Τό Σύνταγμα, τά πρόστιμα καί ἡ Πρωτοχρονιά

Πρωί-πρωί πρωτοχρονιάτικα, δέχθηκα τά πρῶτα τηλεφωνήματα ἀπό φίλους

«Καλά, δέν ντρέπονται; Μᾶς ἀπαγορεύουν νά βρεθοῦμε περισσότεροι ἀπό ἕξι σέ ἕνα τραπέζι καί μᾶς στεροῦν τήν δυνατότητα νά ἀκούσουμε μουσική καί οἱ Πακιστανοί κάνουν “ρεβεγιόν” στό Σύνταγμα;» εἶπε –ἀπνευστί– ὁ φίλος καί συνέχισε μέ περισσότερα «κοσμητικά»…

Πρίν προλάβω νά συνέλθω, στό τηλέφωνο παλαιά φίλη. «Νά τά γράψετε, νά τούς τά πεῖτε ἀπό τήν καλή! Ἐμεῖς νά καθίσουμε φρόνιμα καί “στά αὐγά μας” γιατί ἐπελαύνει ἡ “Ὄμικρον” καί οἱ Πακιστανοί νά ξεσαλώνουν, ἔ; Ἄντε, νά μᾶς φέρουν καί τήν σαρία, νά συμπληρωθεῖ τό πάζλ! Βρέ ποῦ καταντήσαμε!»…

Δέν εἶχα πολυκαταλάβει τί συνέβαινε, μέχρι πού ἐπεσήμανα ἀναρτήσεις πανηγυριζόντων Πακιστανῶν, μέ τήν σημαία τῆς πατρίδας τους, στό Σύνταγμα. Καί χθές, διάβασα τό ἐξαιρετικό πόνημα τοῦ Μ. Κοττάκη γιά τούς «κλειδοκράτορες», ἀλλά καί τά ἄπειρα «καρφιά» στά «σόσιαλ».

Μέ κρύο αἷμα πλέον, ἔπιασα τό ρεπορτάζ. Διότι ἐν βρασμῷ πολλά μπορεῖς νά γράψεις, ἀλλά τά πάντα γίνονται καλύτερα «ὅταν ἔλθουν ὅλα στά ἴσα τους», ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος Μίλτος Ἔβερτ. Οἱ πηγές μας ἄριστες καί εἰλικρινεῖς. Πρῶτα, ἡ Ἀστυνομία, ὡς ἀμέσως ἐμπλεκομένη. Ἡ πηγή ὑψηλότατη καί ἔγκυρη.

«Νά διευκρινίσουμε ὅτι γιά τήν Παραμονή τῆς Πρωτοχρονιᾶς δέν εἶχαν ἀπαγορευθεῖ οἱ συναθροίσεις! Δηλαδή ἄν κάποιες ἑκατοντάδες ἤ καί χιλιάδες Ἀθηναῖοι ἔβγαιναν στούς δρόμους τήν Παραμονή, οὐδείς θά τούς ἐμπόδιζε. Ἀρκεῖ, φυσικά, νά φοροῦσαν μάσκα!»…

Φυσικά, γιά νά εἴμαστε σοβαροί, οὐδείς ἐχέφρων θά εἶχε ὄρεξη νά βολτάρει καί νά παρτάρει μέ δεκάδες χιλιάδες κρούσματα τοῦ κορωνοϊοῦ στά πέριξ! Βγῆκαν, ὅμως, οἱ Πακιστανοί!

«Δέν εἶχαν ὑπ’ ὄψιν τους ὅτι εἶχε “πανηγύρι” στό Σύνταγμα. Κάποιοι, μάλιστα, πῆγαν ἀπό νωρίς γιά νά πιάσουν θέση καί νά τούς δείξει καί ἡ τηλεόραση!» Αὐτά μᾶς εἶπε Πακιστανός, ἄριστος ἐπιστήμων, σοβαρός ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπικοινώνησε μέ σημαίνοντα μέλη τῆς (πολύ καλά ὀργανωμένης) ἐν Ἑλλάδι «πακιστανικῆς κοινότητας».

Οἱ πηγές μου στό ὑπουργεῖο Δημοσίας Τάξεως: «Φυσικά καί δέν ἀπαγορευόταν ἡ συνάθροιση τήν Παραμονή. Δόθηκε ἐντολή νά σπεύσουν δυνάμεις, ὅσο γινόταν προσεκτικά, στό Σύνταγμα καί ἀμέσως τά ὄργανα τῆς τάξεως ἄρχισαν νά μοιράζουν πρόστιμα σέ ὅσους ἔτυχε νά βροῦν μπροστά τους καί δέν φοροῦσαν μάσκες! Μέ τό πού ἄρχισαν νά πέφτουν τά πρόστιμα, δόθηκε «σύνθημα» καί ἡ συνάθροιση σκόρπισε σέ ἐλάχιστο χρόνο. Γνωρίζουμε ὅτι τά πρόστιμα ἀποτελοῦν ἀποτελεσματικό ὅπλο σέ αὐτές τίς περιπτώσεις. Δέν ὑπῆρξε κανένα ἐπεισόδιο.

Καί ἀνακοίνωση –συγγνώμη– τοῦ «Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Ἑλλάδος-Πακιστάν».

«Δέν ἦταν σέ γνώση μας ὅτι οἱ ἐκδηλώσεις τοῦ Δήμου Ἀθηναίων δέν θά πραγματοποιηθοῦν. Τά μέλη μας μόλις ἐνημερώθηκαν ἀπό τίς Ἀστυνομικές ἀρχές ἀποχώρησαν ἀμέσως εἰρηνικά. Θά θέλαμε ὁ Ὑπουργός Προστασίας τοῦ Πολίτη νά δείξει ἐπιείκεια στά πρόστιμα πού ἐπιβλήθηκαν, γιά ἀκύρωσή τους». Μᾶλλον «γιά τά μάτια τοῦ κόσμου» ἡ συγγνώμη καί ὄχι τόσο πειστική.

Ὁ ὑπουργός, σωστά, δέν ἀκύρωσε τά ἐπιβληθέντα πρόστιμα. Ἐκεῖνοι πού θά ἐμφανισθοῦν (;) πρίν πληρώσουν, νά δείχνουν καί τά «χαρτιά» τους.

Πάντως, θυμᾶμαι ὅτι ἡ πρώτη χωρᾶ πού ἐπισκέφθηκε ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὅταν ἔγινε πάλι πρωθυπουργός, τό 1974, ἦταν τό Πακιστάν τοῦ φίλου του Ἀλῆ Μποῦτο!

Απόψεις

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.

Ἀνοίγοντας τό «καπώ» τοῦ παλαιοῦ αὐτοκινήτου

Δημήτρης Καπράνος
Ἄνοιξα χθές τό «καπώ» τοῦ παλιοῦ μου αὐτοκινήτου, μιᾶς «Μπέ-ἐμ-βέ» 1602, μοντέλο τοῦ 1971, πού ἀγόρασα σέ νεαρά ἡλικία, ὅταν ἐργαζόμουν ὡς μουσικός.