, πρᾶγμα τό ὁποῖον προκύπτει -μέχρι στιγμῆς- ἀπό ὅσα διαδραματίσθηκαν στήν Σαουδική Ἀραβία καί προκάλεσαν ἔκπληξη, ἀνησυχία καί ἀναταραχή στόν Δυτικό κόσμο.

Χωρίς ἀμφιβολία, οὐδείς μπορεῖ νά παραβλέψει τό πόσο εὔκολα μεταβάλλει ἀπόψεις, θέσεις καί συμπεριφορά ἡ σημερινή ἀμερικανική ἡγεσία. Ὡστόσο, ἐπειδή «στόν χορό» μπῆκε μέ δηλώσεις του καί ὁ ἐλάχιστα ἕως καθόλου συμπαθής ἐπί κεφαλῆς τῆς Βορειοατλαντικῆς Συμμαχίας, μπορεῖ τά πράγματα νά γίνουν ἀκόμη πιό δύσκολα γιά τήν δική μας πλευρά.

Βεβαίως, Τράμπ εἶναι αὐτός. Κι ἄν ἔχει ὁ καιρός γυρίσματα, ὁ πλανητάρχης ἔχει περισσότερα!