Ἀνακατάληψις βραχονησίδων καί προβολή ἰσχύος

ΧΘΕΣ ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης παρηκολούθησε στρατιωτική ἄσκηση στήν Κίναρο καί στήν Λέβιθα.

Σημαντικό πολιτικό μήνυμα ἡ παρουσία ἐκεῖ τοῦ Νίκου Δένδια πού ἐτόνισε ὅτι ἀκόμη καί τά μικρονήσια, τά ὁποῖα ὀνομάζουμε καί βραχονησῖδες, ἀποτελοῦν ἐθνική κυριαρχία, καί δέν καλύπτονται ἁπλῶς ἀπό κυριαρχικά δικαιώματα. Ἀπό τήν ἐθνική κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος ἐπί αὐτῶν ἀπορρέουν κυριαρχικά δικαιώματα γιά τίς πέριξ θαλάσσιες καί ἐναέριες ζῶνες, πέρα ἀπό τήν αἰγιαλίτιδα ζώνη τῶν ἕξη (πού θά μποροῦσε νά εἶναι 12) μιλίων καί τόν ἐθνικό ἐναέριο χῶρο τῶν 10 μιλίων.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ἐξ ἴσου σημαντικός καί ὁ λόγος τῆς παρουσίας τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας στό κέντρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἄσκησις ἀνακαταλήψεως μικρονησῖδος ὑπό τήν ἐπωνυμία «Ἰάσων-Ποσειδών». Ἡ δεύτερη πού διεξάγεται κατά τό τρέχον ἔτος. Τό ἑλληνικό στρατιωτικό δόγμα καθορίζεται ἀπό τό θεσμικό κείμενο τῆς Πολιτικῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ΠΕΑ) ὡς «ἀμυντικό-ἀποτρεπτικό». Καί ἡ ἀποτροπή ἐπιτυγχάνεται διά τριῶν στοιχείων. Διά τῶν δηλώσεων τῆς πολιτικῆς καί τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας, διά τῶν ὁποίων ἐπιδεικνύεται ἡ ἀποφασιστικότης τῆς χώρας νά κάνει χρήση τῆς στρατιωτικῆς ἰσχύος πού διαθέτει προκειμένου νά ὑπερασπισθεῖ τήν ἐθνική της κυριαρχία καί τά κυριαρχικά της δικαιώματα. Διά τῶν στρατιωτικῶν παρελάσεων στίς ὁποῖες γίνεται ἐπίδειξις τῆς ρώμης τοῦ Ἔθνους καί τῆς ἀποφασιστικότητος συσσώμου τοῦ λαοῦ (κοινῇ γάρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως…) νά μετέχει στήν ἐθνική προσπάθεια.

Διά τῶν ἀσκήσεων στίς ὁποῖες δοκιμάζονται τά σχέδια, τά ὁπλικά συστήματα καί οἱ τακτικές, ἐνῷ γίνεται καί ἀξιολόγησις τῆς ἐκπαιδεύσεως, τῆς προετοιμασίας καί τῆς ἑτοιμότητος τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Κατά τοῦτο, οἱ στρατιωτικές ἀσκήσεις ἔχουν ἀξία πολυεπίπεδη. Ἀποκαλύπτουν ὅμως ταυτοχρόνως καί τόν γενικώτερο προσανατολισμό τῆς στρατιωτικῆς στρατηγικῆς τῆς χώρας. Κατά τοῦτο ὅμως οἱ ἀσκήσεις τίς ὁποῖες διεξάγουν οἱ ἑλληνικές Ἔνοπλες Δυνάμεις δεικνύουν μία κατάσταση μᾶλλον ἀνησυχητική. Ναί μέν δείχνουν ὅτι ὑπάρχει προετοιμασία, προκειμένου νά ἀνταποκριθοῦν στό ἀμυντικό σκέλος πού προβλέπει ἡ ΠΕΑ, δέν βλέπουμε ὅμως νά γίνονται ἀσκήσεις πού θά ὑπηρετοῦσαν τό σκέλος τῆς ἀποτροπῆς. Τό ὁποῖο εἶναι καί τό πλέον σημαντικό, διότι ἐάν φθάσουμε στήν ἀνάγκη νά ἀμυνόμεθα, τότε ἔχουμε ἀποτύχει ὡς πρός τήν ἀποτροπή. Ὁ ἀντίπαλος δέν ἔχει ἀποθαρρυνθεῖ ἀπό τοῦ νά μᾶς ἐπιτεθεῖ, καί τοῦτο σημαίνει ὅτι ἔχει τήν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων ἐπί τοῦ πεδίου, καί ἐμεῖς ἔχουμε ὑποχρεωθεῖ νά ἀντιδροῦμε στίς δικές του ἐνέργειες μέ περιορισμένη δυνατότητα ἀναλήψεως πρωτοβουλίας πού θά ἀνέτρεπε τά δεδομένα.

Ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο, τό ὁποῖο δεικνύει ὅτι 30 περίπου χρόνια μετά τά Ἴμια ἐξακολουθοῦμε νά μήν ἔχουμε ξεπεράσει τό σύνδρομο πού δημιούργησε ἡ ἐθνική ἧττα ἐκείνων τῶν ἡμερῶν. Εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ νά διατηροῦμε τίς κατάλληλες δυνάμεις καί νά δοκιμάζουμε τίς τακτικές ἀνακαταλήψεως νήσων καί νησίδων. Δέν μποροῦμε ὅμως νά περιοριζόμαστε μόνο σέ αὐτές. Ὁ κύριος προσανατολισμός μας πρέπει νά εἶναι νά δείχνουμε τοῖς πράγμασι στόν ἀντίπαλο πόσο βαρύ θά εἶναι τό κόστος του, σέ περίπτωση πού θά ἀποτολμήσει τήν παραμικρή ἀμφισβήτηση τῆς κυριαρχίας μας. Ὅταν ὁ ἀείμνηστος στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος σχεδίαζε τίς ἀσκήσεις «Πυρπολητής» πού ἔχουν μετεξελιχθεῖ στίς σημερινές «Ἰάσων-Ποσειδών» δέν εἶχε στό μυαλό του μόνο τίς ἐπιχειρήσεις ἀνακαταλήψεως. Ἀλλά καθώς δέν θά ἦταν σκόπιμο νά ἐπεκταθοῦμε περαιτέρω στό προκείμενο, θά ἀρκεσθοῦμε νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἡ Ἀεροπορία τοῦ Ἰσραήλ πέταγε μέχρι τό Γιβραλτάρ, προκειμένου νά δείξει στό Ἰράν ὅτι ἔχει δυνατότητες νά φθάσει μέχρι τήν Τεχεράνη καί πέραν αὐτῆς, καί νά μήν ἀφήσει τίποτε ὄρθιο.

Οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις δέν εἶναι ἁπλῶς «ἀμυντικό ἐργαλεῖο». Εἶναι ἐργαλεῖο προβολῆς ἰσχύος. Ἄν ἡ ἑκάστοτε πολιτική ἡγεσία δέν τίς βλέπει ἔτσι, ἔχει ἀποστερήσει τόν ἑαυτό της ἀπό ἕνα πολύ σημαντικό ἐργαλεῖο ἀσκήσεως πολιτικῆς. Καί θά συνιστούσαμε ἐν προκειμένῳ νά ἀκολουθήσουν τήν τακτική τοῦ Ἐρντογάν (ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μία πολύ ἐνδιαφέρουσα προσωπικότητα πρός ἀνάλυσιν), ἀλλά θά μπορούσαμε νά δοῦμε ὑπό κλίμακα τήν πολιτική τῶν Ἀμερικανῶν, ἡ ὁποία εἶναι πραγματικά ἀποτρεπτική (ἄν καί ὄχι ἀμυντική) σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Ὅταν θεωροῦμε ὅτι ὁ ἀντίπαλος μπορεῖ νά καταλάβει μερικές νησῖδες πού ἀποτελοῦν δικό μας κυρίαρχο ἔδαφος, ἀποδεχόμαστε ὅτι ἔχει τό δόγμα, τήν δυνατότητα καί τήν τακτική πού τοῦ ἐπιτρέπει νά χρησιμοποιήσει τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις του σωστά καί νά κάνει προβολή ἰσχύος. Ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάλογες δυνατότητες; Καί ἄν ἔχουμε, γιατί δέν τίς ἐπιδεικνύουμε; Διότι ἄν τίς ἀποκρύπτουμε, οὐδόλως συμβάλλουμε στήν ἀποτροπή.